ناوی بەنرخ! ناوی عیسا، کوڕی خودای هەرە بەرز، کە بە خۆشەویستی بۆ گوناهبارانی تاوانبار، هات بۆ مردن.
ناوی بەنرخ! چیرۆکی گێڕانەوەی لەدایکبوونی سادەی؛ لە ڕێگای تەنهایی، پێشێلکراو لێرە لەسەر زەوی.
ناوی بەنرخی ئەو ڕزگارکەرە، هات بۆ ڕزگارکردنی ونبووان؛ بە نیعمەتی خۆی، بۆ گوناهبارانی وێرانبوو هەموو شتێکی بەخشی.
ناوی بەنرخی ئەو کە ئازاری چەشت لەسەر دارە شەرمەزارکەرەکە، خۆی بەخشی، قوربانییەکی ئارەزوومەندانە، بێگەرد بوو.
ناوی بەنرخ! لە ئاسماندا لەسەر تەخت دانیشتوو، هێشتا ئەو ناوەی هەڵگرتووە؛ لەسەر نێوچاوانی تاجی شکۆمەندی ئێستا لەبەری دەکات.
ناوی بەنرخ، بێهاوتای عیسا، کەس ناتوانێت بەهایەکەی بڵێت؛ شیرینترین ناوە لە ئاسماندا، یان لەسەر زەوی. —ئیدوارد ئی. نیکۆڵس (١٨٦٥–١٩٥٢)
