«کێ دەتوانێت تۆمەت بخاتە پاڵ ھەڵبژێردراوانی خودا؟ خودایە کە پاساو دەدات. کێیە کە مەحکوم دەکات؟ مەسیحە کە مرد، بەڵێ، بەڵکو زیندوو کرایەوە، کە لە دەستە ڕاستی خودایە، کە ھەروەھا تکامان بۆ دەکات» (ڕۆما ٨:٣٣،٣٤). چ ئاسوودەییەک، چ ئاشتییەکی قووڵ دەھێنێتە ناو ژیان، چ جێگیرییەک دەدات بە باوەڕ، کاتێک تێدەگەیەنرێت کە خودایە کە پاساو دەدات؛ کە ئەو «دادپەروەرە و پاساودەری ئەوەیە کە باوەڕ بە عیسا دەھێنێت» (ڕۆما ٣:٢٦)؛ کە ئەو دەتوانێت لەم ڕۆژە ڕووناکەی ئینجیلدا، نازناوی «ئەوەی کە بێدینەکان پاساو دەدات» (ڕۆما ٤:٥) بۆ خۆی وەربگرێت؛ بەڵێ، کە ئەم نازناوە شکۆمەندی ئەوە، سەرکەوتنی ڕاستودروستی نیعمەتی ئەوە لە جیھانێکدا کە گوناھ تێیدا زۆر بوو.
ئاشتی دەھێنێت و جێگیری دەبەخشێت چونکە، ئەگەر خودا پیاوێک پاساو بدات، ئەوا ئەو پیاوە پاساو دراوە، دۆسیەکە داخراوە، چونکە کەس ناتوانێت دوای خودا قسە بکات: ناتوانرێت تانە لە بڕیارەکەی بگیرێت. بەپێی یاسای ئەم وڵاتە، ڕەنگە سکاڵایەک لە دادگاکانی شارستانیدا دادگایی بکرێت و دژی پیاوێک بێت؛ ڕەنگە ئەو بڕیارە تانەی لێبگیرێت لە دادگای تانەدان، ڕەنگە ئەویش دژی بڕیار بدات؛ ڕەنگە دۆسیەکەی لە کۆتاییدا بباتە بەرزترین دادگا، دادگای کۆتا سەرچاوە، و، ئەگەر یاسا بڕیارێک لە بەرژەوەندی ئەودا بدات ھەموو بڕیارەکانی تر ھەڵدەوەشێنرێنەوە: ئەگەر ئەوان پاساوی بدەن، گرنگ نییە کە دادگاکانی خوارەوە مەحکومیان کردووە، چونکە ئەو ئێستا لە دادگای کۆتایی تانەداندا پاساو دراوە.
ھەر بەو شێوەیەشە لەگەڵ گوناھبارێک کە باوەڕ دەھێنێت: ئەو دەتوانێت بە سەرکەوتنەوە بڵێت، «کێیە کە مەحکوم دەکات؟»
شەیتان—دوژمن—ڕەنگە ھێشتا تۆمەت بخاتە پاڵ، گوناھانێک باس بکات کە ھیچ مرۆڤێک ناتوانێت ژمارەیان بکات؛ بەڵام، ئەگەر خودا پیاوەکەی پاساو دابێت، ئەو بە بێھوودە تانە دەگرێت: ھیچ دادگایەک نییە کە تۆمەتەکانی تێیدا گوێی لێبگیرێت، چونکە خودا بڕیاری لەسەر دۆسیەکە داوە و کەس لە خودا بەرزتر نییە.
بەڵام ئەم پرسیاری پاساودانە، کە بە شێوەیەکی زۆر پیرۆز و تەواو لە نامەی ڕۆماکاندا مامەڵەی لەگەڵ کراوە، سکاڵایەکی شارستانی نییە، وەک پیاوێک دژی دراوسێکەی: تاوانکارییە؛ پرسیاری خودا و بێدینەکانە؛ پرسیاری خودا، کە دەبێت نھێنییەکانی پیاوان بە مەسیحی عیسا دادگایی بکات، و گوناھبارێک کە گوناھی دژی ئەو کردووە. لەم حاڵەتەدا گوناھبارەکە ھیچ بەرگرییەکی نییە، ھیچ بارودۆخێکی سووککەر نییە، و داوای نەزانی سوودی نابێت. داوای نەزانی تەنانەت لە دادگایەکی دنیاییشدا قبوڵ ناکرێت؛ لەسەر ئەم بابەتە دەسەڵاتێک نووسیویەتی، «نەزانی یاسا کەس پاساو نادات. دەبێت ھەموو پیاوێک بە زانای یاسا دابنرێت: پێچەوانەکەی ئەوە دەبێت کە پاداشتێک بە نەزانی ببەخشێت کە بەرگرییەک بۆ ھەموو پێشێلکارییەکی یاسا دابین دەکات.» داوای تاوانباربوون و پاشان بێدەنگبوون لەبەردەم خودا، بۆ ئەوەی بزانێت چی دەکات و دەڵێت، تاکە ڕێگای ڕاستگۆیانە، تاکە ڕێگای دروستە بۆ گوناھبارێک کە پەیڕەوی بکات. کاتێک ئەمە دەکرێت، ئەوا خودا بە شکۆمەندی ڕێگاکانی سەرساممان دەکات، چونکە دادپەروەری خۆی ڕادەگەیەنێت لە پاساودانی گوناھباری تاوانباردا، لە پاساودانی بە خۆڕایی بە نیعمەتی خۆی لە ڕێگەی ڕزگاربوونەوە کە لە مەسیحی عیسادایە (ڕۆما ٣:٢٤)؛ و، ئەگەر خودایە کە پاساو دەدات، کێیە کە مەحکوم دەکات؟ ھیچ وەڵامێک بۆ ئەم پرسیارە نییە، چونکە ھەموو دەنگێک کە مافی بیستنی ھەبوو لە مردنی مەسیحدا بێدەنگ کراوە؛ و بەم شێوەیە ئێمە ڕوو لەو مردنە دەکەین و ئەوەی کە دوای دێت وەک بنەمایەک کە ھەموو شتێکی لەسەر وەستاوە.
