«بە پەلە ناڕۆن.» (ئیشایا 52:12)
پێموانییە تەنانەت دەستمان بە تێگەیشتن لە هێزی نایابی بێدەنگبوون کردبێت. ئێمە ئەوەندە پەلەمانە، هەمیشە کار دەکەین، کە لە مەترسیداین ڕێگە بە خودا نەدەین دەرفەتی کارکردنی هەبێت. دڵنیا بە کە خودا هەرگیز پێمان ناڵێت، «بوەستن،» «دانیشن،» یان «بێدەنگ بن،» مەگەر ئەوەی کە شتێک بکات. ئەمە کێشەی ئێمەیە سەبارەت بە ژیانی مەسیحی: دەمانەوێت شتێک بکەین بۆ ئەوەی مەسیحی بین، لەبری ئەوەی ڕێگەی پێبدەین لە ئێمەدا کار بکات.
بیر لەوە بکەرەوە چەند بێدەنگ دەوەستیت کاتێک وێنەت دەگیرێت، کاتێک وێنەگرەکە وێنەکەت لەسەر فیلم دەگرێت. خودا یەک مەبەستی ئەبەدی بۆ ئێمە هەیە: کە دەبێت «لەگەڵ وێنەی کوڕەکەیدا بگونجێین» (ڕۆما 8:29). بەڵام بۆ ئەوەی ئەوە ڕووبدات، دەبێت بێدەنگ بوەستین. ئەمڕۆ زۆر شت دەبیستین دەربارەی چالاکبوون، بەڵام ڕەنگە پێویست بێت فێر بین مانای بێدەنگبوون چییە.
دانیشن، منداڵەکانم! تەنها بە هێمنی دانیشن! ئەم ڕۆژانە—ئەم ڕۆژانی چاوەڕوانییە—بە خراپ مەزانن! ئەوەی کە زۆرترین خۆشی دەوێیت، کە ڕێگاکەت دادەڕێژێت، پێویستیی گەورەی ئەمڕۆی ئێوەی لەبیر نەکردووە! و، ئەگەر چاوەڕێ بکات، دڵنیایە کە چاوەڕێ دەکات بۆ ئەوەی بۆ ئێوە بیسەلمێنێت، منداڵە ناسکەکەی، خۆشەویستیی قووڵی دڵی خۆی. دانیشن، منداڵەکانم! تەنها بە هێمنی دانیشن! زۆر حەز دەکەن ویستی پەروەردگاری خۆشەویستتان بزانن! لە کاتێکدا بیرۆکە دڵەڕاوکێکان نزیکە ڕێگەی خۆیان بدزن بە شێوەیەکی ژەنگاوی لە ناوەوە، بەهۆی دواکەوتنی ئەوەوە— خۆتان ڕازی بکەن کە بە باوەڕێکی سادە بحەوێنەوە کە ئەو، کە دەزانێت و خۆشی دەوێت، باشترین کار دەکات. دانیشن، منداڵەکانم! تەنها بە هێمنی دانیشن! و یەک هەنگاویش مەجوڵێن، تەنانەت یەکێکیش، تا ڕێگەی ئەو کراوەتەوە. ئینجا، ئای ئینجا، چەند شیرینە! چەند دڵخۆش دڵتان، و ئینجا چەند خێرا پێیەکانتان، بوونەوەرە ناوەوەییتان ئینجا، ئای ئینجا، چەند بەهێزە! و ڕۆژانی چاوەڕوانی ئینجا بە زۆر درێژ ناژمێردرێن. دانیشە، کچەکەم! تەنها بە هێمنی دانیشە! چ خزمەتێکی بەرزتر دەتوانیت بۆ ئەو پڕ بکەیتەوە؟ قورسە! ئای بەڵێ! بەڵام شتە هەڵبژێردراوەکان دەبێت تێچوویان هەبێت! بەهۆی نەبوونی لەدەستدانی هەموو شتێک چەند شت لەدەست دەچێت! قورسە، ڕاستە! بەڵام ئینجا—ئەو نیعمەتت پێدەدات بۆ ئەوەی قورسترین شوێن بە شیرینترین شوێن بژمێریت. —نەناسراو
