هێز لە خوێنی ئەودایە
«هێز لە خوێندا» یەکێکە لەو دەستەواژانەی کە دەبێت لە کتێبی پیرۆزدا بێت، بەڵام نییە. زیاتر ئەگەری هەیە لە سروودنامەیەکی کۆندا بیدۆزیتەوە. هەر وەشانی کتێبی پیرۆز کە بەکاری دەهێنیت، ڕەنگە دەستەواژەی وردی «هێز لە خوێندا» نەدۆزیتەوە. من لە نۆ وەرگێڕاندا لە کتێبخانەکەمدا گەڕاوم و ناتوانم بیدۆزمەوە. لە کاتێکدا پێم وانییە دەستەواژەکە لەوێ بێت، دڵنیام کە ڕاستییەکەی لەوێدایە.
سروودێکی کۆن کە بە پرسیاری «ئایا دەتەوێت لە باری گوناهت ڕزگارت بێت؟» دەست پێدەکات، لەلایەن لویس ئێدگار جۆنزەوە لە ساڵی ١٨٩٩ لە کۆبوونەوەیەکی کەمپ لە ماونتن لەیک، مێریلاند نووسراوە. زۆر کەس بە «سروودی کەنیسە» ناویان بردووە. ئەم سروودە بە ڕوونی ڕاستی دەستەواژەی «هێز لە خوێندا» پشتڕاست دەکاتەوە.
ئایا دەتەوێت لە باری گوناه ڕزگارت بێت؟ هێز لە خوێندایە، هێز لە خوێندایە؛ ئایا دەتەوێت بەسەر خراپەدا سەرکەوتن بەدەست بهێنیت؟ هێزێکی سەرسوڕهێنەر لە خوێندایە. پاشکۆ: هێز هەیە، هێز، هێزی کارگەر لە خوێنی بەرخەکەدا؛ هێز هەیە، هێز، هێزی کارگەر لە خوێنی بەنرخی بەرخەکەدا.
ئایا دەتەوێت لە ئارەزوو و لوتبەرزیت ڕزگارت بێت؟ هێز لە خوێندایە، هێز لە خوێندایە؛ وەرە بۆ پاکبوونەوە بۆ لافاوی گۆلگۆتە؛ هێزێکی سەرسوڕهێنەر لە خوێندایە. پاشکۆ
ئایا دەتەوێت سپیتر بیت، زۆر سپیتر لە بەفر؟ هێز لە خوێندایە، هێز لە خوێندایە؛ پەڵەی گوناه لە لافاوی ژیانبەخشیدا ون دەبن. هێزێکی سەرسوڕهێنەر لە خوێندایە. پاشکۆ
ئایا دەتەوێت خزمەتی عیسای پاشات بکەیت؟ هێز لە خوێندایە، هێز لە خوێندایە؛ ئایا دەتەوێت ڕۆژانە ستایشی ئەو بکەیت؟ هێزێکی سەرسوڕهێنەر لە خوێندایە. پاشکۆ
لە وشەکانی ئەم سروودەوە دیارە کە خوێنی عیسای مەسیح، کوڕی خودا، سەرکەوتن بەسەر گوناه، خراپە، ئارەزوو و لوتبەرزیدا دەبەخشێت، و خزمەتێکی سەرکەوتوو بۆ عیسای مەسیح بۆ هەر کەسێک کە بە ڕاستی شوێنکەوتووی عیسا بێت، دەستەبەر دەکات.
لە سەدەکانی سەرەتای کەنیسەدا، ڕۆمەکان و گەلانی دیکەی دەوروبەریان، مەسیحییەکانیان بە «مرۆڤخۆر» تۆمەتبار دەکرد، چونکە زۆر باسی بەشداریکردنیان لە جەستە و خوێنی عیسای مەسیح دەکرد لە خزمەتگوزارییەکانی کۆمۆنیۆنەکەیاندا. هیوادارم ئەمڕۆ لەو جۆرە ڕەخنانە تێپەڕیبێتین.
