«ئێستا باوەڕ بنچینەی ئەو شتانەیە کە هیوایان پێ دەخوازرێت، بەڵگەی ئەو شتانەیە کە نابینرێن.» (عیبرانییەکان 11:1) باوەڕ متمانەیەکی ناڕاستەوخۆیە بە وشەی خودا. متمانەیە بە جێی متمانەبوونی خودا. دڵنیاییە لەوەی کە خودا چی دەڵێت ڕاستە و ئەوەی کە بەڵێنی پێدەدات دێتە دی.
ئەمە بە پلەی یەکەم لە بواری داهاتوودا («شتە هیوادارەکان») و بواری نادیاردا («شتە نەبینراوەکان») مامەڵە دەکات.
ویتێر وتی کە «هەنگاوەکانی باوەڕ دەکەونە سەر بۆشاییەکی دیار، و بەردەکە لە ژێرەوە دەدۆزنەوە.» بەڵام وانییە! باوەڕ بازدان نییە بۆ تاریکی. داوای دڵنیاترین بەڵگە دەکات، و ئەو بەڵگەیە لە وشەی خودادا دەدۆزێتەوە.
هەندێک کەس تێگەیشتنێکی هەڵەیان هەیە کە ئەگەر تەنها بە شتێک بەهێزییەوە باوەڕ بکەیت، ئەوا دێتە دی. بەڵام ئەوە سادەییە، نەک باوەڕ. باوەڕ دەبێت هەندێک وەحی خودای هەبێت بۆ پشتبەستن پێی، هەندێک بەڵێنی خودا بۆ چنگ گرتن پێی.
ئەگەر خودا بەڵێنی شتێک بدات، ئەوا بە دڵنیاییەوە وەک ئەوە وایە کە پێشتر ڕوویدابێت. ئەگەر ئەو پێشبینی داهاتوو بکات، ئەوا دڵنیایە کە جێبەجێ دەبێت. بە واتایەکی تر، باوەڕ داهاتوو دەهێنێتە ناو ئێستا و نادیار دەبینرێت.
هیچ مەترسییەک لە باوەڕکردن بە خودا نییە. خودا ناتوانێت درۆ بکات، ئەو فێڵ ناکات، و ناتوانرێت فێڵی لێ بکرێت. باوەڕکردن بە خودا ژیرانەترین، تەندروستترین، لۆژیکیترین شتە کە کەسێک بتوانێت بیکات.
چی ژیرانەترە لەوەی کە بوونەوەر باوەڕ بە دروستکەر بکات؟
باوەڕ تەنها بە ئەگەرەکان سنووردار نییە بەڵکو دەچێتە ناو بواری مەحاڵەوە.
کەسێک وتوویەتی، «باوەڕ لەو شوێنەوە دەست پێدەکات کە ئەگەرەکان کۆتایی دێن. ئەگەر مومکین بێت، ئەوا هیچ شکۆیەک بۆ خودا تێیدا نییە. ئەگەر مەحاڵ بێت، ئەوا دەکرێت.»باوەڕ، باوەڕی بەهێز بەڵێنەکە دەبینێت و تەنها سەیری خودا دەکات؛ پێکەنین بە مەحاڵەکان و هاوار دەکات، «دەبێت بکرێت.»دان بەوەدا دەنرێت کە سەختی و کێشە لە ژیانی باوەڕدا هەن. خودا باوەڕمان تاقی دەکاتەوە لە تاقیگەی تاقیکردنەوە و ناخۆشیدا بۆ ئەوەی بزانێت ئایا ڕاستەقینەیە (1 پەترۆس 1:7). زۆرجار دەبێت چەندین ساڵ چاوەڕێ بکەین بۆ بینینی جێبەجێبوونی بەڵێنەکانی، و هەندێک جار دەبێت چاوەڕێ بکەین تا دەگەینە لایەکی تر. بەڵام «سەختییەکان خۆراکن بۆ باوەڕ بۆ خواردن» (جۆرج مولەر).
بێ باوەڕی مەحاڵە کە خودا ڕازی بکەیت (عیبرانییەکان 11:6).
کاتێک ڕەتیدەکەینەوە باوەڕی پێ بکەین، ئێمە دەڵێین کە ئەو درۆزنە (1 یۆحەننا 5:10)، و چۆن خودا دەتوانێت لەلایەن ئەو کەسانەوە ڕازی بێت کە پێی دەڵێن درۆزن؟
