بەڵام با لەبیرمان بێت کە ئازارچەشتنمان لەگەڵ مەسیحدا نێرگەی کۆیلایەتی نییە، بەڵکو بابەتێکی شانازییە؛ یاسایەکی ئاسنین نییە، بەڵکو دیارییەکی بەخشندەیە؛ خزمەتێکی زۆرەملێ نییە، بەڵکو دڵسۆزییەکی خۆبەخشانەیە.
بۆ ئێوە دراوە، لە پێناوی مەسیحدا، نەک تەنها باوەڕ بەو بهێنن، بەڵکو لە پێناوی ئەودا ئازار بچێژن (فیلیپییەکان 1:29).
سەرباری ئەوەش، گومانێکی کەم هەیە کە نهێنی ڕاستەقینەی ئازارچەشتن بۆ مەسیح ئەوەیە کە خۆشەویستی دڵ لەو چڕ بێتەوە. چەند زیاتر عیسام خۆشبوێت، هێندە زیاتر لەگەڵی دەڕۆم، و چەند زیاتر لەگەڵی بڕۆم، هێندە زیاتر بە دڵسۆزییەوە لاسایی دەکەمەوە، و چەند زیاتر بە دڵسۆزییەوە لاسایی دەکەمەوە، هێندە زیاتر لەگەڵی ئازار دەچێژم. بەم شێوەیە هەمووی لە خۆشەویستی بۆ مەسیحەوە سەرچاوە دەگرێت؛ و پاشان ئەوە ڕاستییەکی بنەڕەتییە کە «ئێمە خۆشمان دەوێت چونکە ئەو یەکەم جار خۆشی ویستین». لەمەدا، وەک لە هەموو شتێکی تردا، با ئاگاداری ڕۆحێکی یاسایی بین؛ چونکە نابێت وا بیر بکرێتەوە کە پیاوێک، بە نێرگەی یاسایی لە ملی، ئازار بۆ مەسیح دەچێژێت؛ بەداخەوە! زۆر دەترسێنرێت کە کەسێکی لەو جۆرە مەسیح ناناسێت؛ پیرۆزی کوڕایەتی ناناسێت؛ هێشتا لە نیعمەتدا جێگیر نەکراوە؛ بەڵکو هەوڵ دەدات بە کارەکانی یاسا بگاتە خێزانەکە، نەک بە ڕێگای ئازار بگاتە شانشینەکە.
