گەڕانەوە بۆ وتارەکان

تێگەیشتن لە ئاوەشۆرانی مەسیحی: واتاکەی، جۆرەکانی، و مەبەستەکەی

نادیار
٢٠ی تشرینی دووەمی ٢٠٢١
٢٦ کەمترین خوێندنەوە

Baptism and the breaking of bread are the two basic ordinances that we as followers of the Lord Jesus Christ have been given. Therefore, the subject of baptism is extremely important. There are many facets to it. Over the years it has caused much controversy in some professing Christian circles. My desire certainly is not to cause more controversy but rather to get an understanding of what the Bible says about baptism. What is it? What does it mean? What does it do for the follower of Christ? Another question we hope to address is: What is the difference between “baptism unto repentance” and the water baptism given by instruction of the Lord Jesus at the Great Commission and practiced by the disciples? Additionally, is the baptism of the Holy Spirit the same thing as water baptism? As we seek to dive into these questions, we want the Scriptures to be our resource, and we want to rely upon the Holy Spirit as our guide.

What is baptism? What does it mean?

The word baptism means to submerge, to immerse, or to be dipped. It is from the Greek word باپتیزۆ, which was often used to describe the practice of immersing or dipping a piece of fabric into dye to change the color of the fabric. It would be said the fabric had been baptized in that color. But the word was also used for people; for example, Israel was baptized unto Moses when the nation followed him through the Red Sea, according to . This simply emphasizes the solidarity of the Israelites with their God-ordained leader.

Baptism Unto Repentance

The baptism unto repentance was preached by John the Baptist. His baptism pointed people to the Messiah and prepared them for His arrival. We read the following in Matthew 3:

In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, and saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand!” For this is he who was spoken of by the prophet Isaiah, saying: “The voice of one crying in the wilderness: ‘Prepare the way of the Lord; Make His paths straight.'” Now John himself was clothed in camel’s hair, with a leather belt around his waist; and his food was locusts and wild honey. Then Jerusalem, all Judea, and all the region around the Jordan went out to him and were baptized by him in the Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming to his baptism, he said to them, “Brood of vipers! Who warned you to flee from the wrath to come? Therefore, bear fruits worthy of repentance, and do not think to say to yourselves, ‘We have Abraham as our father.’ For I say to you that God is able to raise up children to Abraham from these stones. And even now the ax is laid to the root of the trees. Therefore, every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance, but He who is coming after me is mightier than I, whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy Spirit and fire. His winnowing fan is in His hand, and He will thoroughly clean out His threshing floor, and gather His wheat into the barn; but He will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew -12Paul later affirmed that John’s baptism was for repentance, saying in , “John indeed baptized with a baptism of repentance, saying to the people that they should believe on Him who would come after him, that is, on Christ Jesus.” Clearly, then, John’s baptism had to do specifically with repentance. It was a symbolic representation of changing one’s mind and going in a new direction. As says, when people came “confessing their sins, they were baptized by him in the Jordan River.” In other words, being baptized by John meant that they recognized their sins and demonstrated a desire to change in anticipation of the Messiah’s arrival.

The Commission To Baptize

After His death, burial, and resurrection, the Lord Jesus appeared to His disciples and commissioned them to preach and baptize. He said,

“Go therefore and make disciples of all the nations, baptizing them in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, teaching them to observe all things that I have commanded you; and lo, I am with you always, even to the end of the age.” Matthew 28:19-20In Mark’s account He adds,

“Go into all the world and preach the gospel to every creature.  He who believes and is baptized will be saved; but he who does not believe will be condemned.” Mark 16:16It is clear that those who believe are to be baptized, but the one who does not believe will be condemned. Salvation depends on belief rather than on baptism.

The following verses help shed further light on this as well:

For you are all sons of God through faith in Christ Jesus. For as many of you as were baptized into Christ have put on Christ. ()
For God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whoever believes in Him should not perish but have everlasting life. For God did not send His Son into the world to condemn the world, but that the world through Him might be saved. He who believes in Him is not condemned; but he who does not believe is condemned already, because he has not believed in the name of the only begotten Son of God. ()
Therefore, let it be known to you, brethren, that through this Man is preached to you the forgiveness of sins; and by Him everyone who believes is justified from all things from which you could not be justified by the law of Moses. ()

We will see more clearly when we get to that the believer’s baptism is a mark of identification with the death, burial, and resurrection of the Lord Jesus Christ. It is representative of a cleansing that is already complete.

Baptism in the Book of Acts

There are about ten passages in the book of Acts that deal with baptism (; ; ; ; ; ; ; ; ; ). These are the occasions in the Book of Acts where we see the commission to baptize being carried out. We need to remember that Acts is a transitional book, meaning that things are developing. In Acts, the Church starts from its conception, passes through its infant stage, and reaches a more developed stage by the time we come to the end of the book. There is a transition from Judaism to Christianity.

