«ئەگەر بە دەمت دان بە عیسای خاوەن شکۆدا بنێیت، و لە دڵتدا باوەڕ بهێنیت کە خودا لە مردووان هەڵیستاندووەتەوە، ئەوا ڕزگارت دەبێت.» (ڕۆما ١٠:٩)ئەم ئایەتە خۆشەویستەی ئینجیل جەخت لەسەر دوو ڕاستی بنەڕەتی دەکاتەوە کە قورسە بۆ مرۆڤی کەوتوو قبوڵیان بکات—جەستەبوون و زیندووبوونەوە. هیچ ڕزگارییەک نییە بەبێ قبوڵکردنی ئەم دۆکترینانە و هەموو ئەوەی کە نیشانەیەتی.
سەرەتا دەبێت بە دەممان دان بنێین کە عیسا خوداوەندە، واتە، ئەوەی لە ئەستێرەی بەیتلەحم لەدایک بووە، کەسێکی تر نییە جگە لە خودا کە لە جەستەدا دەرکەوتووە. خوداوەندیی عیسای خاوەن شکۆ بنەڕەتییە بۆ هەموو پلانی ڕزگاری.
دووەم، دەبێت لە دڵماندا باوەڕ بهێنین کە خودا لە مردووان هەڵیستاندووەتەوە. بەڵام ئەمە زیاتر لە ڕاستیی سادەی زیندووبوونەوە دەگەیەنێت. ئەمە ئەو ڕاستییە دەگرێتەوە کە عیسای خاوەن شکۆ لەسەر خاچ وەک جێگرەوەی ئێمە مرد.
ئەو سزای دا کە گوناهەکانمان شایەنی بوون. ئەو تووڕەیی خودای بەرگە گرت کە دەبوو ئێمە بۆ هەمیشە بەرگەی بگرین.
پاشان لە ڕۆژی سێیەمدا خودا لە مردووان هەڵیستاندەوە وەک بەڵگەی تەواوی ڕەزامەندی خودا لە قوربانیی مەسیح بۆ گوناهەکانمان.
کاتێک ئێمە وەک خوداوەند و ڕزگارکەر وەری دەگرین، کتێبی پیرۆز دەڵێت کە ئێمە ڕزگار دەبین.
بەڵام ڕەنگە کەسێک بپرسێت، «بۆچی داننان پێش باوەڕهێنان خراوە؟ ئایا سەرەتا باوەڕ ناهێنین و پاشان دان نانێین؟»
لە ئایەتی ٩دا پۆڵس جەخت لەسەر جەستەبوون و زیندووبوونەوە دەکاتەوە، و ئەو ڕیزبەندییە مێژووییە دەدات کە تێیدا ڕوویانداوە - جەستەبوون سەرەتا و زیندووبوونەوە سی و سێ ساڵ دواتر.
لە ئایەتی دواتردا ئەو باوەڕهێنان پێش داننان دادەنێت. «چونکە بە دڵ مرۆڤ باوەڕ دەهێنێت بۆ ڕاستودروستی؛ و بە دەم داننان دەکرێت بۆ ڕزگاری.» لێرەدا ڕیزبەندییەکە ئەوەیە کە کاتێک ئێمە لە نوێوە لەدایک دەبین ڕوودەدات. سەرەتا، ئێمە متمانە بە ڕزگارکەر دەکەین و ڕاستودروست دەبین. پاشان دەچین بۆ داننان بەو ڕزگارییەی کە پێشتر وەرمانگرتووە.
ئایەتەکەمان سادەییەکی بێگەرد و تازەییەکی هەمیشەیی تێدایە.
سەیر نییە کە منداڵان گۆرانی دەڵێن:
ڕۆما دە و نۆ ئایەتێکی خۆشەویستی منە؛ داننان بە مەسیح وەک خوداوەند، من بە نیعمەتی خودایی ڕزگار بووم؛ چونکە لەوێ وشەکانی بەڵێن بە پیتە زێڕینەکان دەدرەوشێنەوە: ڕۆما دە و نۆ.
