خودا، هەمیشە پڕ لە نەرمونیانی و بێفیز، خۆی لە خەمی قوتابییەکانیدا لەبیر دەکات، و پێیان دەڵێت: «ئەوەی لە نێوتاندا گەورەترینە، با وەک بچووکترین بێت؛ و ئەوەی سەرۆکە، وەک ئەوەی خزمەت دەکات» (لۆقا ٢٢:٢٦). ئەو دەزانێت چۆن بە نموونەی خۆی فێریان بکات، خۆشەویستی خودا چییە؛ و لە هەمان کاتدا نیعمەتی ناو خۆی و هەموو دڵسۆزییەک کە قەرزاری ئەون، نیشانیان دەدات. «ئێوە ئەوانەن کە لە تاقیکردنەوەکانمدا لەگەڵم مانەوە. و من شانشینێکتان پێدەبەخشم، وەک چۆن باوکم پێی بەخشیم» (لۆقا ٢٢:٢٨-٢٩).
لەبری ئەوەی تووڕە بێت لە ڕەفتاری قێزەونی قوتابییەکانی، نیشانیان دەدات کە ئەگەر لە پیاواندا نیعمەت نەبێت، ئەوا لە یەک پیاودا نیعمەت هەیە، کە ئەویش خۆیەتی. ئەم نیعمەتە لە عیسادا تەواوە؛ و ئەو قوتابییەکانی لەو نیعمەتەدا دادەنێت، هەرچۆنێک بن بەرامبەری. ئەو بە توندی لە بنەمای نیعمەتدا جێگیری کردوون، لەبری گەمژەیی جەستە کە تازە لە نێوانیاندا دەرکەوتبوو، وەک ئەوەی وتبێتی، من هەموو نیعمەتم بەرامبەر ئێوە، و شانشینەکە دەسپێرم بە ئێوە.
ئێمە لەژێر نیعمەتداین، و دەنگی هەمیشە دەبیسترێت. دڵنیامان دەکاتەوە کە سەرەڕای هەموو لاوازییەکانمان، لەگەڵ عیسادا ماوینەتەوە، و ئەو شانشینەکە دەبەخشێت وەک چۆن باوکی پێی بەخشی. سەرەڕای ئەوەش، ئەو ڕۆحەی کە دەبێت چێژ لەم شتانە وەربگرێت دەبێت ڕاهێنانی پێبکرێت. جەستە دەبێت وەک پیاوان بۆمان ئاشکرا بکرێت؛ و لەوێدا پێویستیی هەموو ئەو تاقیکردنەوانە دەبینین کە تێیاندا تێدەپەڕین. بەڵام عیسا توانامان پێدەدات بۆ بەردەوامبوون چونکە ئێمە هی ئەوین.
