ڕۆژێک پیاوێک کە بە شەمەندەفەر گەشت دەکرد، دەستی کرد بە گفتوگۆکردن دەربارەی کتێبی پیرۆز لەگەڵ مەسیحییەک کە لە تەنیشتی دانیشتبوو. «ئەگەر بتوانیت بۆم بسەلمێنیت کە یۆنا لەلایەن نەهەنگێکەوە قووت دراوە، من باوەڕ بە هەموو بەشەکانی تری کتێبی پیرۆز دەکەم،» ئەو وتی.
«چی دەربارەی مەسیح بیر دەکەیتەوە؟» هاوڕێکەی پرسی.
پیاوە یەکەمەکە بە سەرسوڕمانەوە لە وەڵامە سەیرەکە، هاواری کرد، «ئەوە پەیوەندی بە بابەتەکەوە نییە.»
«ئۆه نا، وانییە،» ئەوی تر وەڵامی دایەوە. «پێم بڵێ، پێت وایە مەسیح ژیر بوو؟»
«بەڵێ،» ئەو وتی، «پێم وایە ئەو ژیرترین پیاو بوو کە تا ئێستا ژیابێت.»
«باشە، ئەو باوەڕی بەوە هەبوو کە تۆ ناوی دەنێیت 'چیرۆکی ماسی'، چونکە بزانە چی وت لە مەتتا ١٢:٤٠.»
بێباوەڕەکە سەرسام بوو کاتێک بینی کە دەقەکە دەڵێت، «چونکە وەک چۆن یۆنا سێ ڕۆژ و سێ شەو لە سکی ماسییە گەورەکەدا بوو، بە هەمان شێوە کوڕی مرۆڤ سێ ڕۆژ و سێ شەو لە دڵی زەویدا دەبێت.»
«دەبینیت،» مەسیحییەکە وتی، «عیسا باوەڕی بە چیرۆکی یۆنا هەبوو!»
«سوپاس، بەڕێز،» وەڵامەکە بوو. «ئەوە بەڵگەی پێویستە بۆ من!»
ڕوانگەی زانستی
هەندێک کەس دەڵێن هیچ بوونەوەرێک لە دەریادا نییە کە توانای ئەنجامدانی کارێکی وا گەورەی هەبێت. زانایان باشتر دەزانن. بۆ نموونە، لە ساڵی ١٩١٢، کاپتن چارڵز تۆمسۆن نەهەنگێکی گەورەی لە کەناراوەکانی فلۆریدا بە ڕم گرت، کە کاتێک هێنرایە وشکانی، دۆزرایەوە کە ماسییەکی تری ١٥٠٠ پاوەندی تێدایە کە بە تەواوی قووت درابوو. ئەوانەی پشکنینی ڕاوەکەی تۆمسۆنیان کرد، وتیان کە دەیتوانی بیست پیاوی قەبارە مامناوەند قووت بدات!
وانەکە
بۆ ئەوەی دوور بکەویتەوە لە سەختییەکانی یۆنا، لە ویستی خودادا بمێنەرەوە.
لە دەرەوەی ویستی خودا هیچ سەرکەوتنێک نییە؛ لە ویستی خودادا هیچ شکستێک نییە.