وەرە لەگەڵم لەسەر خوێندنەوەیەکی شەش خاڵی خوێنی عیسای مەسیح وەک لە پەیمانی نوێدا هاتووە. دان بەوەدا دەنرێت کە ناتەواوە چونکە زۆر بابەت لەسەر ئەم بابەتە هەیە کە دەتوانین بەکاری بهێنین. و تکایە بمبەخشە ئەگەر ئایەتی «خوێن»ی دڵخوازت ئاماژەی پێنەکرابێت. ئەگەر ئەم خوێندنەوە کورتە لەگەڵ کەسانی تردا هاوبەش بکەیت، دەتوانیت هەمیشە دەقی دڵخوازت لە شوێنی گونجاودا زیاد بکەیت. لەبیرت بێت، سەرنجی ئێمە لەسەر «هێز لە خوێندا»یە.
١. قوربانی بەهێزی خوێنی ئەو
«ئێستا کە بە خوێنی ئەو ڕاستکراوینەتەوە، چەند زیاتر لە تووڕەیی خودا لە ڕێگەی ئەوەوە ڕزگارمان دەبێت!» — ڕۆما ٥:٩ عیسا چاوەڕێی نەکرد تا ئێمە بەس باش بین پێش ئەوەی لە پێناوماندا بمرێت. ئێمە هێشتا لە گوناهدا قووڵ بووین کاتێک ڕزگارکەرەکەمان ڕزگاری کردین. ئەو گوناهکاریمانی بە چاکەی خۆی گۆڕی. «خودا ئەوی کە گوناهی نەبوو، بۆ ئێمە گوناهی لێکرد، تا لە ئەودا بڕاستی خودا بین» (٢ کۆرنسۆس ٥:٢١). ئەو بزمارانەی خوێنی ئەویان ڕژاندە سەر زەوی گۆلگۆتە، ڕاستی ئەویان چەسپاند کە پێشکەش بە ئێمە کرا لە کاتێکدا ئەو سزای گوناهکاریمانی وەرگرت. خۆشەویستی قوربانیدانی ئەو بوو کە هەموو گوناهەکانی ئێمەی داپۆشی. ئەو مرۆڤایەتییەکەی کە دروستی کردبوو، دەگەڕاندەوە بۆ دۆستایەتی لەگەڵ خۆیدا. «چونکە ئەگەر لە کاتێکدا دوژمنی خودا بووین، لە ڕێگەی مردنی کوڕەکەیەوە لەگەڵیدا ئاشتکراینەوە، چەند زیاتر، دوای ئاشتکردنەوە، لە ڕێگەی ژیانی ئەوەوە ڕزگارمان دەبێت!» (ڕۆما ٥:١٠).
٢. جێگرەوەی بەهێزی خوێنی ئەو
«خودا دڵی خۆش بوو ... لە ڕێگەی ئەوەوە هەموو شتێک لەگەڵ خۆیدا ئاشت بکاتەوە، جا شتەکانی سەر زەوی بن یان شتەکانی ئاسمان، بە دروستکردنی ئاشتی لە ڕێگەی خوێنی ئەوەوە، کە لەسەر خاچ ڕژا.» — کۆلۆسی 1:19-20 لە کاتی دووگیانیدا، خودا کوڕ بوو بە مرۆڤ لە سکی مریەمدا. عیسا بەس مرۆڤ بوو بۆ ئەوەی ببێتە جێگرەوەی هەموو مرۆڤایەتی. ئەو بە تەواوی مرۆڤ بوو وەک چۆن خودا ویستی مرۆڤ بێت. بە شێوەیەکی نائاسایی، عیسا لە بیرکردنەوە، قسەکردن، کردار یان هیچ شێوەیەکی تردا گوناهی نەکرد. مردن، کە بۆ هەموو ئەوانەی گوناهیان کردبوو، هەرگیز بۆ عیسای بێ گوناه نەبوو. بۆیە خودا باوک، خودا کوڕی دا بۆ هەموو کەسێکی تر لە مێژووی جیهاندا – ڕابردوو، ئێستا و داهاتوو – کە وەک ڕزگارکەری خۆیان وەری بگرن. «چونکە خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە تاکە کوڕی خۆی بەخشی، تا هەر کەسێک باوەڕی پێی بێنێت، لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (یۆحەننا 3:16). خوێنی ڕژاوی ئەو گوناهەکانی ملیۆنان کەس دادەپۆشێت! سەیر نییە کە دەڵێین، «هێز لە خوێندایە.»
