«چونکە ووشەی خودا زیندوو و کارایە و لە هەر شمشێرێکی دوو دەم تیژترە.» (عیبرانییەکان 4:12أ NASB) خوێندکارێکی زانکۆی مەسیحی شایەتی دەدا بۆ خوێندکارێکی تر کە لە خوێندنگەیەکی ئایینی لیبراڵەوە بوو. کاتێک باوەڕدارەکە ئایەتێکی خوێندەوە، خوێندکارە ئایینییەکە وتی، «من باوەڕم بە کتێبی پیرۆز نییە.»
مەسیحییەکە ئایەتێکی تری خوێندەوە، تەنها بۆ ئەوەی وەڵامی بدرێتەوە بە «پێم وتوویت کە باوەڕم بە کتێبی پیرۆز نییە.» جاری سێیەم کە مەسیحییەکە ئایەتێکی خوێندەوە، خوێندکارە ئایینییەکە توڕە بوو و تەقییەوە،
«کتێبی پیرۆزم بۆ مەخوێنەرەوە. پێشتر پێم وتوویت کە باوەڕم پێی نییە.» تا ئەو کاتە باوەڕدارەکە هەستی بە بێهیوایی و شکستێکی تەواو دەکرد. وای بیر دەکردەوە کە وەک براوەیەکی ڕۆح، شکستێکی تەواوە.
وا ڕێککەوت کە دکتۆر ئێچ. ئەی. ئایرۆنساید ئەو شەوە میوانی ماڵەکەی بوو. لەسەر مێزی نانخواردن، خوێندکارە مەسیحییەکە ئەزموونە نائومێدکەرەکەی لەبارەی خوێندکارە ئایینییەکەوە باس کرد.
پاشان پرسیاری لە دکتۆر ئایرۆنساید کرد، «کاتێک هەوڵ دەدەیت شایەتی بدەیت بۆ کەسێک و ئەویش پێت دەڵێت، 'من باوەڕم بە کتێبی پیرۆز نییە،' تۆ چی دەکەیت؟» دکتۆر ئایرۆنساید بە زەردەخەنەیەکی دڵخۆشەوە وەڵامی دایەوە،
«تەنها زیاتر لێی دەخوێنمەوە.» ئەوە ئامۆژگارییەکی نایابە بۆ هەر کەسێک کە دەیەوێت ڕۆح بباتەوە. کاتێک خەڵک دەڵێن باوەڕیان بە کتێبی پیرۆز نییە، تەنها زیاتر لێی بخوێنەرەوە. ووشەی خودا زیندوو و بەهێزە. کاریگەری لەسەر خەڵک هەیە تەنانەت کاتێکیش باوەڕیان پێی نییە.
وا دابنێ دوو پیاو دوئێل دەکەن. یەکێکیان بەوی تریان دەڵێت، «من باوەڕم بەوە نییە کە شمشێرەکەت پۆڵای ڕاستەقینەیە.» چی ڕوودەدات؟ ئایا پیاوی دووەم شمشێرەکەی دادەنێت و دانی بە شکستدا دەنێت؟ یان وتارێکی زانستی لەسەر ڕێژەی کاربۆن و شێوەپێدانی کانزاکە دەدات؟
گاڵتەجاڕییە! ئەو لێدانێکی تیژ و باش دەدات لە نەیارەکەی و وا دەکات هەست بکات شمشێرەکە چەندە ڕاستەقینەیە. بە هەمان شێوەیە لەگەڵ کتێبی پیرۆز. ووشەی خودا شمشێری ڕۆحە. پێویستە زیاتر بەکار بهێنرێت وەک لەوەی بەرگری لێ بکرێت. خۆی بە باشی دەتوانێت بەرگری لە خۆی بکات.
من نکۆڵی لەوە ناکەم کە شوێنێک هەیە بۆ بەڵگەکانی ئیلهامبەخشیی نووسینەکان. ئەو بەڵگانە مەبەستێکی بەنرخیان هەیە لە پشتڕاستکردنەوەی باوەڕی ئەوانەی کە پێشتر ڕزگار کراون. لە چەند حاڵەتێکدا یارمەتی خەڵک دەدەن بۆ گەیشتن بە باوەڕی ڕزگارکەر. بەڵام بە گشتی خەڵک بە لۆژیک یان مشتومڕی مرۆڤ قایل نابن.
«پیاوێک کە بە زۆر قایل کرابێت، هێشتا هەمان بۆچوونی هەیە.» پیاوان پێویستە ڕووبەڕووی ووشەی بەهێزی خودا ببنەوە. یەک ئایەتی کتێبی پیرۆز بە هەزار مشتومڕ دەهێنێت.
ئەمە گرنگی لەبەرکردنی نووسینەکان نیشان دەدات. ئەگەر من ئایەتەکانم لەبەر نەکردبێت، ڕۆح ناتوانێت لە کاتی گونجاودا بیانهێنێتە پێشەوە. بەڵام خاڵی سەرەکی ئەوەیە کە خودا بەڵێنی نەداوە ڕێز لە ووشەکانی من بگرێت، بەڵام بەڵێنی داوە ڕێز لە ووشەکانی خۆی بگرێت.
بۆیە لە مامەڵەکردن لەگەڵ ئەوانەی ڕزگار نەکراون، دەبێت شمشێری ڕۆح بە فراوانی بەکار بهێنم و سەیری بکەم کە چۆن بە پەرجووی نیعمەت، قایلکردن و گۆڕانکاری بەرهەم دەهێنێت.
