گرنگیی نوێژ
«داوا بکەن، پێتان دەدرێت؛ بگەڕێن، دەیدۆزنەوە؛ لە دەرگا بدەن، لێتان دەکرێتەوە. چونکە هەرکەسێک داوا بکات وەردەگرێت، و ئەوەی بگەڕێت دەیدۆزێتەوە، و بۆ ئەوەی لە دەرگا بدات دەکرێتەوە. یان کام پیاو لە نێوتاندا هەیە کە ئەگەر کوڕەکەی داوای نان بکات، بەردی بداتێ؟ یان ئەگەر داوای ماسی بکات، مارێکی دەداتێ؟ ئەگەر ئێوەش، کە خراپن، دەزانن دیاریی باش بدەنە منداڵەکانتان، چەند زیاتر باوکتان کە لە ئاسمانە شتی باش دەداتە ئەوانەی داوای لێ دەکەن!» —مەتتا 7:7-11 NKJV
عیسا گرنگیی نوێژی دەزانی و بە بەردەوامی ئەنجامی دەدا. زۆرجار لە قەرەباڵغییەکە دوور دەکەوتەوە بۆ ئەوەی لەگەڵ خودا پەیوەندی بکات. پاشان ڕێنمایی و هێزی پێویستی وەردەگرت بۆ بەردەوامبوون لە کاری باوکی.
لە کاتی فێرکردن دەربارەی هێزی نوێژ، عیسا بەڵێنی پێداین کە خودا هەمیشە وەڵام دەداتەوە. سێ وشەی بەکارهێنا بۆ یارمەتیدانمان لە نوێژکردن بە شێوەیەکی کاریگەر: داوا بکە، بگەڕێ و لە دەرگا بدە.
داوا بکە
پێویستە بە داواکارییەکانمانەوە بێینە لای خودا. بەم کارە، دان بە پێویستیی خۆمان و توانای خودا بۆ دابینکردنی دادەنێین. عیسا دڵنیامان دەکاتەوە کە هەر داواکارییەک جێبەجێ دەکرێت بەپێی باشترین ویستی باوکمان بۆ ئێمە و ئەوانی تر.
بگەڕێ
هەندێک جار خودا داوامان لێ دەکات کە لەو دۆخەدا بەشدار بین کە نوێژی بۆ دەکەین. بۆ نموونە، ڕەنگە داوای لێ بکەین یارمەتیمان بدات کارێکی نوێ بدۆزینەوە. ئەو نایەوێت تەنها داوای دانایی و ڕێنمایی ئەو بکەین، بەڵکو هەنگاوی کرداریش بنێین بۆ دۆزینەوەی ئەوەی کە بەردەستە. کاتێک گوێڕایەڵی ڕێنماییەکانی دەبین، خودا بەڵێن دەدات وەڵامەکە دابین بکات.
لە دەرگا بدە
لە جێبەجێکردنی پلانی باوکدا، لە ڕێگادا تووشی ئاستەنگ دەبین. بۆ ئەوەی بەسەریاندا زاڵ بین، ڕەنگە نوێژی بەردەوام و لەسەرخۆ پێویست بێت. لە دەرگا دان ئاماژەیە بۆ ئاستێک لە هێز کە بەکار دەهێنرێت بۆ ئەوەی دەرگایەک وەڵام بدرێتەوە و بکرێتەوە. کاتێک خودا چارەسەرەکە پێشکەش دەکات، چیتر پێویست ناکات داوا بکەین. کاتێک ئەو ڕێگایەک دەکاتەوە، پێویستە بەسەریدا بڕۆین.
بەها
نوێژ زۆر شت بەدی دەهێنێت (یاقوب 5:16). خودا لە ژیانی کەسیی خەڵکدا و هەروەها لە کاروباری حکومەتدا بەشدار دەکات. ئەمە ئەو ڕێگایەیە کە ئێمە یەکێتی لەگەڵ باوکمان ئەزموون دەکەین و پێداویستییە سەرەکییەکان وەردەگرین بۆ جێبەجێکردنی کاری ئەو.
پێنج مەرجی نوێژی زاڵ پشت بەستنی تەواو بە شایستەیی و نێوەندگیریی مەسیحی خودا وەک تاکە بنەمای هەر داوایەک بۆ بەرەکەت (یۆحەننا 14:13-14، 15:16). دوورکەوتنەوە لە هەموو گوناهێکی ناسراو. ئەگەر لە دڵماندا ناڕەوایی بپارێزین، خودا گوێمان لێ ناگرێت چونکە ئەوە ڕەزامەندی دەربڕین دەبێت لەسەر گوناه (زەبوور 66:18). باوەڕ بە وشەی بەڵێنی خودا کە بە سوێندی ئەو پشتڕاست کراوەتەوە. باوەڕ پێنەکردنی ئەو وای لێ دەکات کە درۆزن و سوێندشکێن بێت (عیبرانییەکان 11:6، 6:13-20). داواکردن بەپێی ویستی ئەو. پاڵنەرەکانمان دەبێت خودایی بن: نابێت هیچ دیارییەکی خودا بگەڕێین بۆ ئەوەی لەسەر ئارەزوو یان ویستەکانمان بەکاری بهێنین (1 یۆحەننا 5:14؛ یاقوب 4:3). لەسەرخۆیی لە پاڕانەوەدا. دەبێت چاوەڕوانی خودا بین و چاوەڕوانی خودا بین، وەک چۆن جووتیار [کشتوکاڵکار] سەبرێکی زۆری هەیە بۆ چاوەڕوانی دروێنە (یاقوب 5:7؛ لۆقا 18:1-8). —جۆرج موولەر (1805–1898)