٣. ڕزگاری بەهێز بە خوێنی ئەو
«لە ئەودا ئێمە ڕزگاریمان هەیە لە ڕێگەی خوێنی ئەوەوە، لێخۆشبوون لە گوناهەکان، بەپێی دەوڵەمەندی نیعمەتی خودا.» — ئەفەسۆس 1:7 مەسیحی هیچ شتێکی نییە شانازی پێوە بکات جگە لەوەی کە خوێنی عیسای مەسیح بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر قبووڵی خودای کردووە. کاتێک خوێنی ئەو بەسەر کەسێکدا دەڕژێت، گوناهەکانی لێخۆش دەبێت – بە نیعمەت و بە دادپەروەری. گوناه گرنگە، بەڵام خودا خۆی سزاکەی لە مەسیحدا داوە. لە گەنجینەی پڕ لە نیعمەتی خۆیەوە خودا شتێکی لەم شێوەیە دەڵێت: «من دەبینم تۆ یەکێکیت لەوانەی کە بەهۆی کوڕەکەمەوە هی منیت. زۆر باشە کە ئەو باوەڕەت بەکارهێنا کە پێم بەخشیت بۆ ئەوەی ببیتە یەکێک لە هاوڵاتیانی بەهەشت، لەگەڵ عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرت.»
هەندێک لە هاوڕێکانم دەبێت ڕۆژانە حەبی خوێن شل کەرەوە بخۆن چونکە کێشەی دڵیان هەیە. خوێنی عیسا زۆر گونجاوە بۆ پاککردنەوەی دۆخی دڵە گوناهکارەکەمان. لە کاتێکدا خوێنی ئەو یەکجار و بۆ هەمیشە پاکمان دەکاتەوە، لە کاتێکیشدا کە دەگەڕێینەوە سەر هەڵەکانی ڕێگاکەمان، بەردەستە. نیعمەتی خودا هەرگیز وشک نابێتەوە، هەرگیز کۆن نابێت، و هەرگیز بەسەر ناچێت تاوەکو لەگەڵ ئەودا لە شکۆمەندیدا بین.
٤. پیرۆزکردنی بەهێز بە خوێنی ئەو
«بۆ هەڵبژێردراوانی خودا ... کە بەپێی زانینی پێشوەختەی خودا باوک هەڵبژێردراون، لە ڕێگەی کاری پیرۆزکەری ڕۆحەوە، بۆ گوێڕایەڵی عیسای مەسیح و پڕژاندن بە خوێنی ئەو.» — ١ پەترۆس ١:٢ پەترۆس ئایەتی سەرەوە بە وشەیەک کۆتایی پێهێناوە کە چۆنیەتی ژیانی پیرۆزی مەسیحییەکان وەسف دەکات: «نیعمەت و ئاشتی بە زۆری بۆ ئێوە بێت.» وەک چۆن ڕزگاریمان هەمووی لە عیسای مەسیحەوەیە و لە ڕێگەی خوێنی ئەوەوەیە، بە هەمان شێوە پیرۆزکردن یان ژیانی پیرۆزیشمان. ئەوانەی کە هەڵیانبژاردووە لەم جیهانەدا نامۆ بن، چونکە بەهەشت ماڵی ڕاستەقینەی ئێمەیە، دەبێت ژیانی ئاسمانی خۆمان لێرە نیشان بدەین وەک ڕێگایەک بۆ ڕاکێشانی خەڵک بۆ عیسای مەسیح. «با ڕووناکیتان لەبەردەم خەڵکدا ببریسکێتەوە، تا کردارە چاکەکانتان ببینن و ستایشی باوکتان لە ئاسماندا بکەن» (مەتتا ٥:١٦).
