دەرچوون ٢٦:١٤

لێرەدا پێستی بەرانمان هەیە کە لە خێمەی پەرستشدا بەکاردەهێنرێت.

ئێمە شوێنمان نییە بۆ ئەوەی تەنانەت دەست بە وەسفکردنی هێماکانی ناو خێمەی پەرستش بکەین. ئەم لێکۆڵینەوە بەسوودە بە خوێنەرانمان دەسپێرین. یەکەم جار باسی مەسیح دەکات، دووەم جار باسی گەلەکەی، و سێیەم جار باسی نزیکبوونەوەمان لە خودا دەکات.

یەکێک لە داپۆشەرەکانی خێمەکە دەبوو لە پێستی بەرانی سوورکراوە بێت. ئەمە باسی دڵسۆزی تەواوی مەسیح بۆ باوکی دەکات تەنانەت تا مردنیش، سوورەکە ئاماژەیە بۆ خوێنی ئەو. ئەم نووسینانە لەبەرچاو بگرە:

«خواردنی من ئەوەیە کە ویستی ئەو بکەم کە ناردوومی، و کارەکەی تەواو بکەم» (یۆحەننا 4:34)؛ «بە توندی ڕووی خۆی دانا بۆ چوون بۆ ئۆرشەلیم» (لۆقا 9:51)؛ «و بە شێوەی مرۆڤ دۆزرایەوە، خۆی بچووک کردەوە، گوێڕایەڵ بوو تەنانەت تا مردنیش، و ئەو مردنەی خاچ بوو» (فیلیپی 2:8)؛ «ئێستا گیانم ناڕەحەتە، و چی بڵێم؟ باوکە، لەم کاتەدا ڕزگارم بکە. بەڵام لەبەر ئەمە هاتوومەتە ئەم کاتە. باوکە، ناوی خۆت شکۆدار بکە» (یۆحەننا 12:27–28).

لەو نووسینانەدا، دڵسۆزی مەسیحی خاوەن دەبینین. دەبینین کە ئەو تەنها بۆ ئەوە هات کە ویستی خودای باوکی بکات. خواردنی ئەو ئەوە بوو کە ئەو ویستە بکات. خاوەن بە هیچ شێوەیەک خۆی لە چوون بۆ ئۆرشەلیم نەدزییەوە، بە تەواوی دەیزانی چی لەبەردەمیدا بوو لەوێ. هەندێک جار ئێمە خۆمان لە بەرپرسیارێتییەکی پێویست دەدزینەوە بۆ ماوەیەکی زۆر کە دەتوانین. مەسیح بە توندی ڕووی خۆی دانا بۆ ئەوەی ویستی باوکی بکات، بۆ ئەوەی شکۆداری بکات، بە زانینی ئەوەی کە چەند تێچووی دەبێت.

با پەرستشی ئەو بکەین بۆ دڵسۆزییەکەی بۆ باوکی! با لەویشەوە فێر بین، کە ژیانمان لێرەدا دڵسۆز بێت بۆ باوک و کوڕ.