«بۆیە، برایانی پیرۆز، بەشداربووانی بانگەوازی ئاسمانی، ڕەچاوی نێردراو و قەشەی باڵای دانپێدانانمان بکەن، عیسای مەسیح» (عیبرانییەکان ٣:١).
ناونیشانی «برایانی پیرۆز»
نیعمەتێک کە خودا پێی بەخشیوین پڕە لە سوپرایز. کێ بیری لێدەکردەوە، بۆ نموونە، کە ڕۆژێک بە «برایانی پیرۆز» ناوبنرێین؟
ئێمە بە زەحمەت ئەو ناونیشانەمان بە یەکتر دەدا و هەرگیز خەونمان بەوەوە نەدەبینی کە بۆ خۆمان بەکاری بهێنین، چونکە کەمێک لە گەندەڵی و گوناهی دڵەکانی خۆمان دەزانین. بەڵام لێرەدا لەلایەن ڕۆحی پیرۆزی خوداوە پێمان دراوە، کە هەرگیز پێویست ناکات یەک وشە لە قسەکانی بکێشێتەوە. ئەو ڕۆحی ڕاستییە، و ئەگەر ئەو ئەوانەی کە هی مەسیحن بەم ناونیشانە بەرزە بانگ بکات، دەبێت ڕاست بێت سەبارەت بەوان، بۆیە تەنها ڕاستە کە بە پەرۆشی و بە ڕێزەوە بپرسین واتای چییە و چۆن بووەتە هی ئێمە.
لە خوێندنەوەی بەشی پێشووتردا بیرمان دەچێتەوە بۆ زەبوور ٢٢ و لەو زەبوورەدا، ئەم دوو وشەیەمان دەست دەکەوێت کە لێرەدا پێکەوە کۆکراونەتەوە بۆ وەسفکردنی ئێمە. وشەی یەکەم هی بەشی سەرەتای زەبوورەکەیە، کە بەو هاوارە بێهاوتایە دەست پێدەکات، «خودای من، خودای من، بۆچی منت بەجێهێشتووە؟» دەزانین کە خودی گەورەمان بوو کە ئەم پرسیارەی کرد کاتێک لەسەر خاچی شەرمەزاری و قوربانیدا هەڵواسرابوو، و ئێمە پڕ دەبین لە سەرسوڕمان لەوە؛ بەڵام بۆ ئەوەی سەرسوڕمانمان بگۆڕێت بۆ پەرستنێکی ژیرانە و پەرستش، ئازارکێشە بەجێهێڵراوەکە خۆی وەڵامەکە دەداتەوە. «بەڵام تۆ پیرۆزیت.»
بەڵام ئایا عیسا پیرۆز نەبوو؟ بەڵێ، ئەو بە هەمان شێوە پیرۆز بوو کاتێک خاچەکەی هەڵگرت و چوو بۆ گۆلگۆسا، وەک چۆن کاتێک سێرافیمەکان ڕوویان شاردەوە لەبەردەم شکۆمەندییەکەیدا، و هاواریان دەکرد، «پیرۆز، پیرۆز، پیرۆزە خودای سوپاسالار.» ئەی بۆچی ئەو، پیرۆزەکە، لەلایەن خوداوە بەجێهێڵدرا؟ لە پێناوی ئێمەدا بوو. لەسەر ئەو خاچە ئەو بۆ ئێمە کرا بە گوناه. ئەو بوو بەوەی کە ئێمە بووین، بۆ ئەوەی لە گەورەیی خۆشەویستییەکەیدا هەموو ئەوەی کە شایستەی بووین بەرگە بگرێت، بۆ ئەوەی ئێمە ببین بەوەی کە ئەو هەیە و بەشداری لە هەموو ئەوەدا بکەین کە ئەو شایستەیەتی لە ڕەزامەندی خودادا. کاتێک ئەو شوێنی ئێمەی گرتەوە و کاتێک گوناهەکانمان لەسەر ئەو دانران، خودا بە توندیی پیرۆزییەکەی ڕووی لەو شاردەوە؛ بەڵام ئەوکات و لەوێدا ئەو کەفارەتێکی تەواوی بۆ ئێمە کرد. و ئێستا، وەک دەرئەنجامی ئەوەی کە ئەو لەسەر خاچەکە کردی، و بە دادپەروەرییەکی تەواو، ئێمە دەبینە بەشداربووی سروشتی خودایی، و بە «یەک قوربانی ئەو پیرۆزکراوانی بۆ هەتاهەتا تەواو کردووە.» ئەو سروشتەی کە لە خودادا داوای دەکرد گوناه دادگایی بکرێت، و کە دادگایی کرد کاتێک عیسا لە پێناوی ئێمەدا ئازاری کێشا، ئێستا بووەتە سروشتی ئێمە، وەک لە خوداوە لەدایکبوو؛ بۆیە ئێمە بە «پیرۆز» ناودەبرێین. ئەو ناونیشانە هەرگیز هی ئێمە نەدەبوو ئەگەر گوناهەکانمان و هەموو گەندەڵی گۆشتی گوناهبارمان لەژێر دادگایی بێبەزەییانەی خودادا نەبووایە؛ و بەم شێوەیە ئێمە لە هەموو ئەوە پاکین، و لە چاوی خودا و باوکماندا، پیرۆز و بێگەردین لە خۆشەویستیدا (بڕوانە ئەفەسۆس ١:٤).