In chapter 1 of Acts we find the disciples fulfilling the instructions of the risen Lord to “wait for the Promise of the Father, ‘which,’ He said, ‘you have heard from Me; for John truly baptized with water, but you shall be baptized with the Holy Spirit not many days from now’” (). This promise was fulfilled on the Day of Pentecost (), and the baptism of the Holy Spirit joins every believer to the body of Christ.

“For by one Spirit we were all baptized into one body—whether Jews or Greeks, whether slaves or free—and have all been made to drink into one Spirit.” ()

Things began for the Church on the Day of Pentecost when the Holy Spirit descended upon 120 disciples. Peter stood up and preached a Christ-centered message, speaking of the incarnation of Christ, His crucifixion, His resurrection, His ascension, His glorification, and His exaltation. By the end of such a Spirit-filled, Christ-exalting message, his hearers “were cut to the heart” and said to Peter and the rest of the apostles,

“‘Men and brethren what must we do?’ Peter replied, ‘Repent and let every one of you be baptized in the name of Jesus Christ for the remission of sins; and you shall receive the gift of the Holy Spirit.’” Acts 2:38This is an important passage concerning baptism. Peter spoke of repentance, baptism, the remission of sins, and the gift of the Holy Spirit. What is the relationship among these truths?

We must be careful whenever we seek to interpret Scripture, because no prophecy of Scripture is of any private interpretation (), meaning that we must compare Scripture with Scripture to properly understand the meaning of a passage.

First, we know from that salvation is by grace alone, through faith alone, in Christ alone.

“For by grace you have been saved through faith, and that not of yourselves; it is the gift of God, not of works, lest anyone should boast.” ()

Despite this truth, many interpret Peter’s words in to mean that baptism is required for salvation. But if we properly unpack that verse, we will learn that this teaching is not consistent with the text or with other Bible passages.

The difficulty lies with this little word “for” in : “for the remission of sins.” In our English translations, it may appear that the word “for” means “in order to get” something. However, it is more accurate to understand that word to mean “because of” or “as a result of” or “in view of.” This word “for” is the Greek word “ئایس.” It is used approximately 1,774 times in the New Testament and is translated in many different ways. We even use the word in various contexts in English. For example, you might tell me to take Tylenol for my headache. You are certainly not saying I should take a Tylenol in order to get a headache; you’re saying I should take a Tylenol because of my headache or in view of my headache.

Another very important point that is extremely helpful in understanding is the grammatical structure of the verse. The verbs and the pronouns used in that verse have some interesting exchanges between the second person and third person. In Greek, the command to repent is in the second person plural, while the verb “be baptized” is in the third person singular. Then the pronoun “your sins” is also in the second person plural form. This links the forgiveness of sins back to repentance, not to being baptized. We could read this verse, “You (plural) should repent for the forgiveness of your (plural) sins, and let each of you (singular) be baptized (singular).”

Going back to , we see the result is that “those who received his word were baptized.” There was the reality of believing, and then water baptism followed. This is seen to be the pattern throughout the Book of Acts. Here are several examples.

But when they believed Philip as he preached the things concerning the kingdom of God and the name of Jesus Christ, both men and women were baptized. Then Simon himself also believed; and when he was baptized, he continued with Philip, and was amazed, seeing the miracles and signs which were done. Acts 8:12-13In Acts 8, we see an example that water baptism is meant to be by immersion.

Now as they went down the road, they came to some water. And the eunuch said, “See, here is water. What hinders me from being baptized?” Then Philip said, “If you believe with all your heart, you may.” And he answered and said, “I believe that Jesus Christ is the Son of God.” So, he commanded the chariot to stand still. And both Philip and the eunuch went down into the water, and he baptized him. Acts 8:36-38In Acts 9, Paul had already believed and then was baptized:

And Ananias went his way and entered the house; and laying his hands on him he said, “Brother Saul, the Lord Jesus, who appeared to you on the road as you came, has sent me that you may receive your sight and be filled with the Holy Spirit.” Immediately there fell from his eyes something like scales, and he received his sight at once; and he arose and was baptized. So, when he had received food, he was strengthened. Then Saul spent some days with the disciples at Damascus. Acts 9:17-19Note again in Acts 10 that the people believed and then were baptized:

«هەموو پێغەمبەران بۆ ئەوە دەدەن کە بە ناوی ئەوەوە، هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت، لێخۆشبوونی گوناهەکانی وەردەگرێت.» کاتێک پەترۆس هێشتا ئەم وشانەی دەگوت، ڕۆحی پیرۆز دابەزییە سەر هەموو ئەوانەی وشەکەیان بیست… «ئایا کەسێک دەتوانێت ڕێگری لە بکات، بۆ ئەوەی ئەمانە ئاوەشۆران نەکرێن کە ڕۆحی پیرۆزیان وەرگرتووە وەک ئێمە؟» و فەرمانی پێکردن کە بە ناوی ئاوەشۆران بکرێن. پاشان داوایان لێکرد چەند ڕۆژێک بمێنێتەوە. کرداری نێردراوان ، 47-48لە کرداری نێردراوان 16، دڵی کراوە بوو بۆ وەرگرتنی ئەو وشەیەی کە بانگەشەی بۆ دەکرا، و پاشان ئاوەشۆران کرا:

