«بە خۆشی دایبنێ... هەر کاتێک خۆتت بینی لەلایەن تاقیکردنەوە جۆراوجۆرەکانەوە دەورە دراویت، دڵنیا بە کە تاقیکردنەوەی باوەڕەکەت دەبێتە هۆی هێزی خۆڕاگری» (یاقوب 1:2-3 وایمۆس). خودا هی خۆی دەپارێزێت بۆ ئەوەی بیانپارێزێت. بەڵام زۆرجار تەنها لایەنی خراپی پەرژینەکە دەبینن و بۆیە لە کردارەکانی ئەو تێناگەن. و هەر بەو شێوەیەش بوو لەگەڵ ئەیوب کاتێک پرسیاری کرد، «بۆچی ژیان بە پیاوێک دەدرێت کە ڕێگەکەی شاراوەیە، کە خودا دەوری داوە؟» (ئەیوب 3:23).
ئای، بەڵام شەیتان بەهای ئەو پەرژینەی دەزانی! ئەو پەروەردگاری تاقیکردەوە بە وتنی، «ئایا تۆ پەرژینێکت لە دەوری [ئەیوب] و ماڵەکەی و هەموو شتێک کە هەیەتی دانەناوە؟» (ئەیوب 1:10).
لەسەر لاپەڕەکانی هەموو تاقیکردنەوەیەکدا تیشکی باریکی ڕووناکی هەیە کە دەدرەوشێتەوە. دڕکەکان لێت نادەن تاوەکو خۆت پێیانەوە نەنێیت، و هیچ یەکێکیان دەستت لێنادات بەبێ ئەوەی خودا بزانێت. ئەو وشانەی کە ئازارت دەدەن، ئەو نامەیەی کە ئازاری پێگەیاندیت، دڵڕەقیی نزیکترین هاوڕێت، پێویستیی داراییەکەت—هەموویان لای ئەو زانراون.
ئەو هاوسۆزە وەک هیچ کەسێکی تر ناتوانێت و چاودێری دەکات بۆ ئەوەی بزانێت ئایا لە هەموو ئەمانەدا، جورئەت دەکەیت بە تەواوی متمانەی پێبکەیت.
