چەند تەواو بوو کەوتن و جیابوونەوە لە خودا! خودا بە تەواوی بەرەکەتدار کردبوو؛ شەیتان پێشنیار دەکات کە خودا باشترین دیاری لە حەسادەتەوە دەشارێتەوە، نەوەک مرۆڤ وەک ئەو بێت. مرۆڤ متمانە بە شەیتان دەکات بۆ میهرەبانی نەک خودا، کە بەپێی درۆی شەیتان دادگایی دەکات. ئەو متمانە بە شەیتان دەکات لەبری خودا، کاتێک پێی دەڵێت کە نابێت بمرێت، وەک خودا گوتبووی دەبێت، و خودای فڕێدا کە بەرەکەتدار کردبوو، بۆ ئەوەی ئارەزووەکانی خۆی تێر بکات. بە بێ متمانە بە خودا، ویستی خۆی بەکاردەهێنێت بۆ گەڕان بەدوای خۆشگوزەرانیدا، وەک ڕێگەیەکی دڵنیاتر، وەک چۆن پیاوان ئێستا دەیکەن.
لە فیلیپییەکان ٢دا دەبینین چۆن خودا عیسا بە تەواوی خودای لە هەموو ئەم خاڵانەدا شکۆدار کرد، بە شێوەیەکی تەواو پێچەوانەی ئادەم هەڵسوکەوتی کرد. هەروەها دەتوانین سەرنج بدەین کە ئادەم ئەمەی کرد بۆ ئەوەی خۆی بەرز بکاتەوە، بۆ ئەوەی وەک خودا بێت، وەک دزی؛ لە کاتێکدا مەسیح، کاتێک لە شکۆمەندی خوداییدا بوو، خۆی بەتاڵ کردەوە بۆ ئەوەی وەک مرۆڤ بێت، و گوێڕایەڵ بوو، نەک سەرپێچی، تا مردن.
هەروەها سەرنج بدە، چۆن شاردنەوەی گوناه لە خۆیەوە نامێنێت کاتێک خودا دێتە ناوەوە. ئادەم، کە ڕووتی خۆی داپۆشیبوو، کاتێک خودا لەوێیە، باسی دەکات وەک ئەوەی هیچ شتێکی نەکردبێت بۆ داپۆشینی. و بە هەمان شێوەیە لەگەڵ هەموو هەوڵەکانمان بۆ دروستکردنی شتێک کە گوناهەکەمان بشارێتەوە، یان ڕاستودروستییەکەمان دروست بکات. جگە لەوەش، مرۆڤ لە خودا ڕادەکات پێش ئەوەی خودا بە ڕاستودروستی لەبەردەم خۆی و بەرەکەتەکەی دەری بکات. زانینی چاکە و خراپە لە دۆخێکی سەرپێچیدا وامان لێدەکات لە خودا بترسین، و دەبێت کارێکی خودایی و ڕاستودروستی هەبێت بۆ داپۆشینی.
هەروەها سەرنج بدە کە چی گرنگییەکی زۆری هەیە: ئادەم هیچ بەڵێنێکی نەبوو؛ هیچ بەڵێنێک بۆ ئادەمی یەکەم نییە؛ هیچ گەڕانەوەیەک بۆ مرۆڤی یەکەم نییە؛ هیچ ڕێگەیەک نییە بۆ گەڕانەوە بۆ درەختی ژیان؛ هەمووی لە دووەمدا، نەوەی ژنەکەدایە. لە دادگاییکردنی شەیتاندا، ئەو و سەرکەوتنەکەی بەڵێن دراوە (پەیدابوون ٣:١٥).