و لە ڕۆژی شەممەدا لە شارەکە چووینە دەرەوە بۆ کەناری ڕووبارەکە، کە لەوێ نوێژ بە شێوەیەکی ئاسایی دەکرا؛ و دانیشتین و قسەمان لەگەڵ ئەو ژنانە کرد کە لەوێ کۆببوونەوە. ئێستا ژنێک بە ناوی گوێی لێمان بوو. ئەو فرۆشیارێکی قوماشی ئەرخەوانی بوو لە شاری تیاتیرە، کە خودای دەپەرست. دڵی کردەوە بۆ گوێگرتن لەو شتانەی کە دەیگوت. و کاتێک ئەو و ماڵەکەی ئاوەشۆران کران، داوای لێکردین و گوتی: «ئەگەر ئێوە حوکمتان داوە کە من دڵسۆزم بۆ ، وەرنە ماڵەکەم و بمێننەوە.» بۆیە قایلی کردین. کرداری نێردراوان 16:13-15ئەم بەشەی کرداری نێردراوان 16 نیشان دەدات کە زیندانبانەکە و ماڵەکەی باوەڕیان هێنا و پاشان ئاوەشۆران کران:

بۆیە، گوتیان: «باوەڕ بە یەسووعی بێنە، و تۆ و ماڵەکەت ڕزگارتان دەبێت.» پاشان وشەی خوداوەندیان بۆ ئەو و بۆ هەموو ئەوانەی لە ماڵەکەیدا بوون گوت. و ئەو لە هەمان کاتژمێری شەودا بردیانی و برینەکانیانی شوشت. و دەستبەجێ ئەو و هەموو خێزانەکەی ئاوەشۆران کران. کرداری نێردراوان 16:31-32هەروەها کریسپۆس و ماڵەکەی لە کرداری نێردراوان 18

کاتێک سیلاس و تیمۆتی لە مەقدۆنیاوە هاتبوون، لەلایەن ڕۆحەوە ناچار کرا، و بۆ جوولەکەکان دا کە یەسووع مەسیحە. بەڵام کاتێک ئەوان دژایەتییان کرد و کفرایەتییان کرد، جلەکانی هەژاند و پێی گوتن: «خوێنی ئێوە لەسەر سەری خۆتان بێت؛ من پاکم. لە ئێستاوە دەچمە لای نەجوولەکەکان.» و لەوێوە ڕۆیشت و چووە ماڵی پیاوێک بە ناوی یوستۆس، کە خودای دەپەرست، ماڵەکەی تەنیشت کەنیسەکە بوو. پاشان کریسپۆس، سەرۆکی کەنیسەکە، باوەڕی بە هێنا لەگەڵ هەموو ماڵەکەی. و زۆرێک لە کۆرنتییەکان، کە گوێیان لێبوو، باوەڕیان هێنا و ئاوەشۆران کران. کرداری نێردراوان 18:5-8لە کرداری نێردراوان 19، سەرنج بدە لەسەر جەختکردنەوە لەسەر باوەڕهێنان لە ئایەتەکانی 2 و 4ی بەشەکەدا:

و ڕوویدا، کاتێک ئەپۆلۆس لە کۆرنتۆس بوو، ، ئەوەی بە ناوچە سەرەوەکاندا تێپەڕی، هاتە ئەفەسۆس. و هەندێک قوتابی دۆزییەوە و پێی گوتن: «ئایا ڕۆحی پیرۆزتان وەرگرت کاتێک باوەڕتان هێنا؟» بۆیە، پێیان گوت: «ئێمە هێندەمان نەبیستووە کە ئایا ڕۆحی پیرۆز هەیە یان نا.» و پێی گوت: «کەواتە بە چی ئاوەشۆران کران؟» بۆیە، پێیان گوت: «بە ئاوەشۆرانی یۆحەننا.» پاشان گوت: «یۆحەننا بە بە ئاوەشۆرانی تۆبەکردن ئاوەشۆرانی دەکرد، بە خەڵکی دەگوت کە دەبێت باوەڕ بەو بێنن کە ئەو دێت، واتە بە یەسووع.» کاتێک ئەوان ئەمەیان بیست، بە ناوی یەسووع ئاوەشۆران کران. کرداری نێردراوان 19:1-5دەربڕینێکی ناوازە هەیە دەربارەی ئاوەشۆران لە کرداری نێردراوان 22، کە پێداچوونەوەیەکە بۆ گۆڕانی کاتێک باوەڕی هێنا و دواتر ئاوەشۆران کرا. ئەم بەشە هەندێک لێکچوونی هەیە لەگەڵ کرداری نێردراوان چونکە دووبارە پەیوەندییەک لە نێوان لێخۆشبوون (لێبوردن)ی گوناهەکان و ئاوەشۆران دەبینین. ئەو وشانەی وەسف کرد کە ئەنانیاسی دڵسۆز پێی گوت:

