ڕزگاری لە مێشکی خودا بوو لە ئەزەلدا و شێوازی ئەو ڕزگارییە لە کەسایەتی و کاری کوڕە خۆشەویستەکەی، عیسای خاوەن شکۆدایە. کاتێک بیر لە کاری ڕزگاری دەکەینەوە، یەکێک لەو ڕاستیانەی فێری دەبین ئەوەیە کە مەسیح جێگرەوەی ئێمە بوو. بەمە مەبەستمان ئەوەیە کە عیسای خاوەن شکۆ لە جێگەی گوناهباران مرد. وشەی جێگرەوە لە کتێبی پیرۆزدا نییە، بەڵام فێرکردنەکە لە هەردوو پەیمانی کۆن و نوێدا هەیە. بۆ نموونە، کاتێک بە ئیبراهیم گوترا کە ئیسحاقی کوڕی وەک قوربانییەک لەسەر کێوی مۆریا پێشکەش بکات، لە دوا ساتدا جێگرەوەیەک هەبوو کاتێک سەرنجی خرایە سەر بەرانێک کە بە قۆچەکانییەوە لەناو دارستانێکدا گیرابوو. دەخوێنینەوە کە ئەو «وەک قوربانیی سووتاندن پێشکەشی کرد لە جێگەی کوڕەکەی.»
یەکەم پرسیار کە لەوانەیە دەربارەی فێرکردنی جێگرەوە بیکەین ئەوەیە کە بۆچی پێویستمان بە جێگرەوەیەکە؟ کتێبی پیرۆز زۆر بە ڕوونی دەڵێت کە «هەمووان گوناهیان کردووە و لە شکۆمەندی خودا کەمترن» و «کرێی گوناه مردنە» (ڕۆما ٣:٢٣، ٦:٢٣). دەبێت لەگەڵ خۆماندا ڕاستگۆ بین و قبوڵ بکەین کە ئەم لێدوانانە بۆ هەریەکێک لە ئێمە دەگونجێت. بەڵام کتێبی پیرۆز ڕێگەیەکی ڕزگاربوون بۆ هەر کەسێک کە قبوڵی بکات دابین دەکات.
عیسای خاوەن شکۆ ئاماژەی بەمە کرد لە ئینجیلدا کاتێک ڕایگەیاند کە «کوڕی مرۆڤ نەهات بۆ ئەوەی خزمەت بکرێت، بەڵکو بۆ ئەوەی خزمەت بکات و ژیانی خۆی وەک فیدیەیەک بۆ زۆر کەس بدات» (مەتتا ٢٠:٢٨، مەرقۆس ١٠:٤٥). ئەوەی کە فێری دەکردین ئەوە بوو کە مردنەکەی دەبێتە پارەدان لە جێگەی زۆر کەس. لە عیبرانییەکان ٩:٢٧-٢٨ دەخوێنینەوە «بۆ مرۆڤەکان دانراوە کە یەک جار بمرن، بەڵام دوای ئەمە دادگاییکردنە، بۆیە مەسیح پێشکەش کرا بۆ هەڵگرتنی گوناهەکانی زۆر کەس.»
لە پەیمانی نوێدا ئەم بیرۆکەی جێگرەوەیە بیرۆکەی «لە جێگەی» و «بۆ سوودی» لەگەڵدایە. ئەمە لە هەردوو ٢ کۆرنسۆس ٥:٢١ «چونکە ئەو کەسەی گوناهی نەناسیبوو، لە پێناوی ئێمەدا کردی بە گوناه، بۆ ئەوەی ئێمە لەو بێتاوانێتی خودا بین» و لە ١ پیتەر ٣:١٨ «چونکە مەسیحیش یەک جار لە پێناوی گوناهەکاندا ئازاری چەشت، ڕاستودروستەکە لە پێناوی ناڕاستودروستەکاندا بۆ ئەوەی ئێمە بێنێتە لای خودا، و لە جەستەدا کوژرا، بەڵام بە ڕۆح زیندوو کرایەوە.»
بۆ ئەوەی ئەو ببێتە جێگرەوەی ئێمە، سێ شت دەبوو ڕووبدات. دەبوو بەردەست بێت، شیاو بێت و ئامادە بێت. وێنەیەکی جوان لە هەرسێکیان دەبینین لە مەتتا ٨:١-٤، کاتێک پیاوێک کە نەخۆشی گولی هەبوو هاتە لای عیسای خاوەن شکۆ. ئەوان لە کێوەکە هاتبوونە خوارەوە، ئەو خۆی بەردەست کرد. پیاوەکە باوەڕی وابوو کە عیسا هەردوو شیاو و توانای چاککردنەوەی هەیە، بەڵام پرسیارەکەی ئەوە بوو، «خاوەن شکۆ ئەگەر ئامادە بیت، دەتوانیت پاکم بکەیتەوە. ئینجا عیسا دەستی درێژ کرد و دەستی لێدا، گوتی: 'ئامادەم؛ پاک بە.' و دەستبەجێ گولییەکەی پاک کرایەوە.»
کاتێک پرسیارەکە هات «کێ بنێرم، و کێ بۆمان دەڕوات؟» عیسای خاوەن شکۆ دەیگوت من بەردەستم، «ئەوەتام من بنێرە؟» ئەو کوڕی خودای بێگەرد و بێ گوناه بوو کە شیاو بوو ببێتە «بەرخی خودا کە گوناهی جیهان لادەبات.» پۆڵس بیرمان دەخاتەوە کە ئەو ئامادە بوو چونکە ئەو «کوڕی خودا بوو کە منی خۆشویست و خۆی لە پێناوی مندا بەخشی.»
ئۆه، با بە شێوەیەکی نوێ سوپاسگوزاری ئەوە بین کە عیسای خاوەن شکۆ جێگرەوەی ئێمە بوو و با بتوانین لەگەڵ نووسەری سروودەکەدا بڵێین:
ئەی مەسیح چ بارێک سەری تۆی چەماندەوە! باری ئێمە لەسەر تۆ دانرا؛ تۆ لە جێگەی گوناهباران وەستایت، هەموو خراپەت بۆ من هەڵگرت. قوربانییەک برا. خوێنی تۆ ڕژا! ئێستا هیچ بارێک بۆ من نییە.
