چەند شتێکی بەهێزکەرە چاوەڕوانی مەسیح! زۆر بیر لە میوانخانەیەکی ناڕەحەت ناکەمەوە (هۆتێل)، ئەگەر بزانم تەنها بۆ دوو یان سێ ڕۆژ لە ڕێگادام. ڕەنگە حەز بکەم باشتر بێت، بەڵام زۆر خەمی لێ ناخۆم. چونکە من لەوێ ناژیم. من لەم جیهانەدا ناژیم؛ من لێرە دەمرم. ژیانم لەگەڵ مەسیح لە خودادا شاراوەتەوە. من چاوەڕوانی دەرکەوتنی خوداوەند عیسای مەسیح، کوڕی خودا لە ئاسمانەوە دەکەم، کە دەمانباتە ئەوێ بۆ میراتێکی نەفەوتێنەر کە کاڵ نابێتەوە. هەموو ئەوەی لێرەدا تێیدا تێدەپەڕین تەنها ڕاهێنانی دڵە کە خودا پێویستی پێیەتی بۆ ئەوەی بمانگەیەنێتە ئەوێ. هیچ شتێک لە ڕووی کردارییەوە گرنگتر نییە بۆ کاری ڕۆژانە و خزمەتکردن وەک چاوەڕوانی کوڕی خودا لە ئاسمانەوە. ئەگەر دەتەوێت بزانیت ئەم جیهانە چییە و ئاسوودەیی بۆ ڕۆحت بەدەست بهێنیت، ئەوا چاوەڕوانی ئەویت. ئەگەر من سەر بە جیهان بم، ناتوانم ئاسوودەییم هەبێت. ئەگەر تێیدا ئاسوودەیی بەدەست بهێنین، ئەوا سزاکەی دەدۆزینەوە.
بەڵام ئەو ساتەی کە چاوەڕوانی کوڕی خودا لە ئاسمانەوە دەکەم، ژیانم تەنها مامەڵەکانی خودایە لەگەڵ ئامانجەکە، کە دەبێت بۆ ستایش و ڕێز و شکۆمەندی بێت لە کاتی دەرکەوتنی عیسای مەسیح. لێرەدا بە قورسی تێدەپەڕم بەهۆی تاقیکردنەوەی زۆرەوە، بەڵام ئەو دێت و من لەوە دەردەهێنێت بۆ لای خۆی؛ یان ئایا سەرسامت دەکات، کە تۆ بە ژمارەیەک شتەوە دەدۆزێتەوە کە دەبێت جێبهێڵرێن. دڵت لە کوێیە سەبارەت بە هاتنی خوداوەند عیسای مەسیح؟ ئایا ئەوە تۆ بە زۆر شتەوە دەدۆزێتەوە بۆ فڕێدان یان بە هەستێک کە لێرەدا کۆتایی بە هەموو ڕاهێنانی دڵ دێت!
بەڵام ئەو کە من چاوەڕوانیم کردووە، من دەباتە لای خۆی. ئەگەر هەموو ژیانم لەسەر ویستی ئەو دامەزرابێت کە هۆکار و سەرچاوەی بێت، ئەوا ڕاهێنانەکان و تاقیکردنەوە پێویستەکان دەدۆزمەوە. بەڵام ئەو دێت بۆ ئەوەی من بباتە لای خۆی.