«پاشان گوتی: 'خودای باوکانی ئێمە هەڵبژاردووە بۆ ئەوەی ویستی ئەوی بزانیت، و ڕاستودروستەکە ببینیت، و دەنگی دەمی ببیستیت. چونکە تۆ ئەو دەبیت بۆ هەموو پیاوان لەسەر ئەوەی کە بینیوتە و بیستووتە. و ئێستا بۆچی چاوەڕێ دەکەیت؟ هەستە و ئاوەشۆران بکە، و گوناهەکانت بشۆ، بە ناوی بانگ بکە.'» کرداری نێردراوان 22:14-17مەبەست لە بەستنەوەی ئاوەشۆران بە دەستەواژەی «گوناهەکانت بشۆ» چییە؟ لەوانەیە یارمەتیدەر بێت لەم خاڵەدا گوێ لە وشەکانی کەسێکی تر بگرین:

سەرنج بدە کە ئەم وشەیە تەنها بە جوولەکەکان گوتراوە کە ڕاستەوخۆ تاوانباری خاچکردنی یەسووع بوون، و بە ، چەوسێنەری و کەنیسەکەی. نەجوولەکەکان بەو شێوەیە ئاراستە نەکراون، وەک لە کرداری نێردراوان 10دا دەبینرێت. جوولەکەکان پێویستیان بە تۆبەکردن بوو لە کارەکانی خاچکردنی یەسووع، و بە ئاشکرا دەریانبخەن بە ئاوەشۆرانکردن بە ناوی ئەو کەسەی کە ڕەتیان کردەوە. بەم شێوەیە، گوناهی گشتییان بە ئاشکرا دەشۆردرا و لێیان خۆش دەبوو بە ئاوەشۆران. هەمان شت بۆ چەوساندنەوەی یەسووع و قوتابییەکانی پۆڵسیش ڕاست بوو. (وەرگیراوە لە کتێبچەی R.K. Campbell «ئاوەشۆران – چییە؟» لاپەڕە 6. Believers Bookshelf, 1989.)بەم شێوەیە دەبینین کە پێی نەدەگوترا کە ئاوەشۆران بکات بۆ ئەوەی گوناهەکانی لەبەرچاوی خودا لێخۆش بێت. ئەوە بۆ گشتییەکەی بوو وەک چەوسێنەرێکی پێشوو. شێوازی کتێبی پیرۆز ڕوونە: لێخۆشبوونی گوناهەکان تەنها بە تۆبەکردن و باوەڕهێنان بە کاری تەواوکراوی یەسووعی دێت.

چی دەربارەی ئاوەشۆرانکردنی منداڵان؟

پرسیارەکە هەندێک جار دەربارەی ئاوەشۆرانکردنی منداڵان دەوروژێنرێت. برا R.K. Campbellیش ئەم بابەتە بەم شێوەیە چارەسەر دەکات:

لە هیچ شوێنێکی کتێبی پیرۆزدا هیچ تۆمارێکی دیاریکراو نییە کە کەسێک جگە لە باوەڕدارانی ڕاگەیەندراو بە ئاوەشۆران کرابێت، و هەرگیز باس لە ئاوەشۆرانکردنی منداڵان نەکراوە. هەندێک وا دادەنێن کە منداڵان و منداڵە بچووکەکان لە ماڵە ئاوەشۆرانکراوەکاندا لە کرداری نێردراوان و 33دا جێگەیان دەبێتەوە، بەڵام ئەمە تەنانەت بە پاشخان و دەقەکانیش پشتگیری ناکرێت. سەبارەت بە ماڵی ، لە ئایەتی 40دا بە «براکان» ناویان براوە؛ و سەبارەت بە ماڵی زیندانبانەکە، وشەی بە هەموویان گوترا، و «ئەو دڵخۆش بوو کە باوەڕی بە خودا هێنابوو لەگەڵ هەموو ماڵەکەی» (ئایەتی 34). ئەم شتانە ناتوانرێت دەربارەی منداڵان یان منداڵە بچووکەکان بوترێت. « منداڵە بچووکەکان بێنە لام، و ڕێگرییان لێ مەکەن، چونکە شانشینی خودا هی ئەوانەیە» ()، زۆرجار دەربارەی ئاوەشۆرانکردنی منداڵان دەهێنرێتەوە، بەڵام هیچ پەیوەندییەکی بە ئاوەشۆرانەوە نییە. هیچ وشەیەک لە پاشخانی بەشەکەدا دەربارەی ئاوەشۆرانکردنیان نییە، و هێنانی ئاوەشۆران بۆ ئێرە پێشێلکردنی ئەم کتێبی پیرۆزەیە، خوێندنەوەی شتێکە کە لەوێ نییە. یەسووع ئەم منداڵە بچووکانەی خستە باوەشی، دەستەکانی خستە سەریان، و بەرەکەتدارانی کرد؛ بەڵام ئاوەشۆرانی نەکردن. یۆحەننا بە ڕوونی دەڵێت کە «یەسووع خۆی ئاوەشۆرانی نەکرد، بەڵکو قوتابییەکانی کردیان.» بۆیە، ئەو ئەم منداڵانەی ئاوەشۆران نەکرد، و نەنووسراوە کە هەرگیز فەرمانی بە کەسانی تر کردبێت کە وا بکەن. «شانشینی خودا هی ئەوانەیە،» ئەو گوتی. (R.K. Campbell, «ئاوەشۆران – چییە؟» لاپەڕە 8-9)

