ئایا هیچ باوەڕدارێکی تر خەبات دەکات؟
ئایا هەرگیز ئەو ئەزموونەت هەبووە کاتێک کەسێک کە ڕێزێکی تایبەتی بۆی دادەنێیت بە شێوەیەکی چاوەڕواننەکراو شتێکی نەشیاو یان تەنانەت خراپ دەڵێت؟ «ئەو وای وت؟» ڕەنگە بۆ ماوەیەک لە مێشکماندا دەنگ بداتەوە دوای ڕووداوێکی لەو جۆرە. ڕەنگە تەنانەت خۆمان تووشی سەرسوڕمان بکەین بە بیرکردنەوە، لێدوان یان کردارێک کە ئەگەر کەسانی تر بزانن شەرمەزار دەبین. بە جۆرێک، ئێمە کە باوەڕدارین وا بیر دەکەینەوە کە هیچ مەسیحییەکی تر لەگەڵ هەمان جۆرە شتە ناخوداییەکاندا خەبات ناکات کە ئێمە دەیکەین. بەڵام ئەوە ڕاست نییە. هەموومان لەگەڵ شتی لەو جۆرەدا خەبات دەکەین؛ چونکە سەرچاوەکەی لە جەستە، یان سروشتی کۆنەوەیە، کە لە هەریەکێکماندا دەمێنێتەوە.
وتارەکانی ئەم مانگە دەبێ هاندەرێک بێت بۆ هەموومان کاتێک ئەم ململانێیەی ناوەوەمان دەناسینەوە و هەوڵ دەدەین بە شێوەیەک مامەڵەی لەگەڵدا بکەین کە شکۆمەندی بۆ خودای باوک و خودا عیسای مەسیح بهێنێت. وانەکان لە کتێبە نوێیەکانی پیاوان و ژنانەوە نین وەک «یارمەتی»، بەڵکو لە وشەی خوداوە خۆیەتی. بەڵێ، خودا پێویستی ئێمە تەنانەت لەم بابەتەشدا دەبینێت و لە کتێبی پیرۆزدا ڕێنمایی و خاڵی پێشکەش کردووە بۆ هاندان و ڕێنماییکردنی ئێمە بەرەو خۆی و دوور لەوەی کە هەڵەیە. ئەو ئەوەندە زۆری خۆشدەوێین کە گرنگی بە هەموو شتێک لە ژیانماندا دەدات. ئایا ئەمە دڵمان نالەرزێنێت؟
خودا عیسای مەسیح هاتە سەر زەوی بۆ ئەوەی ئێمە ڕزگار بکات نەک تەنها لە سزای گوناه بەڵکو لە هێزی گوناهیش لە ژیانی ڕۆژانەماندا. ئەو دیاری خودایە بۆ ئێمە! پێدانی و وەرگرتنی دیارییەکان جێگەی سەرنجی زۆربەی جیهانە لە کریسمسدا، و ئێمە دەبێ چاکە لەگەڵ کەسانی تردا بکەین – نەک تەنها لەم کاتەدا بەڵکو بە درێژایی ساڵ. بەڵام ئەمە تەنها کاتی ساڵ نییە بۆ بیرکردنەوە لە لەدایکبوونی مەسیح. دەبێ هەموو ڕۆژێک بەبیرمان بهێنرێتەوە کاتێک چەند ساتێک تەرخان دەکەین بۆ بیرکردنەوە لە خۆشەویستی خودا بۆ ئێمە لە پێدانی کوڕەکەیدا. با کات تەرخان بکەین، تەنانەت کەمێک کات، ڕۆژانە لە خشتەی پڕکارمان بۆ بیرکردنەوە لەو، و ئەوەی کە ئەو کردوویەتی و بەردەوامە لە کردنی بۆ ئێمە. ئەمە کاریگەری لەسەر ئێمە دەبێت و خودا ڕێزی لێدەگیرێت. لە ڕێگادا تەنانەت لە بیرکردنەوە یان کردنی شتێک دەپارێزرێین کە جەستە هەوڵ دەدات لە ژیانماندا دروستی بکات، هەرچەندە ڕەنگە هەرگیز پێی نەزانین!