زۆر خۆش بوو کە خوێندمەوە دەربارەی خەڵکی پاکستان کە سوپاسی مەسیحییەکانیان دەکرد بۆ ئەوەی یەکەم کەس بوون لە شوێنی ڕووداوەکە بۆ یارمەتیدانیان دوای لافاوە کارەساتبارەکانی ساڵانی ٢٠١٠-٢٠١١. ئەمە شێوازی ڕەفتاری مەسیحییەکانە. دەبێت بژین بۆ ئەوەی ڕێکوپێکی ئاسمانی مەسیح لێرە لەسەر زەوی نیشان بدەین. کاتێک بۆ ئەنجامدانی چاکە ماندوو دەبین، خۆمان ئەزموونی دابینکردنی خودا دەکەین. ئەو ڕێگا دەدات بۆ ئەنجامدانی ئەوەی کە دەیەوێت ئەنجام بدرێت. ڕەنگە ڕووداوێکی گەورە بێت وەک لافاوە باسکراوەکان، یان ڕەنگە ڕووداوێکی بچووک و کەسی بێت، وەک یارمەتیدانی کەسێک لە یەکێک لە سەختییە بچووکەکانی ژیاندا. ئەوانەی کە دروستکراوی نوێن لە مەسیحدا، «نیعمەت و ئاشتی ... بە زۆری» خودا لە شێوازی ژیانیاندا نیشان دەدەن.
٥. ئاسایشی بەهێز لە خوێنی ئەو
«ئەگەر لە ڕووناکیدا بڕۆین، وەک چۆن ئەو لە ڕووناکیدایە، ئەوا هاوبەشیمان لەگەڵ یەکتردا هەیە، و خوێنی عیسا، کوڕەکەی، لە هەموو گوناهێک پاکمان دەکاتەوە.» — ١ یۆحەننا ١:٧ عیسا بە ژیانی خۆی نیشانی دا کە دەکرێت لە جیهانێکی «تاریکیدا» «ڕووناکی» بیت. قوتابییەکان ئەوەیان گواستەوە کە لە عیساوە فێربوون. ئەوان دەیانگوت کە ناتوانرێت شوێنکەوتووی ڕاستەقینەی عیسا بیت و هێشتا «لە تاریکیدا بڕۆیت» – واتە بە خۆتەوە بژیت و خۆت بەڕێوەبەری ژیانی خۆت بیت، نەک ئەوەی عیسای مەسیح بە ڕوونی بەڕێوەبەر بێت، ئامانجەکان دابنێت، بەرنامەیەک دابنێت و ژمێریاری بکات.
ئەگەر سەردانی پزیشک بکەیت چونکە هەست بە نەخۆشی دەکەیت، ئەگەری هەیە داوات لێبکات پشکنینی خوێن بکەیت. شیکاری کیمیایی دەتوانێت نیشان بدات کە ئایا ئاسنی پێویست لە خوێندا هەیە، یان ژمارەی خڕۆکە سپییەکان بەرزە یان نزمە. پشکنینەکانی وەک ئەمە دەتوانن نەخۆشییەکان نیشان بدەن و بۆ دەستنیشانکردن زۆر بەنرخن. من پێشنیار دەکەم کە مەسیحییەکان کە بە تێڕوانینێکی هەڵە بۆ خوێنی عیسای مەسیح دەژین، نیشانەکانی نەخۆشی ڕۆحی نیشان دەدەن و نابنە ڕووناکییەک بۆ ئەوانی تر. هەموو گوناهێک گرنگە، بەڵام دەتوانرێت بە دانپێدانان بە عیسا و بەکارهێنانی خوێنی ئەو پاک بکرێتەوە. خوێنی عیسا بە ڕاستی لە هەموو گوناهێک پاکمان دەکاتەوە!