ئاوەشۆران لە نامەکاندا

ئاوەشۆرانی یۆحەننامان بینی بۆ تۆبەکردن؛ فەرمانی ئاوەشۆران لەلایەن خوداوەندەوە؛ و چۆن لە کتێبی کرداری نێردراواندا دەستی پێکرد. ئێستا سەیری ئاوەشۆران بکەین لە نامەکاندا، بە تایبەتی چوار بەش لە نامەکانی و پەترۆسدا.

چونکە ئێوە هەمووتان کوڕی خودان بە باوەڕ بە یەسووع. چونکە هەموو ئەوانەی ئێوە کە ئاوەشۆران کران بۆ ، مەسیحتان لەبەر کردووە. (غەلاتییەکان )

پێشتر ئاماژەمان بەم ئایەتانە کرد، بەڵام کەمێک وردتر سەیری بکەین. لێرەدا وا دادەنێت کە ئەوانەی ئاوەشۆران کراون و ئەوانەی باوەڕی ڕزگارکەریان هەیە هەمان گرووپن. باوەڕ و ئاوەشۆران پێکەوە دەڕۆن لە ئەزموونی مەسیحییەتی ئێمەدا.

لە ئەودا ئێوەش خەتەنە کران بە خەتەنەیەک کە بە دەست نەکراوە، بە لابردنی جەستەی گوناهەکانی ، بە خەتەنەی ، لەگەڵ ئەودا نێژران لە ئاوەشۆراندا، کە تێیدا ئێوەش لەگەڵ ئەودا هەستانەوە بە باوەڕ بە کاری خودا، کە ئەوی لە مردووان هەستاندەوە. (کۆلۆسییەکان )

ئێمە نوقم کراین لە مردنی و هەستاینەوە!

یان ئایا نازانن کە هەموو ئەوانەی ئێمە کە ئاوەشۆران کران بۆ یەسووع، ئاوەشۆران کران بۆ مردنی ئەو؟ بۆیە، ئێمە لەگەڵ ئەودا نێژراین بە ئاوەشۆران بۆ مردن، بۆ ئەوەی وەک چۆن لە مردووان هەستاندرایەوە بە شکۆمەندی باوک، بە هەمان شێوە ئێمەش دەبێت بە نوێبوونەوەی بڕۆین. (ڕۆماکان )

ئەم ئایەتانە واتای فێرکاری و مەبەستی ئاوەشۆرانمان پێدەدەن. ئێمە لەگەڵ ئەودا نێژراوین بە ئاوەشۆران بۆ مردن؛ و، وەک بینیمان، ئێمە لەگەڵ ئەودا لە هەستانەوەدا هەستاینەوە بۆ ئەوەی بتوانین بە نوێبوونەوەی بڕۆین.

ئاوەشۆرانی ناساندنێکی گشتییە لەگەڵ و مردنی؛ ئەوە ناشتنێکە لەگەڵ ئەودا. چوونە ناو و نوقمبوون چوونە ناو «لێکچوونی مردنی ئەو»ە. ئەوە بیرمان دەهێنێتەوە کە ئێمە لەگەڵ مەسیحدا مردووین (ڕۆماکان ). هاتنە دەرەوە لە وێنەیەکەی ئەوەیە کە ئێمە لە چاکەی هەستانەوەی ئەوداین، بۆ ئەوەی بە نوێبوونەوەی بڕۆین. ئەوە ژیانی نوێمان پێنابەخشێت، بەڵام وێنەی ئەو ژیانە نوێیە دەدات و دەدات بۆ هەموو ئەوانەی کە سەیری دەکەن کە من لەگەڵ مەسیحدا مردووم.

هەروەها دژە وێنەیەک هەیە کە ئێستا ڕزگارمان دەکات—ئاوەشۆران (نەک لابردنی پیسی ، بەڵکو وەڵامی ویژدانێکی بەرامبەر بە خودا)، لە ڕێگەی هەستانەوەی یەسووعی مەسیحەوە. (1 پەترۆس )

ئەمە ئایەتێکی ترە کە پێمان نیشان دەدات کە ئاوەشۆران پیسی لاناخات، بەڵکو وەڵامی ویژدانێکی باشە بەرامبەر بە خودا، کە بە هەستانەوەی یەسووعی بەدەست دێت.