ئێمە برایانی پیرۆزین. شوێن و ناونیشانمان وەک برایان هی نیوەی دووەمی زەبوور ٢٢یە کە تێیدا گەورەمان بە شادی زیندووبوونەوە ڕایدەگەیەنێت، «ناوی تۆ بە برایانم ڕادەگەیەنم، لە ناو کۆمەڵدا ستایشی تۆ دەکەم.» باش تێبینی بکە کە ئێمە برایانی ئەوین. پیرۆزە کە بزانین ئێمە برایانی یەکترین، بەڵام ئەوە تەنها لەبەر ئەوەیە کە ئێمە برایانی ئەوین؛ ئەمە دەبێت یەکەم بێت. و ئەمە پەیوەندییەکەمان لەگەڵ خودا و باوکماندا دیاری دەکات و کەسایەتی بە پەیوەندییەکەمان لەگەڵ یەکتردا دەدات. ئێمە بۆ لای ئەو هێنراوین، بە هەمان خۆشەویستی خۆشمان دەوێت کە لەسەر مەسیحە، بۆ ئەوەی هەمان پەیوەندی و خۆشییەکەی بۆ هەتاهەتا بەش بکەین. بۆیە لەم ناونیشانەی کە پێمان دراوە فێر دەبین سروشتەکەمان چییە، و ئەو پەیوەندییەی کە تێیدا لەگەڵ خودا و مەسیحداین. فێر دەبین کە «ئەوەی پیرۆز دەکات و ئەوانەی پیرۆز کراون هەموویان یەکن، لەبەر ئەم هۆکارە ئەو شەرم ناکات ناویان بنێت برایان» (عیبرانییەکان ٢:١١).
مەبەستی خۆشەویستی خودا ئەوە بوو کە کوڕانی وا بۆ شکۆمەندی خۆی بهێنێت، و بە حیکمەتی تەواوی خۆی ڕێگای دۆزیوەتەوە کە بتوانێت مەبەستەکەی بەدی بهێنێت. چ ڕۆژێک دەبێت کاتێک هەموو «برایانی پیرۆز،» لەگەڵ مەسیح کە لە نێوانیاندا پێشەنگە، لەو شکۆمەندییەدا دەردەکەون؛ و کاتێک ئەو، سەرکردەی بێهەڵەیان، ستایشی خۆی بۆ خودا نوێ دەکاتەوە! هەموو دڵێکیان ئەوکاتە بە تەواوی لەگەڵیدا هاوئاهەنگ دەبێت، چونکە هەریەکەیان لە شێوەی ئەودا دەبن. ئەمە بانگەوازی ئاسمانییە کە ئێمە بەشداربووین تێیدا. چەند شکۆمەندە ئەو چارەنووسەی کە چاوەڕێی «برایانی پیرۆز» دەکات!
ژیان وەک برایانی پیرۆز
بەڵام لەبەر ئەوەی نیعمەت ئێمەی کردووە بە برایانی پیرۆز، چۆن ئێستا وەک برایانی پیرۆز بژین؟ چۆن لەگەڵ ئەم بانگەوازە بەرزەدا یەکگرتوو بین؟ چۆن وەک حاجییان بەم «بازاڕی بێهوودەییەدا» بڕۆین، ڕەتی فێڵەکانی بکەینەوە و دڵەکانمان لەگەڵ سەرکردە گەورەکەماندا هاوئاهەنگ ڕابگرین، کاتێک ئەو بۆ خودا دەچڕێت، کە لە ستایشی گەلەکەیدا نیشتەجێیە؟ تەنها یەک ڕێگا هەیە کە بەم شێوەیە بژین، و ئەوەش بە ڕەچاوکردنی «نێردراو و قەشەی باڵای دانپێدانانمان، عیسای مەسیح.» ئەو دەبێت بابەتی بیرکردنەوەکانمان بێت.
