«ئەوەی باوەڕ دەکات پەلە ناکات.» (ئیشایا ٢٨:١٦)
لە سەردەمێکی گەشتی خێرا و پەیوەندییە خێراکاندا، لە کولتوورێکدا کە پەلە وشەی سەرەکییە، فێربوونی ئەوەی کە پەلە بە دەگمەن لە کتێبی پیرۆزدا بە مانایەکی باش بەکاردێت، تووشمان دەکات. بە دەگمەن، دەڵێم، چونکە حاڵەتێک هەیە کە باوکەکە ڕادەکات بۆ پێشوازیکردن لە کوڕە گەڕاوەکە، کە ئاماژە بەوە دەدات خودا پەلە دەکات بۆ لێخۆشبوون. بەڵام بە گشتی، خودا پەلەی نییە.
کاتێک داود گوتی، «کاری پاشا پێویستی بە پەلە بوو» (١ ساموێل ٢١:٨)، ئەو تاوانباری فێڵ بوو، و نابێت وشەکانی ئەو بەکاربهێنین بۆ پاساو هێنانەوە بۆ پەلەکردنی شێتانەمان. ڕاستییە سادەکە ئەوەیە، وەک دەقەکەمان دەڵێت، ئەگەر بەڕاستی متمانەمان بە خوداوەند بێت، پێویست ناکات پەلە بکەین. پەلەکردنی ئەرکەکەمان دەتوانرێت باشتر خزمەت بکرێت بە ڕۆیشتنێکی هێمنانە لە ڕۆحدا نەک بە شێتانەیەکی چالاکیی جەستەیی.
لێرە گەنجێک هەیە کە پەلەیەتی هاوسەرگیری بکات. ئەو وا بیر دەکاتەوە کە ئەگەر بە خێرایی کار نەکات، کەسێکی تر ڕەنگە کچەکە ببات. ڕاستییەکە ئەوەیە کە ئەگەر خودا ئەو کچەی بۆ ئەو بوێت، کەسێکی تر ناتوانێت بیبات. ئەگەر ئەو هەڵبژاردەی خودا نەبێت، ئەوا دەبێت بە ڕێگەی سەخت فێر بێت، «بە پەلە هاوسەرگیری بکە؛ بە ئارامی پەشیمان ببەوە.»
یەکێکی تر پەلەیەتی بچێتە ناو کاری بەناو تەواو کات. ئەو دەڵێت کە جیهان لەناو دەچێت و ئەو ناتوانێت چاوەڕێ بکات. عیسا بەو شێوەیە قسەی نەکرد لە کاتی ساڵەکانی لە ناسرە. ئەو چاوەڕێی کرد تا خودا بانگی کرد بۆ خزمەتی گشتی.
زۆر جار لە بڵاوکردنەوەی ئینجیلی کەسیدا پەلە دەکەین. ئێمە ئەوەندە پەرۆشین بۆ کۆکردنەوەی دانپێدانان کە میوەکە پێش ئەوەی پێبگات دەچینین. ئێمە شکست دەهێنین لەوەی ڕێگە بە ڕۆحی پیرۆز بدەین کە بە تەواوی کەسەکە لە گوناه تاوانبار بکات. ئەنجامی ئەو شێوازە بریتییە لە ڕێچکەیەک لە دانپێدانانی درۆ و وێرانکاری مرۆیی. دەبێت «با ئارامگرتن کاری تەواوی خۆی بکات» (یەعقوب ١:٤).
کاریگەری ڕاستەقینەی ژیانمان لە پەلەکردنی شێتانەدا نییە بۆ ئەرکە خۆبەخشەکان، بەڵکو لە چالاکییەکی ڕۆح-ڕێنماییکراودایە کە بە چاوەڕێکردنی ئارامگرانە لە خوداوەند مسۆگەر دەکرێت.