هەندێک 3:4-5یان وەک ئاماژەیەکی تر بۆ ئاوەشۆرانی وەرگرتووە، بەڵام بە وریاییەوە سەیری ئایەتەکانی ئەوێ بکە:

بەڵام کاتێک چاکە و خۆشەویستی خودای ڕزگارکەرمان بەرامبەر بە مرۆڤ دەرکەوت، نەک بە کارەکانی ڕاستودروستی کە ئێمە کردوومانە، بەڵکو بەپێی بەزەیی خۆی ڕزگاری کردین، لە ڕێگەی شوشتنەوەی نوێبوونەوە و نوێکردنەوەی ڕۆحی پیرۆزەوە. ()

یەکەم، سەرنج بدە کە ئەم ئایەتە دەڵێت ڕزگاری لەسەر بنەمای کارەکانی ڕاستودروستی نییە کە ئێمە کردوومانە، و ئەوەش ئاوەشۆرانکردن دەگرێتەوە. دووەم، «شوشتنەوەی نوێبوونەوە» لەم ئایەتەدا بە باس لەوە دەکات کە لە لەدایکبوونەوەی نوێدا ڕوودەدات بەهۆی کاری مەسیحەوە.

واتای لە و ڕۆح چییە؟

پیاوێک لە فەریسییەکان هەبوو بە ناوی ، سەرۆکێکی جوولەکەکان. ئەم پیاوە بە شەو هاتە لای یەسووع و پێی گوت: «ڕابی، ئێمە دەزانین کە تۆ مامۆستایەکی لە خوداوە هاتووی؛ چونکە هیچ کەسێک ناتوانێت ئەم نیشانانە بکات کە تۆ دەیکەیت مەگەر خودا لەگەڵیدا بێت.» یەسووع وەڵامی دایەوە و پێی گوت: «بە دڵنیاییەوە، پێتان دەڵێم، مەگەر کەسێک لەدایک بێتەوە، ناتوانێت شانشینی خودا ببینێت.» پێی گوت: «چۆن پیاوێک دەتوانێت لەدایک بێت کاتێک پیرە؟ ئایا دەتوانێت بۆ جاری دووەم بچێتە ناو سکی دایکی و لەدایک بێت؟» یەسووع وەڵامی دایەوە: «بە دڵنیاییەوە، پێتان دەڵێم، مەگەر کەسێک لە و ڕۆح لەدایک بێت، ناتوانێت بچێتە شانشینی خودا. ئەوەی لە لەدایک دەبێت جەستەیە، و ئەوەی لە ڕۆح لەدایک دەبێت ڕۆحە. سەرسام مەبە کە پێم گوتیت، 'دەبێت لەدایک بێتەوە.'» یۆحەننا -7کاتێک ئەم بەشە دەخوێنینەوە، چەند شتێک هەیە کە دەبێت ڕەچاوی بکەین. یەکەم، وەک پێشتر گوتوومانە، «هیچ پێشبینییەکی کتێبی پیرۆز لێکدانەوەی تایبەتی نییە» (2 پەترۆس ). بۆیە دەبێت ئەم بەشە لە چوارچێوەی باقی کتێبی پیرۆزدا ڕەچاوی بکەین.

دووەم، هیچ باسێک لە ئاوەشۆران نییە لە گفتوگۆی خوداوەندمان لەگەڵ نیکۆدیمۆسدا. ئاوەشۆران بابەتەکە نییە، بەڵکو لەدایکبوونەوەی نوێیە. ئاوەشۆرانی دواتر لە بەشەکەدا باس کراوە، بەڵام نەک ئایەتەکانی 22-30، کە لەوێدا دۆخێکی تەواو جیاوازە لە یەهودا نەک شاری ئۆرشەلیم.

خاڵێکی سێیەم کە دەبێت ڕەچاوی بکەین ئەوەیە کە کاتێک یەسووع قسەی لەگەڵ دەکرد، هێشتا فەرمانی ئاوەشۆرانی ئاوی نەدابوو. ئەوە تەنها کەمێک پێش بەرزبوونەوەی بۆ ڕوویدا، وەک پێشتر سەرنجمان داوە.

کەواتە، ئەگەر لە و ڕۆح ئاماژە بە ئاوەشۆرانی نەکات، ئاماژە بە چی دەکات؟ لێرەدایە کە بنەمای یەکەممان جێبەجێ دەبێت: لەبەر ئەوەی «هیچ پێشبینییەکی کتێبی پیرۆز لێکدانەوەی تایبەتی نییە،» دەبێت کتێبی پیرۆز لەگەڵ کتێبی پیرۆزدا بەراورد بکەین.

