هەزار ساڵ پێشتر، داود «بە سەرکەوتنی کێوی زەیتووندا سەرکەوت» (٢ سام. ١٥:٣٠)، هەمان ڕێگای کە عیسای مەسیح لێرەدا دەیگرێتەبەر بەڵام بە ئاراستەی پێچەوانە. پاشا «گریان بەسەرکەوتندا» و هەموو گەلەکەشی لەگەڵیدا، «گریان بەسەرکەوتندا» بەهۆی یاخیبوونێک لەلایەن کوڕەکەیەوە، ئەبشالۆم. ئێستا مەسیحمان لە زەیتوونەوە بەرەو ئۆرشەلیم دادەبەزێت، و ئەویش دەگریێت، هەرچەندە قوتابییەکانی کە لەگەڵیدا دێن دڵخۆشن. فەریسییەکان داوای لێدەکەن کە سەرزەنشتیان بکات (لۆقا ١٩:٣٩) بەڵام ئەوان و ئەو خەڵکەی کە قسەکانیان دووبارە دەکەنەوە گوێڕایەڵی قسەکانی زەکەریا دەکەن: «زۆر دڵخۆش بە، ئەی کچی سییۆن! هاوار بکە، ئەی کچی ئۆرشەلیم! سەیری بکە، پاشات دێت بۆ لات؛ ئەو دادپەروەرە و ڕزگاری هەیە، بێفیزە و سواری گوێدرێژێک بووە، جاشکێک، بێچووی گوێدرێژێک» (زەکەریا ٩:٩). بەڵام ئەو ناتوانێت خۆی دڵخۆش بێت، چونکە دەزانێت کە ستایشکردنەکە زوو دەگۆڕێت بۆ هاواری «لە خاچی بدەن، لە خاچی بدەن!» (لۆقا ٢٣:٢١).
ڕزگارکەری بێخۆپەرست! ئەو بۆ خۆی ناگریێت وەک داود، بەڵکو بۆ گەلە زەمینییەکەی. بە ڕەتکردنەوەی ئەو، ئەوان چێژ لە دادپەروەری و ڕزگارییەکەی وەرناگرن وەک چۆن هیوایان خواستبوو. و ئەمڕۆ، دوو هەزار ساڵ دواتر، تەنانەت لە کاتێکدا کە جارێکی تر قودس داگیر دەکەن، زۆربەیان هێشتا ڕەتی دەکەنەوە، خۆیان لە نیعمەتی خودا بێبەش دەکەن کە «ئاشتی لەگەڵ خودا» دەبەخشێت لە ڕێگەی ئەوەوە (ڕۆما ٥:١-٢). ناوی شارەکە باس لە ئاشتی دەکات، بەڵام هەرگیز نابێتە شوێنێکی ئاشتی تاوەکو شازادەی ئاشتی وەرنەگرن (ئیشایا ٩:٦). تەنگانە چاوەڕێیان دەکات، بەڵام کاتێک ئەو «لەگەڵ هەورەکاندا» دێت (بینین ١:٧) بۆ ڕزگارکردنیان، بە فرمێسکەوە دان بەوەدا دەنێن، «سزای ئاشتییەکەمان لەسەر ئەو بوو» (ئیشایا ٥٣:٥). پاشان ئەوان ئاشتی لە ئەو وەردەگرن بە هەموو مانایەک. سەبارەت بە ئێمە، با «بە فرمێسکەوە بچێنین» (زەبوور ١٢٦:٥) مژدەی ئاشتی بۆ جولەکە و ناجولەکە بە هەمان شێوە (ئەفەسۆس ٢:١٧).