مەسیحە کە مرد
لێرەدا دەچینە قووڵاییەک کە ھیچ شتێک لەوە قووڵتر نییە، و لێرە لەم قووڵاییانەدا بنەمایەکی فراوان و نەجوڵاو دانرا، کە ھەموو کردەیەکی خودا، لە نیعمەت یان دادگایی، بە ڕاستودروستی لەسەر بنیات نراوە. مردن داگیرکەرێک بوو لە دەسەڵاتی خودادا؛ گوناھ دەرگای بۆ کردەوە بۆ ئەوەی بە ھێزێکی وێرانکەرەوە بێتە ژوورەوە؛ وەک سزای خودا لەسەر ھەموو پیاوان بوو چونکە ھەمووان گوناھیان کردبوو؛ بەڵگە بوو، لە ھەموو شتێکی تر زیاتر، بۆ دۆخی تەواو ونبووی پیاوان؛ ھەروەھا ھێزی شەیتان بوو، و بەھۆیەوە ھیوای دەخواست پیاوان بۆ ھەمیشە لە دڵی خودا دوور بخاتەوە کە خۆشی دەویستن. بەڵام خودا ئەوی گرتووە—دوژمنەکە، داگیرکەرەکە—و لەو کاتژمێرەدا کە وادیار بوو سەرکەوتنی کۆتایی بێت، کردوویەتی بە ڕاگەیاندنی ھەموو شکۆمەندی خۆشەویستی خۆی. گۆلیاس، لە تەواوی ھێزی خۆیدا، بە شمشێری خۆی کوژراوە.
ئەوەی بێ گوناھ بوو، لە جیاتی گوناھبارەکە، خۆی ڕادەستی سزای گوناھ کرد، و بەم شێوەیە دادپەروەری ھەمیشەیی سەلمێنرا و ڕاستودروستی خودا بە بێ مشتومڕ جێگیر کرا؛ بە شێوەیەک کە دەتوانێت ئەوانەی ھەڵیاندەبژێرێت پاساو بدات، و بە تەواوی ئەوە بکات کە کەس ناتوانێت تۆمەت بخاتە پاڵیان.
بەڵێ، بەڵکو زیندوو کرایەوە
بەردەوام دەبین و بەرز دەبینەوە، وەک بڵێی، لەسەر ڕیتمێکی بەرزبووەوە، چونکە ئەمە زەبورێکی سەرکەوتنە، ئەمە مۆسیقای ئینجیلی خودایە. زیندووبوونەوە لە مردووان سەلماندنی ئەوەیە کە مرد؛ مۆری خودایە لەسەر کارێک کە لەو قووڵاییە گەورانەدا ئەنجام درا؛ سەرکەوتنە، سەرکەوتنی مەبەستە خوداییەکانە بەسەر ھەموو ھەوڵەکانی شەیتاندا بۆ لەناوبردنیان.
کە تەنانەت لە دەستە ڕاستی خودایە
لە نزمترین قووڵاییەکاندا، کاتێک ئەو لە پێناوی ئێمەدا مرد، عیسا خودای لەسەر گوناھەکانمان شکۆمەند کرد؛ لە بەرزترین بەرزاییدا لە ژیانی زیندووبوونەوەدا خودا ئەوی شکۆمەند کردووە، بەڵگەی ڕەزامەندی ئەوە لە ھەموو ئەوەی کە ئەنجامی داوە؛ و شکۆمەندییەکەی کە لە قووڵاییەکاندا بەدەست ھێنرا، و ڕەزامەندییەکەی کە لە بەرزاییەکاندا ڕاگەیەندرا، پێوانەی پاساودانەکەیە کە بڕوادار تێیدا وەستاوە:
ڕەھا و ھەمیشەییە؛ و ئەو نەک تەنھا پاساو دراوە، بەڵکو ئێستا لە شوێنێکدا وەستاوە کە ھیچ تۆمەتێک ناتوانرێت بخاتە پاڵی؛ ئەو لە مەسیحی عیسادایە، و «کەواتە ئێستا ھیچ مەحکومکردنێک نییە بۆ ئەوانەی کە لە مەسیحی عیسادان» (ڕۆما ٨:١). ئەمە چۆن خودا بۆ شکۆمەندی نیعمەتی خۆی و بەرەکەت بۆ خۆی کار دەکات.
