«وەک چۆن باوک فەرمانی پێکردووم، بەو شێوەیە دەیکەم.» (یۆحەننا 14:31) عیسا وەک خودا-مرۆڤ، توانای بێسنووری لە باوەشیدا خەوتبوو. گەنجینە کۆکراوەکانی هەتاهەتایی لە دەستیدا بوو. تەنها پێویست بوو قسە بکات، و ئەوە دەبوو. بەڵام، وەک نموونەیەک بۆ گەلەکەی، هەموو ژیانی لەسەر زەوی کردارێکی سەرنجڕاکێشی ملکەچبوون و پشت بەستن بوو. لە ناسرە «ملکەچی دایک و باوکی بوو» (لۆقا 2:51). لەوێدا لە نادیارییەکی خوێندراودا مایەوە، بۆ ماوەی سی ساڵ لە خانوویەکی سادەدا دەژیا، ئامادە بوو لە دۆخێکی تەنهایی و دوورکەوتنەوەدا بمێنێتەوە، تا بانگەوازی باوک بانگی کرد بۆ کاری دیاریکراوی.
لە کاتی لەئاوهەڵکێشانیدا، خۆی بێ گوناه بوو، ئەم هۆکارە دەدات بۆ وەرگرتنی ڕێوڕەسمی گوناهبارێک لە دەستی گوناهبارێکدا—
«با ئێستا وا بێت، چونکە بەم شێوەیە دەبێت من هەموو ڕاستودروستییەک بەجێبهێنم.» (مەتتا 3:15).
هەمان ڕۆحی جوان و ملکەچی کوڕایەتی بە شێوەیەکی بەرچاو لە نێو کردارە زەبەلاحەکانی هێزیدا دەدرەوشێتەوە.
«عیسا چاوەکانی بەرز کردەوە و گوتی: باوکە، سوپاست دەکەم کە گوێت لێم بوو؛ و دەزانم کە تۆ هەمیشە گوێت لێم دەبێت؛ بەڵام لەبەر ئەو خەڵکەی کە لێرە وەستاون، من ئەوەم گوت، بۆ ئەوەی باوەڕ بکەن کە تۆ منت ناردووە.» (یۆحەننا 11:41-42).
تەنانەت لە نێو قوتابییەکانی خۆشیدا زمانی ئەوەیە، «من لە نێوتاندا وەک خزمەتکارێکم.» (لۆقا 22:27). بە کردارێکی ملکەچبوون کۆتایی بە گەشت و کاری خۆشەویستییەکەی هێنا. «باوکە، ڕۆحم دەسپێرمە دەست تۆ.» (لۆقا 23:46).
چ نموونەیەک بۆ ئێمە، لە هەموو ئەمانەدا، پەروەردگاری خۆشەویستمان! بە دڵنیاییەوە، ئەگەر ئەو، «خودای تەنها دانا» (1 تیمۆساوس 1:17)—ئەو بوونەوەرە خۆبەخۆیە، کە «هەموو دەسەڵاتێکی پێسپێردرا» (مەتتا 28:18)—ئەو بێ گوناهە، هەرگیز تووشی هەڵە نەبوو، کە «ڕۆح بە بێ پێوانە بەسەریدا ڕژا» (یۆحەننا 3:34)—ئەگەر ئەو پشت بەستنێکی هەمیشەیی بە باوکی ئاسمانی نیشان دا، چەند بە پەرۆشەوە دەبێت ئێمە، بوونەوەری لاواز، هەڵەکەر، هەڵەکار، هەوڵ بدەین هەموو کاتژمێرێک—هەموو ساتێک—وەک پشت بەستوو بە نیعمەت و خۆشەویستی خودا بژین، لە هەموو شتێکدا شوێن دەستی ڕێنماییکەری ئەو بکەوین!
وەک چۆن خزمەتکار چاوەکانی لەسەر گەورەکەیەتی، یان منداڵ لەسەر دایک و باوکیەتی، بە هەمان شێوە دەبێت چاوەکانمان لەسەر پەروەردگار خودامان بێت. هەرچۆنێک قسە بکات، با هی ئێمە بێت بە هەموو گوێڕایەڵییەکەوە شوێن دەنگەکە بکەوین، پشتگیری لە هەموو وتەیەکی ڕێنمایی خودا، و هەموو فەرمانێکی کتێبی پیرۆز بکەین، بە وشەکانی خودی پەروەردگارمان، «ئەمە ویستی باوکە!»
وریای خۆبەستن بە خۆتەوە بە. یەکەم هەنگاو لە دابەزینی ڕۆحیدا ئەمەیە: «با ئەوەی کە پێی وایە وەستاوە» (1 کۆرنسۆس 10:12)! نهێنی هێزی ڕاستەقینە ئەمەیە: «بە هێزی خودا پارێزراو» (1 پەترۆس 1:5)! چۆن هەموو بەرەکەتەکانمان شیرین دەکات، و هەموو خەمەکانمان سووک دەکات، کە هەردووکیان وەک دەرهاویشتەی دەستی باوکێکی خۆشەویست سەیر بکەین. تەنانەت ئەگەر ئێمەش، وەک قوتابییەکانی کۆن، «ناچار» بین بچینە ناو کەشتییەکە؛ ئەگەر هەموو شتێک تاریکی و زریان بێت، ڕێنماییە ناخۆشەکان— «با لە دژی بێت» (مەتتا 14:24)—چەند پیرۆزە هەست کردن بەوەی کە لە کاتی سواربوونی ئەو توخمە ناڕوونەدا، «پەروەردگار فەرمانی پێکردووین!» پۆڵس نەیدەتوانی تەنانەت باسی گەشتێکی زەمینیش بکات، بەبێ کەوانە، «ئەگەر پەروەردگار بیەوێت» (1 کۆرنسۆس 4:19).
چەندە تاقیکردنەوە و خەم و گوناهی لێ دەپاراستین، ئەگەر هەمان شت ڕێکخەری هەمیشەیی ژیانی ڕۆژانەمان بووایە! ئەوە دەبووە هۆی ڕازیبوونێکی ئارام بە بەشمان، هەموو پێشنیارێکی ناڕەحەتکەری بە بیرکردنەوەی ئەوەی کە ئەو بەشە، لەگەڵ هەموو ئەوەی کە بە پێچەوانەوە دەردەکەوێت تێیدا، بۆ ئێمە دیاریکراوە. ئەوە فێری دەکردین کە بە دوای شتە گەورەکاندا نەگەڕێین، بەڵکو بە کزییەوە چاوەڕێی ویست و مەبەستەکانی دابینکەرێکی دانا بین؛ نەچینە پێش ڕێنماییکەری ئاسمانیمان، بەڵکو شوێنی بکەوین، بە ملکەچییەکی نەرم و نیانەوە بڵێین،
«پەروەردگار، دڵم لووتبەرز نییە، و چاوەکانم بەرز نین، و خۆم بە شتە گەورەکان، یان بە شتە زۆر بەرزەکانەوە خەریک ناکەم. بە دڵنیاییەوە من خۆم ڕەفتارم کردووە و ئارامم کردووەتەوە، وەک منداڵێک کە لە شیری دایکی بڕاوەتەوە: ڕۆحم تەنانەت وەک منداڵێکی لە شیر بڕاوەیە.» (زەبوورەکان 131:1-2).
خۆتان بە هەمان بیرەوە چەکدار بکەن!»
