زۆر کەس ئەم پرسیارەیان لە سەردەمە جیاوازەکاندا کردووە، و هەستیان بەوە کردووە کە مافی خۆیانە. بەڵام کاتێک پرسیار دەکەین بۆچی خودا ئەوە دەکات کە دەیکات، لەسەر زەوییەکی خلیسکاوین. ئەو گۆزەگەری سەروەرە کە دەتوانێت ئەوە بکات کە بە باشی دەزانێت لەگەڵ ئێمە، قوڕەکە (یەرمیا ١٨:٤). ئێمە کێین کە پرسیار لە ڕێگاکانی خودا، خۆشەویستی یان داناییەکەی بکەین؟ ئەو پێمان دەڵێت: «بیرۆکەکانی من بیرۆکەکانی ئێوە نین، و ڕێگاکانی ئێوەش ڕێگاکانی من نین ... چونکە وەک چۆن ئاسمان لە زەوی بەرزترە، بە هەمان شێوە ڕێگاکانی من لە ڕێگاکانی ئێوە بەرزترن، و بیرۆکەکانی من لە بیرۆکەکانی ئێوە بەرزترن» (ئیشایا ٥٥:٨-٩ NKJV).
ئەیوبی باوکسالاری پەیمانی کۆن، کە خودا ستایشی کرد وەک «بێگەرد و ڕاستگۆ، کەسێک کە لە خودا دەترسا و لە خراپە دوور دەکەوتەوە» (ئەیوب ١:١)، ڕۆژێک بە یەکجار تووشی چەندین کارەسات بوو، سامانە زۆرەکەی و هەموو دە منداڵەکەی لەدەست دا. ماوەیەکی کەم دواتر تووشی «کوڵۆ گرانەکان لە بنی پێیەوە تا سەر سەری» بوو. لە سەرەتادا ئەم ئازارە ترسناکەی لە دەستی خوداوە قبوڵ کرد و بە لێوەکانی گوناهی نەکرد و خودای بە هەڵە تاوانبار نەکرد (ئەیوب ١-٢). بەڵام پاشان لە چەندین بەشدا ئەیوب خەباتی کرد بۆ پاساودانی خۆی کاتێک هاوڕێکانی تاوانباریان کرد بە گوناهی نهێنی، و لەگەڵ پرسیارەکەدا خەباتی کرد کە بۆچی پیاوێکی ڕاستودروست وەک ئەو دەبێت بەو شێوەیە بە خراپی ئازار بچێژێت. ئایا هەرگیز زانی کە ناڕەحەتییەکەی لە شەیتانەوە بووە، کە هەوڵی دەدا ئەو لە دژی خودا و خودا لە دژی ئەو بوروژێنێت، پێمان ناڵێن. بەڵام لە کۆتاییدا بەرەکەتدار کرا، و گەیشتە ناسینی گەورەیی خودا و ڕقی لە خۆی بووەوە لەبری ئەوەی سوور بێت لەسەر ڕاستودروستییەکەی.
پۆڵسی نێردراو بە دڵنیاییەوە وەک کەسێک کە خودای دەناسی، خۆشی دەویست، گوێڕایەڵی بوو و خزمەتی دەکرد، شایستە بوو. لە کاتێکدا بە دڵنیاییەوە نازانین «دڕکەکەی لە جەستەدا» چی بوو، گونجاوە گریمانە بکەین، وەک زۆربە دەکەن، کە ئەمە جۆرێک نەخۆشی جەستەیی بووە. ئەو پێمان دەڵێت کە «دەربارەی ئەم شتە سێ جار لە خودا پاڕامەوە کە لێم دوور بکەوێتەوە. و ئەو پێی گوتم، 'نیعمەتی من بەسە بۆ تۆ، چونکە هێزی من لە لاوازیدا تەواو دەبێت'» (٢ کۆرنسۆس ١٢:٧-٩).
پۆڵس پێمان دەڵێت، هەروەها، چی لەم ئەزموونە زۆر سەختەوە فێر بوو: «بۆیە بە دڵخۆشییەوە زیاتر شانازی بە لاوازییەکانمەوە دەکەم، بۆ ئەوەی هێزی مەسیح لەسەرم بێت. بۆیە چێژ لە لاوازییەکان، لە سەرزەنشتەکان، لە پێویستییەکان، لە چەوساندنەوەکان، لە ناڕەحەتییەکاندا وەردەگرم، لە پێناوی مەسیحدا. چونکە کاتێک لاوازم، ئەوکات بەهێزم» (٢ کۆرنسۆس ١٢:٩-١٠).
ئەگەر خودا هەموو باوەڕدارێک چاک بکاتەوە کە ژیانی دڵی خۆش دەکرد و نەخۆش بوو، ئەوا زۆر شت لە دەستی ئەو دەردەهێناین و لە بنەڕەتدا دانایی و ئارەزووەکانی خۆمان لەسەر ئەوەی ئەو دادەنا. ئەو ڕەنگە نەخۆشی وەک ئامرازێک بەکار بهێنێت بۆ نزیککردنەوەمان لێی یان بۆ فێرکردنی وانەکان کە بە هیچ ڕێگەیەکی تر فێری نەدەبووین. هەندێک جار، وەک لە حاڵەتەکانی ئەیوب و پۆڵسدا، نەخۆشی لە ژیانی باوەڕدارێکدا لەوانەیە لە کۆتاییدا تەنانەت بۆ خێری ئەوانی تر بێت. لە کۆتاییدا، ئایا هێشتا لەم نموونانە فێر نابین کە لە وشەی خودادا پێمان دراون؟
زۆرێک لە مەسیحییەکان لەبیر دەکەن، یان تەنانەت بە تووڕەییەوە ڕەتی دەکەنەوە، ئەوەی کە نێردراوان بە گۆڕاوەکانیان گوت: «دەبێت بە زۆر ناڕەحەتییەوە بچینە ناو شانشینی خودا» (کردارەکان ١٤:٢٢). خودا بەڵێنی ژیانێکی ئاسانی لەم جیهانەدا پێنەداوین. ئەو نموونەی باوەڕدارانی دڵسۆزی پێداوین کە نەخۆش بوون – تیمۆتائۆس (١ تیمۆتائۆس ٥:٢٣)، ترۆفیمۆس (٢ تیمۆتائۆس ٤:٢٠) و ئەپافرۆدیتۆس (فیلیپییەکان ٢:٢٥-٣٠). تەنها ئەوەی دوایی چاک کرایەوە، و پۆڵس ئەمەی بە میهرەبانییەکی تایبەت دەزانی نەک وەک شتێک کە چاوەڕوانکراو بێت، بە شتێکی ئاسایی دابنرێت یان داوا بکرێت. بەڵام هەرچی بارودۆخەکە بێت، هەمیشە دەبینین کە نیعمەتی خودا بەسە بۆ ئێمە. وەک خودا عیسا، دەتوانین نوێژ بۆ ئارامبوون بکەین، بەڵام زیادیش بکەین، «نەک ئەوەی من دەمەوێت، بەڵکو ئەوەی تۆ دەتەوێت» (مەرقۆس ١٤:٣٦).
