ئینجیلی مەرقۆس یەزدان عیسا وەک خزمەتکار و پێغەمبەری خودا وەسف دەکات. هەروەها وەک ئەو کەسە نیشان دەدرێت کە قوتابیانی بانگ کرد بۆ ئەوەی شوێنی بکەون و نوێنەرایەتی بکەن لەم جیهانەدا دوای ئەوەی ئەو دەچێتە ئاسمان. ئایەتەکانی سەرەوە جەخت لەسەر گەورەیی ئەو دەکەنەوە، هەرچەندە ئەو هەمیشە خزمەتکارێکی کز بوو.
لە کتێبی پیرۆزدا، شاخ بە دەسەڵات و هێزەوە بەستراوەتەوە. دەسەڵاتی مەسیح لە بانگەوازە سەروەرەکەیدا دەردەکەوێت، ئەوەندە بەهێزە کە ئەوانەی بانگی کردن دەستبەجێ هاتنە لای، ناوەندی گەورەی سەرنجڕاکێشان. باڵادەستییەکەی زیاتر دەردەکەوێت کاتێک دوازدەی دانا بۆ ئەوەی لەگەڵی بن، لێی فێر ببن، ڕاهێنانیان پێبکرێت و پاشان لەلایەن ئەوەوە بنێردرێن. ئەو ناردنی بۆ ئەرکە جۆراوجۆرەکان کە لە ئینجیلەکان و لە کردەوەکاندا وەسف کراون. موعجیزە سەرەتاییەکان، «کارەکانی هێزی سەردەمی داهاتوو» (عیبرانییەکان ٦:٥)، بۆ ماوەیەکی کەم بوون، بەڵام ئەمڕۆ هەمان یەزدان هێشتا لە شکۆمەندییەوە کار دەکات. چەند شانازییەکە لە ئامادەبوونی ئەودا بین، کە بە «بانگەوازێکی پیرۆز» بانگ کراوین (٢ تیمۆساوس ١:٩).
مەسیح لە ئاسماندا ڕۆحی خۆی پێداوین بۆ ئەوەی ئێمە – باوەڕدارانی ئەمڕۆ – بتوانین لەگەڵی بین و لەلایەن ئەوەوە بنێردرێین. یەزدانی بەرزکراوە ئەرکێکی بۆ هەموو باوەڕدارێک هەیە کە لەم جیهانەدا دەژی. ئەو بەم زووانە دێت، و لە کاتێکدا چاوەڕێی ئەمە دەکەین، دەتوانین وەک ئامرازە ئارەزوومەندەکانی ئەو خزمەتی بکەین. ئەمە لەوانەیە بۆ گەیاندنی بیرەکانی ئەو بێت لە ڕێگەی وشەکەیەوە یان بۆ ئەنجامدانی کار بۆ سوودی ئەوانی تر، ڕزگاربوو یان نەرزیگاربوو.
ئایا ئێمە ئامادەین و حازرین بۆ ئەوەی لەلایەن ئەوەوە بەکاربهێنرێین، وەک دەفرێک کە گونجاو بێت بۆ بەکارهێنانی مامۆستا؟ ئێمە لێرە دەژین بۆ ئەوەی نوێنەرایەتی ئەو بکەین لە جیهانێکدا کە لەلایەن «میرنشینی ئەم جیهانە» حوکم دەکرێت کە ئەویش «خودای ئەم سەردەمەیە.» یەزدانمان بەسەر ئەم جیهانەدا زاڵ بووە و ئەو دەیەوێت ئێمە زاڵ بین لە کاتێکدا خزمەتی دەکەین.
