بیر بکەرەوە
بیر لەم پرسیارە گرنگانە بکەرەوە
بۆچی خەڵک دەترسن بیر لە مردن و ئەوەی دوای دێت بکەنەوە؟ ئایا دەکرێت وەک ئەوانە بێت کە کێشەی داراییان هەیە و ڕەتیدەکەنەوە دۆخەکەیان قبوڵ بکەن، و لە کۆتاییدا تووشی مایەپووچبوون و وێرانبوون دەبن؟ سلێمان بە داناییەوە وتی، «پیاوێکی ژیر خراپە پێشبینی دەکات و خۆی دەشارێتەوە، بەڵام سادەکان بەردەوام دەبن و سزا دەدرێن» (پەندەکانی سلێمان ٢٢:٣). خودا دەفەرموێت، «هەمووان گوناهیان کردووە و لە شکۆمەندی خودا کەمترن» (ڕۆما ٣:٢٣). هەموو کەسێک لەم بڕیارەدا جێگەی دەبێتەوە؛ هیچ دەربازبوونێک نییە.
«ئەمە قسەیەکی دڵسۆزانەیە و شایەنی هەموو قبوڵکردنێکە، کە مەسیح عیسا هاتە جیهان بۆ ڕزگارکردنی گوناهباران» (١ تیمۆساوس ١:١٥). بیر لەوە بکەرەوە کە دروستکەری جیهانەکان – عیسا، کوڕی خودا – چی بۆ تۆ کرد: ئەو هاتە سەر ئەم زەوییە بۆ ئەوەی تۆ لە گوناه و دەرئەنجامە ترسناکەکانی ڕزگار بکات. مردنی ئەو گەورەترین ڕووداوی هەموو کاتێکە. ئایا باوەڕت بەم هەواڵە خۆشە هەیە؟
خودا دەفەرموێت، «خوێنی عیسای مەسیحی کوڕی ئەو لە هەموو گوناهێک پاکمان دەکاتەوە» (١ یۆحەننا ١:٧). تەنها ئەم خوێنە بەنرخە خودایەکی پیرۆز ڕازی دەکات و دەتوانێت هەموو باوەڕدارێک لە مەسیحدا لە هەموو پیسییەکی گوناه پاک بکاتەوە. ئایا تۆ پاک کراویتەتەوە؟
ئەگەر نا، ئێستا ئەم تاکە ڕێگایە بۆ ڕزگاری قبوڵ بکە. خودا دەفەرموێت، «ڕزگاریش لە هیچ کەسێکی تردا نییە، چونکە هیچ ناوی تر لەژێر ئاسماندا نییە... کە پێویستە پێی ڕزگار بین» (کردارەکان ٤:١٢).
گوێ لەم فەرمانە بەپەلەیە بگرە
«خودا... ئێستا فەرمان بە هەموو پیاوان لە هەموو شوێنێک دەکات کە تۆبە بکەن، چونکە ڕۆژێکی دیاری کردووە کە تێیدا جیهان بە دادپەروەری لەلایەن ئەو پیاوەوە دادوەری دەکات کە ئەو دیاری کردووە» (کردارەکان ١٧:٣٠). «ئەگەر تۆبە نەکەن، هەمووتان بە هەمان شێوە لەناو دەچن» (لۆقا ١٣:٣).
باوەڕ بەم ڕاگەیاندنە سەرسوڕهێنەرە بکە
«ئەم شتانەم بۆ ئێوە نووسیوە کە باوەڕتان بە ناوی کوڕی خودا هەیە، بۆ ئەوەی بزانن کە ژیانی هەتاهەتاییتان هەیە» (١ یۆحەننا ٥:١٣). چ قسەیەکی سەرسوڕهێنەری دڵنیایی بۆ هەموو ئەوانەی کە عیسا وەک ڕزگارکەر و گەورەی کەسیی خۆیان دەناسن! ئایا تۆ ئەوت ناسیوە؟
عیسا فەرمووی، «ئەگەر بچم و شوێنێکتان بۆ ئامادە بکەم، دیسان دێمەوە و وەرتان دەگرم بۆ لای خۆم؛ بۆ ئەوەی لەو شوێنەی من لێم، ئێوەش لەوێ بن» (یۆحەننا ١٤:٣). لەو ماڵە جوانەی خۆشەویستیی هەتاهەتاییدا – هەموو گوناه، خەم، ئازار، و مردن بۆ هەمیشە تێدەپەڕن. ئایا ئەمە ماڵی تۆ دەبێت؟
بیر لە کۆتایی ژیانێک بکەرەوە بەبێ مەسیح
خودا دەفەرموێت، «هەر کەسێک لە کتێبی ژیاندا نەدۆزرایەوە، فڕێدرایە ناو دەریاچەی ئاگر» (وه‌حی ٢٠:١٥). ئەمە دوا ئاگادارکردنەوەیە لە دوا کتێبی کتێبی پیرۆزدا. ئایا ئەم ئاگادارکردنەوەیە وەرناگریت و لەو حوکمەی کە دێت ڕزگارت نابێت؟
«ئەوەی باوەڕ بە کوڕ دەکات ژیانی هەتاهەتایی هەیە؛ و ئەوەی باوەڕ بە کوڕ ناکات ژیان نابینێت، بەڵکو تووڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە» (یۆحەننا ٣:٣٦). هیچ بیانوویەک بۆ بێباوەڕی نییە؛ هەروەها هیچ دەربازبوونێکیش لە دەرئەنجامەکان نابێت. ئایا گوێ لەم ئاگادارکردنەوانە دەگریت؟
بەڵێن و ئاگادارکردنەوەکانی خودا هەموویان بۆ خۆشگوزەرانی ئێستا و هەتاهەتایی تۆن. بۆیە باوەڕیان پێ بکە و بە کزییەوە ڕوو بکە خودا، کە بە زۆری لێخۆش دەبێت!