لە سەرانسەری کتێبی پیرۆزدا، زۆرجار بە شێوەیەکی فیگوراتیڤی بۆ پاککردنەوەی ڕۆحی یان نوێبوونەوە بەکاردێت، کە لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە لە ڕێگەی وشەی خوداوە دێتە ئاراوە (بۆ ، سەیری زەبوور ، 7؛ یەحزەقیال ؛ یۆحەننا ؛ ؛ 1 کۆرنتییەکان ؛ ؛ ؛ بکە). ئاماژە بە لێرە لە یۆحەننا 3دا ئاوی ڕاستەقینە، فیزیکی نییە، بەڵکو ئاوی زیندووی وشەی خودایە.

سەبارەت بە لەدایکبوونەوە، لە یۆحەننا 1دا دەخوێنینەوە،

بەڵام هەموو ئەوانەی کە ئەویان وەرگرت، مافی ئەوەی پێدان کە ببنە منداڵی خودا، بەوانەی کە باوەڕ بە ناوی ئەو دەهێنن: ئەوانەی کە لەدایک بوون، نەک لە ، و نەک لە ویستی ، و نەک لە ویستی مرۆڤ، بەڵکو لە خوداوە. (یۆحەننا )

دەتوانین 1 یۆحەننا بۆ ئەمە زیاد بکەین:

هەرکەسێک باوەڕی بەوە بێت کە یەسووع مەسیحە لە خوداوە لەدایک بووە، و هەموو ئەوانەی کە ئەویان خۆش دەوێت کە ئەوی لەدایک کردووە، ئەوەشیان خۆش دەوێت کە لەو لەدایک بووە. (1 یۆحەننا )

کەواتە، لەدایکبوونەوە بە وەرگرتن و باوەڕهێنان بە یەسووعی وەک و ڕزگارکەرت دێت.

«باوەڕ بە بیستن دێت، و بیستن بە وشەی خودا.» (ڕۆماکان )

بە خەڵکی کۆرنتۆسی گوت کە ئەوان لە ڕێگەی ئینجیلەوە لەدایک بوون (1 کۆرنتییەکان )؛ و وشەی «» واتای لەدایکبوونەوە، یان بە وردتر، لە سەرەوە ، لە خوداوە .

بیرمان دەهێنێتەوە کە «بە ویستی خۆی ئێمەی هێنایە دەرەوە بە وشەی .» ئەم دەربڕینەی «هێنایە دەرەوە» واتای دەگەیەنێت. پەترۆس زیاد دەکات،

«لەدایکبوونەوە، نەک لە تۆوی فانی بەڵکو لە تۆوی نەفانی لە ڕێگەی وشەی خوداوە.» (1 پەترۆس )

ژیانی نوێ، لەدایکبوونەوەی نوێ، لە ڕێگەی وشەی خوداوە دێت. جەخت لەسەر لایەنی پاککردنەوەی وشەی خودا دەکاتەوە، کە تەنانەت ئێستاش چالاکە.

چی دەربارەی کارە چاکەکان؟

بینیمان کە فێرمان دەکات کە لەدایکبوونەوە یان نوێبوونەوە «نەک بە کارەکانی ڕاستودروستی کە ئێمە کردوومانە، بەڵکو بەپێی بەزەیی خۆی ڕزگاری کردین، لە ڕێگەی شوشتنەوەی نوێبوونەوە و نوێکردنەوەی ڕۆحی پیرۆزەوە.» ئەفەسۆسیش ئەمە دووپات دەکاتەوە:

«چونکە بە نیعمەت ڕزگارتان بووە لە ڕێگەی باوەڕەوە، و ئەوەش هی خۆتان نییە؛ دیاری خودایە، نەک لە کارەکان، بۆ ئەوەی کەس شانازی نەکات.» ()

ڕزگاری تەنها بە نیعمەتە، تەنها بە باوەڕە، تەنها لە مەسیحدایە؛ بەڵام ئایەتی دواتر بەردەوام دەبێت:

«ئێمە کاری دەستی ئەوین، لە یەسووعدا دروست کراوین بۆ کارە چاکەکان، کە خودا پێشتر ئامادەی کردوون بۆ ئەوەی ئێمە بەواندا بڕۆین.» ()

دەگەڕێینەوە بۆ ، لەوێدا دەخوێنینەوە کە زۆر باس لەو کارانە دەکات کە دەبێت لە ڕێڕەوی مەسیحییەتی ئێمەدا ببینرێن. دەبێت خۆمان وەک نموونەی کارە چاکەکان نیشان بدەین ()؛ دەبێت ئامادە بین بۆ هەموو کارێکی چاک ()؛ و دەبێت کارە چاکەکان بپارێزین (، 14).

دەبێت ڕێگە بدەین ڕووناکییەکەی لە ڕێگەی ئێمەوە بدرەوشێتەوە لەبەردەم پیاواندا بەو کارە چاکانەی کە دەیکەین ( ). ئەمە بۆ ئەوە نییە کە لەدایک بینەوە، بەڵکو لەبەر ئەوەیە کە لەدایک بووینەتەوە، لە خوداوە لەدایک بووین.

