لە سەردەمی پەیمانی نوێدا، جولەکەکان لە ڕۆژانی شەممە – ڕۆژی شەممە – لە کەنیشتەکاندا کۆدەبوونەوە. بە پێچەوانەی پەرستگا و چادر، هیچ ڕێنماییەکی خودایی نییە لەسەر چۆنیەتی دروستکردنی کەنیشتە. سەرچاوەیان تا ڕادەیەک نهێنییە، هەرچەندە زۆربەیان پێیان وایە کە دوای دەربەدەری دەستیان پێکردووە بۆ خوێندنەوەی گشتیی کتێبی پیرۆز بە ئامانجی تێگەیشتن لێی (بڕوانە نەح. ٨:٨). خوداوەند خۆی عادەتی بوو کە بەشداری بکات کاتێک گەشتی دەکرد بۆ شارە جیاوازەکان: «لە کەنیشتەکانیاندا فێری دەکردن... وەک عادەتی بوو، لە ڕۆژی شەممەدا چوو بۆ کەنیشتەکە، و هەستا بۆ خوێندنەوە» (لۆقا ٤:١٥-١٦).
لە کتێبی کردارەکاندا، ڕاستیی ئینجیل سەرەتا بۆ جولەکەکان پێشکەش دەکرا. کاتێک ڕەتیان کردەوە، پەیامەکە لە کەنیشتەکانەوە گواسترایەوە بۆ ماڵەکانی تاکەکان: «و [پۆڵس] هەموو ڕۆژێکی شەممە لە کەنیشتەکەدا گفتوگۆی دەکرد... بەڵام کاتێک دژایەتییان کرد و کفرایان کرد، جلەکانی خۆی هەژاند و پێی گوتن... 'لە ئێستاوە دەچم بۆ نەتەوەکان.' و لەوێوە ڕۆیشت و چوو بۆ ماڵی پیاوێک بە ناوی یوستۆس، کەسێک کە خودای دەپەرست، ماڵەکەی لە تەنیشت کەنیشتەکە بوو» (کردارەکان ١٨:٤-٧).
باوەڕداران پێشتر دەستیان کردبوو بە کۆبوونەوە لە ماڵەکاندا بۆ شکاندنی نان (کردارەکان ٢:٤٦)، و ئەم شێوازە بەردەوام بوو. ئێمە دەخوێنینەوە کە لانیکەم سێ گرووپ لە ماڵەکاندا کۆدەبوونەوە: ئەوانەی لە ماڵی پرسیلا و ئەکیلا (ڕۆما ١٦:٣-٥؛ ١ کۆر. ١٦:١٩)؛ ئەوانەی لە ماڵی نیمفاس (کۆل. ٤:١٥)؛ و ئەوانەی لە ماڵی فلیمۆن (فلیمۆن ١:٢). پەرستن نابێت لەسەر «کێوێک، یان لە ئۆرشەلیم» بێت، خوداوەند فەرمووی، بەڵکو «بە ڕۆح و ڕاستی» (یۆحەننا ٤:٢١، ٢٤).
پێویست ناکات لە ماڵەکاندا کۆببینەوە؛ تەنها پێویستە بزانین کە ئەمە دەربارەی مەسیحە، نەک بینا فیزیکییەکان. ئێمە لە دەوری ئەودا کۆکراوینەتەوە – ئەو ناوەندە – چونکە هیچ شتێکی تر گرنگییەکی نییە بە بەراورد بە بوونی ئەو لەگەڵماندا. با هیچ کەسێک نەبینین جگە لە عیسا تەنها کاتێک لە دەوری ئەودا کۆدەبینەوە.