٦. سەروەری بەهێزی خوێنی ئەو
«و لە عیسای مەسیحەوە، کە شایەتی دڵسۆزە، یەکەم لە مردووان، و فەرمانڕەوای پاشاکانی زەوی. بۆ ئەو کە خۆشی دەوێین و بە خوێنی خۆی لە گوناهەکانمان ڕزگاری کردووین.» — وه‌حی ١:٥ سه‌یرکردنی هه‌واڵه‌کان له ته‌له‌فزیۆن ده‌توانێت ئێمه به‌ره‌و تێڕوانینێکی خه‌مگین و کاره‌ساتبار بۆ جیهانمان ببات. له کۆتاییدا جیهان به گه‌ڕانه‌وه‌ی خوداوه‌ندمان عیسای مه‌سیح به شکۆ و هێزه‌وه کۆتایی دێت. وه‌حی ١:٧ ده‌ڵێت که «هه‌موو چاوێک ئه‌وی ده‌بینێت، ته‌نانه‌ت ئه‌وانه‌ش که لێیان دا.» له کاتێکدا جوله‌که‌کان و ڕۆمه‌کان پیلانیان گێڕا بۆ له‌سێداره‌دانی عیسا به خاچ، نابێت هه‌رگیز له‌بیرمان بچێت که گوناهی ئێمه بوو ئه‌وی خسته سه‌ر خاچ، و خۆشه‌ویستی خۆی بوو ئه‌وی له‌وێ هێشته‌وه تا نرخی گوناهه‌کانمان به ته‌واوی درا.
لە دەیەکانی ڕابردوودا ئەمریکا و یەکێتی سۆڤیەت نەتەوەی گەورە بوون. ئێستا جیهان باسی چین دەکات وەک هێزێکی بەرزبووەوە. بەڵام وەک مەسیحییەکان دەبێت لەبیرمان بێت کە ئێمە خوداوەندی سەروەر خودا دەپەرستین و خزمەت دەکەین. ئەو دەسەڵاتی باڵایە، گرنگ نییە سەرکردەکانی ئەمڕۆی جیهان چی دەکەن یان چی دەڵێن. ووشەی خودا لەسەرووی ووشەی هەر مرۆڤێکەوەیە، گرنگ نییە پلەیان لە مێژوودا چەند گەورە بێت. عیسا ووشەی خودا و ووشەی ژیانە (یۆحەننا ١:١؛ ١:١٤؛ ١ یۆحەننا ١:١-٢). دەنگی ئەوە کە دەبێت لەسەرووی هەموو دەنگەکانی ترەوە گوێی لێ بگرین، چونکە ئەو «فەرمانڕەوای پاشاکانی زەوییە.» هەموو دەنگێکی تر ون دەبێت. دەنگی ئەو بۆ هەتاهەتایە دەمێنێتەوە (لۆقا ٢١:٣٣).
خوێنی ئەو بۆ تۆ ڕژا ئەمە شەش ئایەتی دڵخوازی منن کە پەیوەندییان بە خوێنی عیسای مەسیحەوە هەیە. ئەوان باسی هێزی خوێنی ئەو دەکەن لە پەیوەندیدا بە قوربانی، جێگرەوە، ڕزگاری، پیرۆزکردن، ئاسایش و سەروەری. سەرەتای ئەم هەفتەیە، دەبوو سەردانی نووسینگەی پزیشکەکەم و نەخۆشخانە بکەم. لە هەردوو شوێنەکەدا نیشانەم بینی کە دەڵێن، «بەخشینی خوێن ژیان ڕزگار دەکات.» ئێستا بێگومان لەم چوارچێوەیەدا ئەم داواکارییانە هیچ پەیوەندییەکیان بە خوێنی ژیانبەخشی عیساوە نییە. ئەم پۆستەرانە تەنها هەوڵێکی گرنگن بۆ ئەوەی خەڵک بڕێک خوێن ببەخشن بۆ نەخۆشخانەکان بۆ بەکارهێنانی لە چارەسەرکردنی ئەوانەی کە پێویستیان بە خوێنە. من سوودم لە خوێنی بەخشراو وەرگرتووە. بەڵام نەمتوانی بیر نەکەمەوە، «بەڵێ، خوێنی عیسا ژیان ڕزگار دەکات، بۆیە دەبێت پێشکەشی هەموو کەسێکی بکەم کە دەتوانم. بۆچی؟ چونکە هێز لە خوێنی ئەودایە!»
ئەگەر هێشتا گوناهە کەسییەکانت بە خودای پیرۆزی تاک و تەنها دانپێدانان نەکردووە و داوای لێخۆشبوونت نەکردووە لەسەر بنەمای خوێنی عیسا کە لەسەر خاچ بۆ تۆ ڕژا، ڕەنگە داوات لێبکەم ئەمڕۆ ئەوە بکەیت. سبەی ڕەنگە زۆر درەنگ بێت.
