تا ئێستا خودا ڕێبەری کردووین—لە تاریکیدا و لە ڕۆژدا، بەناو هەموو قۆناغە جیاوازەکانی ڕێگای تەسک و بەرەو ماڵەوەدا. ماوەیەکی زۆر لەمەوبەر، ئەو گەشتەی کرد، ئەو ڕێگایەی بە تەنیا بڕی؛ تاقیکردنەوە و مەترسییەکانی بە باشی خۆی زانیویەتی.
تا ئێستا خودا ڕێبەری کردووین—بەڵێنەکە شکستی نەهێناوە؛ دوژمن، کە زۆر جار ڕووبەڕووی بووەتەوە، هەرگیز بە تەواوی زاڵ نەبووە؛ قەڵغانی باوەڕ هەموو تیرێکی ئاگرینی لادا یان کوژاندییەوە؛ شمشێری ڕۆح لە لاوازترین دەستەکاندا ناچاری کردووە بڕوات.
تا ئێستا خودا ڕێبەری کردووین—ئاوەکان بەرز بوون، بەڵام لە کاتی تێپەڕینماندا هەستمان دەکرد کە ئەو نزیکە؛ یارمەتیدەرێکی زۆر ئامادەمان لە کێشەدا دۆزیوەتەوە— ئاسوودەییەکانی ئەو زۆرترین بوون کاتێک خەمەکانمان زۆر بوون.
تا ئێستا خودا ڕێبەری کردووین—پێداویستییەکانمان دابین کراون، و میهرەبانی لە هەموو لایەکەوە دەوری گرتووین؛ هێشتا مەننای ڕۆژانە دەبارێت، کانییە پاکەکانی بەرد دەڕژێن، و زۆر گوڵی خۆشەویستی و هیوا لەسەر ڕێگا گەشە دەکەن.
تا ئێستا خودا ڕێبەری کردووین—ئایا ئێستا واز لەوانە دەهێنێت کە لاوازن و خۆشی پێیانە بۆ خۆی وەریان بگرێت؟ ئۆه، هەرگیز، هەرگیز! هاوڕێیانی زەمینی لەوانەیە سارد و بێباوەڕ دەربچن، بەڵام هی ئەو بەزەیی نەگۆڕ و خۆشەویستی هەتاهەتاییە.
بە ئارامی سەیری دواوەمان دەکەین، سەیری خۆشی و خەمەکانی ڕابردوو؛ دەزانین کە ئێستا هەمووی میهرەبانییە، و لە کۆتاییدا باش دەبێت. بە ئارامی سەیری پێشەوەمان دەکەین—لە هیچ خراپەیەکی داهاتوو ناترسین؛ بۆ سەلامەتی و ئاشتی بەسە، ئەگەر تۆ هێشتا لەگەڵمان بیت.
— جەین بۆرسویک
