خوێنەری بەڕێز،
«وە ئێوەش وەک ئەو کەسانەی کە چاوەڕوانی خودای خۆیان دەکەن» (لۆقا ١٢:٣٦).
ساڵێکی تر ڕۆیشت و ساڵێکی نوێ دەستی پێکرد. ساڵێکی تر لە گەشتی بیابان لەگەڵ خودا؛ زۆر نزیکتر لەو کاتە پیرۆزەی کە دەنگی فەرماندەیی خودامان دەبیسترێت کە مردووەکانی زیندوو دەکاتەوە، زیندووەکانی دەگۆڕێت، و هەموویان دەگوازێتەوە بۆ ماڵی باوک، ماڵە هەتاهەتاییەکەمان. هیوای پیرۆز دڵەکانمان پڕ دەکات لە خۆشی! با بەڕاستی «وەک ئەو کەسانەی کە چاوەڕوانی خودای خۆیان دەکەن» بین! با کات بەفیڕۆ نەدەین. با وەک ئەوانی تر نەخەوین. با لەبیرمان بێت کە لە هەموو ئەو خۆشییە هەتاهەتاییەی کە چاوەڕێمانە، چیتر دەرفەتمان نابێت بۆ ڕاگەیاندنی نیعمەتی ئەو بە گوناهباران، بۆ خواردن و چاودێریکردنی مەڕ و بەرخەکانی، بۆ خەرجکردن و خەرجکران بۆ بڵاوکردنەوەی زانیاری لەسەر ناوی پیرۆزی ئەو.
با هیچ وشەیەکی بێهوودە بەکارنەهێنین و هیچ کاتێکی بێهوودەمان نەبێت. با هیچ شتێک بۆ خۆمان نەگەڕێین – هەمووی بۆ مەسیح، کە تەنها ئەو شایەنی هەموو خۆشەویستی، هەموو گوێڕایەڵی، و هەموو خۆنەویستییەکەمانە. کاتێک دوازدەهەمین ساڵی بڵاوکردنەوەی گۆڤارەکە دەستپێدەکەین، ناتوانین یارمەتی خۆمان بدەین جگە لەوەی سەرمان دانەوێنین و سوپاسی خودا بکەین. چۆن لە سەرەتای کارەکەوە پشتیوانی لێکردین و ئەوەی پێویست بوو بۆ هەموو ژمارەیەک دابین کرد. زیاتر لە سەد هەزار کەس لە ڕێگەی ئینتەرنێتەوە سەیریان کردووە تا ئێستا. کۆپی چاپکراویش بۆ زیاتر لە سی وڵات لە سەرانسەری جیهان دەنێردرێت. سوپاسگوزارم بۆ ئەو دڵسۆزانە، هاوکارەکانم (ڕۆما ١٦:١-١٦) کە زۆر بە سەختی کار دەکەن بۆ یارمەتیدان لە دەستکاریکردن و پێداچوونەوە، ئەوانەی وتاری باش پێشکەش دەکەن، و ئەوانەی سەرچاوەی یارمەتی و هاندان بوون بۆ من لە بەرهەمهێنانیدا. خودا ئەوان دەناسێت و پاداشتیان دەداتەوە. سوپاسێکی تایبەت بۆ ئێوە، خوێنەرانی بەڕێز، بۆ نوێژەکانتان و تێبینییەکانی هاندان. حەزمان لێیە لە هەمووتانەوە ببیستین.
