تۆماس لە ژوورەکەدا نەبوو کاتێک مەسیح بۆ یەکەمجار بۆ قوتابییە کۆبووەکان دەرکەوت (یۆحەننا ٢٠:٢٤). ئینجیلەکانی تر ئاماژە بەم قوتابییە سەرنجڕاکێشە دەکەن، بەڵام تەنها لە یۆحەننادایە کە وردەکارییە کەسییەکانی دەست دەکەوێت. یەکەم وردەکاریی سەرنجڕاکێش نازناوەکەیەتی: "دووانەکە." نازانرێت ئایا ئەمە لە منداڵیدا پێی بەخشراوە یان لەلایەن مەسیحەوە، کە خووی بەخشینی ناو بە قوتابییەکانی هەبوو (مەرقۆس ٣:١٧؛ یۆحەننا ١:٤٢). تۆماس بە "ئییۆر" چووێنراوە، کەسایەتییەک لە چیرۆکەکانی منداڵانی وینی پوه: هەر هەواڵێک بێت، دەتوانێت هەورە ڕەشەکەی تێدا بدۆزێتەوە.
لەسەرەوە وەسفکردنەکە ڕەنگە بە تەواوی دادپەروەرانە نەبێت، بەڵام تۆماس وادیار بوو کە کێشەی لەگەڵ باوەڕدا هەبوو؛ پێویستی بە بینین بوو بۆ ئەوەی باوەڕ بکات. دەتوانین وەک زۆر کەسی تر پێش و دوای خۆی وەسفی بکەین، وەک باوەڕدارێکی بێباوەڕ. ئەو بە ڕاستی باوەڕی وابوو کە عیسا مەسیحە، بەڵام کێشەی هەبوو لە قبوڵکردنی ئەوەی کە دوای خاچکێشان لە مردووان هەستاوەتەوە.
چ نیعمەتێک لە مامەڵەکردنی مەسیحدا دەبینین لەگەڵ گومانەکانی قوتابییە خەمبار و ماندووەکەی! لە دووەم دەرکەوتنی مەسیح بۆ قوتابییەکان، تۆماس ئامادە بوو (٢٠:٢٦-٢٧). دەستبەجێ لەلایەن مەسیحەوە جیا دەکرێتەوە کە نەیویست ئەو (یان ئێمە) لە بێباوەڕیدا بمێنینەوە لە بابەتێکی ئەوەندە گرنگدا: "پەنجەت لێرە ڕابکێشە، و سەیری دەستەکانم بکە... بێباوەڕ مەبە، بەڵکو باوەڕدار بە." وەڵامی تۆماس دڵخۆشکەرە: "گەورەم، و خودام!" ئەمە یەکێکە لە ڕوونترین دانپێدانانەکانی خوداوەندی مەسیح لە هەموو کتێبی پیرۆزدا. وانەیەکی تر لێرە ئەوەیە کە تۆماس، وەک نوێنەری هەموو قوتابییەکان، نیشان دەدات کە ئەوان خەڵکێکی ساویلکە نەبوون، کە ئامادە یان هەستیار بن بۆ چیرۆکی خەیاڵی؛ ئەم ڕاستییە متمانەپێکراوی شایەتی کتێبی پیرۆز بۆ هەستانەوەی مەسیح بەهێز دەکات. دەتوانین سوپاسی تۆماس بکەین – قوتابییە بێباوەڕەکە، کە ئێستا باوەڕدارە – بۆ ئەوە.
