ژوورە سەرەوەکەی بەجێھێشت، گەورەی پیرۆز لەگەڵ قوتابییەکانی ئێستا بەسەر ڕووباری کیدرۆندا دەپەڕێتەوە. یەھودا شوێنەکەی دەزانی چونکە ئەمە شوێنێکی ناسراوی پشوودان بوو بۆ عیسا و قوتابییەکانی. ئەو عادەتی بوو بچێتە ئەوێ.
کاتێک گەیشتە باخچەی گەتسیمانی، لە کۆمەڵە سەرەکییەکەی قوتابییەکانی دوورکەوتەوە، و ئێستا تەنھا پەترۆس، یەعقوب، و یۆحەننای لەگەڵ خۆی برد. ئەم سێ کەسەی لەگەڵ خۆی بردبوو بۆ کێوی گۆڕانکاری، و ئەوان لەبەردەم شکۆمەندییەکەیدا خەوتن. ئێستا ئەو دەیانباتە ناو باخچەکە، و ئەوان لەبەردەم خەمەکەیدا خەوتن. مرۆڤ ئاوایە. سروشتی مرۆڤ ئاوایە. تۆ و من ئاوایین. دەتوانین بە ھەمان شێوە بێباک بین بەرامبەر بە شکۆمەندی و خەمی مەسیح.
ئەوان دەخەون، لە کاتێکدا گەورەی پیرۆز کەمێک لێیان دوور دەکەوێتەوە و نوێژ دەکات. ئایا تا ئێستا ئەم دیمەنە خەمناکەت لە باخچەکەدا وێنا کردووە؟ ئاھ! چ خەمێک دڵی ڕزگارکەری پڕ کردبوو. بیر لەوە بکەرەوە کە چی لەبەردەمیدا بوو. ھەموو ئەوەی کە خودا یان مرۆڤ دەیتوانی بیخاتە ناو پەرداخی ناخۆشییەوە کە ئەو خەریک بوو بیخواتەوە، ئەو پێشبینی کرد. دەڵێت، «بۆیە عیسا، ھەموو ئەو شتانەی کە بەسەریدا دەھاتن دەیزانی، چوو بۆ پێشەوە» (یۆحەننا ١٨:٤). گەورەمان لەو ساتەدا ھەموو ئەو شتانەی کە بەسەریدا دەھاتن دەیزانی، و، ھەموو شتێکی دەزانی، بە ئارامی چوو بۆ پێشوازی لێی. چۆن ھەموو شتێکی ھەست پێدەکرد! خیانەتی یەھودا؛ نکۆڵیکردنی داھاتووی پەترۆس؛ بەجێھێشتنی ھەموو قوتابییەکان؛ دەرکران و فڕێدران لەلایەن گەلی زەمینی خۆی جولەکەکانەوە، تێنەگەیشتن و نەویستراو؛ تاقیکردنەوەکانی دوژمن؛ ھەڵگرتنی گوناھ؛ بەجێھێشتنی خودا؛ تووڕەیی، دادگاییکردن، و مردن وەک کۆتایی ڕێگاکەی لێرە.
