ڕاستودروستی، پاکی، مامەڵەی ڕاست لەبەردەم خودا و مرۆڤدا—ئەمانە شتە سەرەکییەکانن کە بەبێ ئەوان قسەی ئایینی، نوێژە ڕەوانبێژییەکان، و ئامادەبوون لە کەنیسە یان کۆبوونەوە بێ بەهان. ئەوە نییە کە مەسیحییەک ناتوانێت هەڵە بکات، یان کەمتر بێت لە نموونەیی. ئەگەر بەدوای پیاو و ژنی بێ هەڵەدا دەگەڕێیت، باشترە ڕاستەوخۆ بچیتە خاکی ئاسمانی، چونکە هەرگیز لێرە نایاندۆزیتەوە. بەڵام ئەگەر مەسیحییەکی ڕاستەقینە هەڵەیەک بکات، دەستبەجێ دانی پێدا دەنێت. هەرگیز لەبیری ناچێت کە پاکی ڕەوشتی گەورەترە لە ناوبانگی فیکری. بەڕاستی، پۆڵس بیرمان دەهێنێتەوە کە خاوەندارێتی بەهرەی ئەکادیمی نایاب، بەبێ ئەو خۆشەویستییەی کە کۆتایی فەرمانەکەیە، پیاو دەگۆڕێت بۆ شتێک کە تەنها دەنگ دەکات (1 کۆرنسۆس 13:1–2). دەبێت ئامانجی هەموو مەسیحییەک لە ژیانیدا ئەوە بێت کە دڵێکی بێ تاوان و ناوبانگێکی باشی هەبێت بۆ مامەڵەی ڕاستودروست لە کاروباری ژیاندا. ئەگەر تۆ خاوەنکار بیت، دڵخۆش دەبیت بە پێدانی مووچەی باش؛ ئەگەر تۆ کارمەند بیت، چێژ لە پێدانی خزمەتگوزاری باش دەبینیت.
پرسیارەکە کراوە، «بۆچی زۆربەی ڕووبارەکان خوارن؟» و وەڵامەکە دراوەتەوە، «ڕووبارێک خوار دەبێت کاتێک شوێنی هێڵی کەمترین بەرگری دەکەوێت.» کاتێک لە ئەزموونی تۆدا دێت کە پێویست دەبێت بڵێیت، «نەخێر،» و هێزێکی زۆر لەو وشە بچووکەدا هەیە کاتێک بە بڕیارداری و ئازایانە دەوترێت. ئەو وشەیە زۆرجار وەک بەردێکی زەبەلاح بووە لە کەنار دەریا، کاتێک ڕووبەڕووی شەپۆلە بەهێزەکانی تاقیکردنەوە بووەتەوە و گەڕاندوونیەتییەوە. ئازادی ئایینی لە زەوی ون دەبێت، و، تەنانەت لە خاکە خۆشەویستەکانماندا، ڕەنگە کاتێک بێت کە دڵسۆزیی بێ چەمانەوە ژیانمان لێ بسێنێت. ئەگەر چنین مافێکمان پێدرا، با نوێژ بۆ خودا بکەین کە ئازا بین.
