حەجێک بەم جیهانە تەنهایەدا ڕزگارکەری پیرۆز تێپەڕی؛ شینگێڕێک بوو بە درێژایی ژیانی، لە کۆتاییدا بەرخی مردوو بوو.
ئەو دڵە ناسکەی کە هەستی بۆ هەمووان هەبوو، بۆ هەموو خوێنی ژیانی بەخشی؛ لە زەویدا هیچ شوێنێکی حەوانەوەی نەدۆزییەوە جگە لە گۆڕ.
ئەمە گەورەی ئێمە بوو؛ ئایا دەترسین لە خاچ بە هەموو سووکایەتییەکانییەوە، یان داوای جیهانێکی خراپ و بێباوەڕ دەکەین کە تاجی دڕکی لەسەر نای؟
نەخێر، ڕووبەڕووی هەموو تووڕەیی و زەردەخەنەکانی دەبینەوە، وەک ئەو، هێشتا گوێڕایەڵین، بەرەو ماڵەوە دەڕۆین بەناو گێژەڵوکە یان ئارامیدا بۆ ئەو گردە ئاسمانییە.
مردن بۆ جیهان لەگەڵ ئەوەی مرد بۆ بردنەوەی دڵەکانمان، خۆشەویستیمان، ئێمە، لەگەڵ گەورە و سەرمان هەستاینەوە بە ڕۆح لە سەرەوە دەژین. —سێر ئێدوارد دێنی (١٧٩٦-١٨٨٩)
«کەواتە چی بڵێین؟ ئایا بەردەوام بین لە گوناهدا بۆ ئەوەی نیعمەت زۆر بێت؟ بێگومان نا! چۆن ئێمە کە بۆ گوناه مردین، چیتر تێیدا بژین؟ یان ئایا نازانن کە هەموومان کە لە مەسیحی عیسادا لە ئاودا هەڵکێشراین، لە مردنی ئەودا لە ئاودا هەڵکێشراین؟ کەواتە ئێمە لەگەڵ ئەودا بە ئاودا هەڵکێشان بۆ مردن نێژراین، بۆ ئەوەی وەک چۆن مەسیح بە شکۆمەندی باوک لە مردووان هەستێنرایەوە، بە هەمان شێوە ئێمەش بە نوێبوونەوەی ژیاندا بڕۆین. چونکە ئەگەر ئێمە لە شێوەی مردنی ئەودا یەکگرتوو بووبین، بێگومان ئێمەش لە شێوەی هەستانەوەی ئەودا دەبین، ئەمەش دەزانین کە پیاوە کۆنەکەمان لەگەڵ ئەودا لە خاچ درا، بۆ ئەوەی جەستەی گوناه لەناو ببرێت، بۆ ئەوەی چیتر کۆیلەی گوناه نەبین. چونکە ئەوەی مردووە، لە گوناه ئازاد کراوە. ئێستا ئەگەر ئێمە لەگەڵ مەسیحدا مردین، باوەڕمان وایە کە لەگەڵ ئەودا دەژین، ئەمەش دەزانین کە مەسیح، دوای ئەوەی لە مردووان هەستێنرایەوە، چیتر نامرێت. مردن چیتر دەسەڵاتی بەسەردا نییە. چونکە ئەو مردنەی کە مرد، یەکجار بۆ گوناه مرد؛ بەڵام ئەو ژیانەی کە دەژی، بۆ خودا دەژی. بە هەمان شێوە ئێوەش، خۆتان بە ڕاستی مردوو بزانن بۆ گوناه، بەڵام زیندوو بۆ خودا لە مەسیحی عیسای گەورەماندا.» (ڕۆما ٦:١-١١ NKJV)