ئاوەشۆرانی ئاگر چییە؟

ئەم دەستەواژەیەمان لە 3دا بینی کە یۆحەننای ئاوەشۆرانکەر ڕایگەیاند،

من بە بە ئاوەشۆرانتان دەکەم بۆ تۆبەکردن، بەڵام ئەو کە من دێت لە من بەهێزترە، کە من شایانی هەڵگرتنی پێڵاوەکانی نیم. ئەو بە ڕۆحی پیرۆز و ئاگر ئاوەشۆرانتان دەکات. 3:11پێشتر باسمان لە ئاوەشۆرانی ڕۆحی پیرۆز کرد، کە لە ڕۆژی پەنجا ڕۆژەدا ڕوویدا و کاریگەرییەکانی ئەمڕۆش بەردەوامە، بەپێی 1 کۆرنتییەکان ، کاتێک هەر کەسێک زیاد دەکرێت بۆ جەستەی .

بەڵام ئاوەشۆرانی ئاگر شتێکی جیاوازە. هەندێک فێریان کردووە کە ئەوە هەمان ئاوەشۆرانی ڕۆحی پیرۆزە بەهۆی ئەوەی کرداری نێردراوان 2 دەڵێت:

و لەناکاو دەنگێک لە ئاسمانەوە هات، وەک بایەکی بەهێزی خێرا، و ماڵەکەی پڕ کردەوە کە تێیدا دانیشتبوون. پاشان زمانگەلی دابەشکراو، وەک ئاگر، بۆیان دەرکەوت، و یەکێک لەسەر هەر یەکێکیان دانیشت. کرداری نێردراوان 2:2-3بەڵام ئایا ئاوەشۆرانی ئاگر لەوێدا مەبەستە؟ بۆ ڕەچاوکردنی ئەو پرسیارە، دەبێت سەرنج بدەین کە هەموو چوار ئینجیلەکە، ، مەرقۆس، لۆقا، و یۆحەننا، باس لە ئاوەشۆرانی ڕۆحی پیرۆز دەکەن—بەڵام تەنها و لۆقا باس لە ئاوەشۆرانی ئاگر دەکەن. بۆچی وایە؟ ئەوە لەبەر ئەوەیە کە پاشخانی ڕاستەوخۆی ئەو بەشە لە و لۆقادا یەکێکە لە حوکمدان ( ؛ ). بەڵام پاشخانی مەرقۆس و یۆحەننا حوکمدان نییە (؛ یۆحەننا ).

ئاگر لە کتێبی پیرۆزدا زۆرجار باس لە حوکمدانمان دەکات، «چونکە خودای ئێمە ئاگرێکی سووتێنەرە» (). دەزانین کە یەسووع بە ئاگرێکی گڕدارەوە دێت بۆ حوکمدانی ئەوانەی کە خودا ناناسن (2 تەسەلۆنیکییەکان ؛ یۆحەننا ؛ وەرگیراوە ).

ئەم ئایەتانە هەموویان باس لەو تووڕەییە دەکەن کە دێتە سەر ئەوانەی خودایان ڕەتکردووەتەوە و وەڵامی خۆشەویستی ئەویان نەداوەتەوە. ئەوان باس لە ڕۆژێک دەکەن کە هێشتا نەهاتووە، نەک لەم ڕۆژەی ئێستای نیعمەت کە تێیدا ڕۆحی پیرۆز هەموو منداڵێکی خودای کڕدراو بە خوێنی ئاوەشۆران کردووە بۆ جەستەی .

دەرئەنجام

ئاوەشۆران بۆ ڕزگاری پێویست نییە. ئاوەشۆران هێمای ئەوەیە کە پێشتر لە دڵ و ژیانی کەسێکدا ڕوویداوە کە متمانەی بە کردووە وەک . ئاوەشۆران هەنگاوێکی گرنگی گوێڕایەڵییە کە دەبێت هەموو مەسیحییەک بیگرێتەبەر، بەڵام ناتوانێت مەرجێک بێت بۆ ڕزگاری. کردنی بە مەرج هێرشێکە بۆ سەر تەواوێتی مردن و هەستانەوەی یەسووعی .

وتارە پەیوەندیدارەکان

لە بنەڕەتدا لە Anchors for Life بڵاوکراوەتەوە. بە زیریرەکی دەستکرد وەرگێڕدراوە، لەگەڵ ئاماژەکانی کتێبی پیرۆز — هەر ئاماژەیەک بکەرەوە بۆ خوێندنەوەی لە كوردی سۆرانی ستانده‌رد.

Holy Bible, Kurdi Sorani Standard™ 1998, 2011, 2016, 2020 by Biblica, Inc. Kurdish Bible 2020. © 2020 Biblica, Inc. Used by permission. All rights reserved.