مریەم مەجدەلی یەکێک بوو کە زۆر خۆشەویستی گەورە عیسای مەسیحی دەکرد. ئەو لە حەوت ڕۆحی پیس ڕزگاری کردبوو؛ بۆیە، وەک کەسێک کە نیعمەتی گەورەی ئەزموون کردبوو، زۆر پەیوەست بوو پێوەی (لۆقا 8:2). ئێمە لێیەوە فێر دەبین کە خۆشەویستی دڵ بۆ مەسیح—تەنانەت کاتێک کە زانیاری کەمە—پاداشت دەکرێت بە ژیری ڕۆحی، و لە حاڵەتی ئەودا، تەنانەت زیاتر لە نێردراوان. ئەرکی لە مەسیحەوە پێدرا بۆ ئەوەی بچێت بۆ «براکانم» بە پەیامی سەرسوڕهێنەر کە مەسیح هەستاوەتەوە و بەرز دەبێتەوە بۆ «باوکم و باوکتان، و بۆ خودای من و خودای ئێوە.» ئەمەش زیاد دەکرێت بەوەی کە باوەڕداران «براکانی» گەورە بوون—یەکەم جار ئەم پەیوەندییە ڕاستەوخۆ ئاشکرا دەکرێت.
بەڵام بۆ مریەم بە شێوەیەکی کەسی، ئەمە سەرەتا ساتێکی سەخت بوو: «گەورەکەمانیان بردووە، و نازانم لە کوێیان داناوە.» ئەو ئەوەندە سەرقاڵ بوو پێوەی کە جێناوی بەکاردەهێنێت نەک ناوی کەسی، بەو پێیەی کە گوێگرەکانی دەزانن ئاماژە بە کێ دەکات (بڕوانە یۆحەننا 20:15). خۆشەویستی و دڵسۆزییەکەی پاداشت کرایەوە: «مریەم!»
ئەم دیمەنە لە باخچەیەکدا ڕوودەدات (19:41؛ 20:15)، یادخەرەوەی کەوتنی مرۆڤ. لەو باخچەیەدا ژنێکیش دەبینین، کەسێک کە بە هێزی مار فریو درابوو، کە مرۆڤایەتی خستبووە ناو گوناهەوە، و لە خودا دووری خستبووەوە. بەڵام ئێستا—چ گۆڕانکارییەک! ژنێک کە لە هێزی شەیتان ڕزگار کرابوو، پەیامی پیرۆزی پەیوەندییەکی نوێی پێدرا: خودا ئێستا باوکیان بوو، و ئەوانیش براکانی گەورە بوون! شکستی شەیتان دەبوو لە ڕێگەی «نەوەی ژنەکە» بێت (پەیدابوون 3:15)، و چەند گونجاوە کە پەیامەکە بە ژنێک درا. یەکەم ژن وتبووی، «مارەکە فریوی دام، و منیش خواردم،» بەڵام ئەم ژنە، مریەم، بوو بە هەڵبژێردراوی پەیامبەر بۆ نێردراوان.
