تایبەتمەندی ١– تشرینی دووەمی ٢٠١٠ –گۆڤاری فەزڵ و ڕاستی
دەستپێکی
وتاری سەر کێو
خۆزگەکان (بەرەکەتەکان)– مەتتا ٥:١-١٢ NIV
«کاتێک عیسا خەڵکەکەی بینی، سەرکەوتە سەر کێوێک و دانیشت. قوتابییەکانی هاتنە لای، ئەویش دەستی کرد بە فێرکردنیان و فەرمووی:
خۆزگە بۆ هەژارانی ڕۆح، چونکە شانشینی ئاسمان هی ئەوانە.»
خۆزگە بۆ ئەوانەی ماتەم دەگێڕن، چونکە دڵنەوایی دەکرێن.
خۆزگە بۆ دڵنەرمەکان، چونکە زەوی بە میرات دەگرن.
خۆزگە بۆ ئەوانەی برسی و تینووی ڕاستودروستین، چونکە تێر دەکرێن.
خۆزگە بۆ بەخشندەکان، چونکە بەزەییان پێدا دێتەوە.
خۆزگە بۆ پاکدڵەکان، چونکە خودا دەبینن.
خۆزگە بۆ ئاشتیخوازان، چونکە بە کوڕانی خودا ناودەبرێن.
خۆزگە بۆ ئەوانەی بەهۆی ڕاستودروستییەوە چەوسێنراونەتەوە، چونکە شانشینی ئاسمان هی ئەوانە.
خۆزگە بۆ ئێوە کاتێک خەڵک سووکایەتیتان پێدەکەن و چەوساندنەوەتان دەکەن و بە درۆ هەموو جۆرە خراپەیەک دژتان دەڵێن لەبەر من. دڵخۆش بن و شاد بن، چونکە پاداشتی گەورەتان لە ئاسماندا هەیە، چونکە بە هەمان شێوە پێغەمبەرانی پێش ئێوەیان چەوساندەوە.»
لێکچوونەکان (بەراوردەکان)– مەتتا ٥:١٣-١٦ NIV
«ئێوە خوێی زەوین. بەڵام ئەگەر خوێ سوێرییەکەی لەدەست بدات، چۆن دەتوانرێت دووبارە سوێر بکرێتەوە؟ چیتر بۆ هیچ شتێک باش نییە، جگە لەوەی فڕێ بدرێتە دەرەوە و لەلایەن خەڵکەوە پێشێل بکرێت.
«ئێوە ڕووناکی جیهانن. شارێک لەسەر گردێک ناتوانرێت بشاردرێتەوە. خەڵکیش چرایەک داگیرسێنن و نایخەنە ژێر قاپێک. لەبری ئەوە دەیخەنە سەر پایەکەی، و ڕووناکی دەداتە هەموو کەسێک لە ماڵەکەدا. بە هەمان شێوە، با ڕووناکیتان لەبەردەم خەڵکدا بریقەدار بێت، بۆ ئەوەی کارە باشەکانتان ببینن و ستایشی باوکتان لە ئاسماندا بکەن.»