دەبێت ئەو وەک نێردراو ڕەچاوی بکەین، ئەو کەسەی کە لە خوداوە هاتە دەرەوە و هاتە خوارەوە بۆ لای ئێمە، نەک خشتەی بەردی هێنا کە یاساکانی لەسەر نووسرابوون کە تەنها دەیتوانی لەبەر گوناهباریمان نەفرەتمان لێ بکات، بەڵکو خۆشەویستی هێنا، خۆشەویستی خودا بۆ ئێمە. «مەسیح مرد،» چونکە ئەو خۆشەویستییەی کە هێنابووی نەیدەتوانی لە مردن کورت بێتەوە. «خودا خۆشەویستی خۆی بۆ ئێمە نیشان دەدات لەوەی کە کاتێک ئێمە هێشتا گوناهبار بووین، مەسیح لە پێناوی ئێمەدا مرد.» هیچ خۆشەویستییەک وەک ئەوە نییە؛ هەموو وەسفێک تێکدەدات، ناتوانین وێنەی بکێشین، بێهاوتایە، شکستناپذیرە و هەتاهەتاییە. بەڵام وەک نێردراو، عیسای مەسیح ئەم خۆشەویستییەی بۆ ئێمە هێناوە، و خودا بە وشەی ناسکەوە لەوێدا قسەی لەگەڵ کردووین، بۆ ئەوەی دڵەکانمان بۆ خۆی بباتەوە، بۆ ئەوەی بۆ هەتاهەتا هی ئەو بین. ڕەچاوکردنی نێردراوی دانپێدانانمان نابێت کارێکی قورس بێت بۆمان، دەبێت خۆشییەکی بەردەوام و بێ کۆتایی بێت بۆمان.
مەسیح قەشەی باڵای ئێمە
بەڵام ئەو قەشەی باڵای ئێمەشە، واتە، ئەو بۆ ئێمە چووەتە لای خودا. وەک نێردراو ئەو هاتە دەرەوە بۆ ئەوەی خودا بۆ ئێمە نوێنەرایەتی بکات، و خودا بۆ ئێمە بهێنێت؛ وەک قەشەی باڵا ئەو چووەتە ژوورەوە بۆ ئەوەی ئێمە بۆ خودا نوێنەرایەتی بکات و ئێمە بۆ خودا بهێنێت. ئەو قەشەی باڵای ئێمەیە، ئەو چووەتە ژوورەوە، و ئەو ڕێگای بۆ ئێمە کردووەتەوە، ڕێگایەکی نوێ و زیندوو کە ئەو بۆ ئێمەی تەرخان کردووە، لە ڕێگەی پەردەکەوە، واتە، گۆشتەکەی. پیرۆزترین شوێن بۆ برایانی پیرۆزە. خوێنەکە لەوێیە، خوێنی گرانبەها، و لەو شوێنەی خوێن لێیە گوناه ناتوانێت هەبێت، بەڵام برایانی پیرۆز دەتوانن لەوێ بن، پاککراو، و تەرخانکراو، چونکە قەشەی باڵا لەوێیە.
با گەورەیی ئەو ڕەچاو بکەین، کە لە بەرزترین پلەی شکۆمەندی خوداوە هات بۆ ئەوەی خودا لە قووڵترین پێویستییەکەماندا بناسێنێت، و کە لەو قووڵاییانەوە هەستاوەتەوە و دووبارە چووەتە ناو شکۆمەندییەوە، و کە دەتوانێت لە لاوازییەکانماندا یارمەتیمان بدات و بە هێزی ژیانی زیندووبووەوەی خۆی هەڵمان بگرێت بۆ خودی ئامادەیی خودا کە ئەو تێیدا دەژی.
دەرئەنجام
کاتێک ئەو ڕەچاو دەکەین، ئێمە شکستناپذیرین، زیاتر لە سەرکەوتووان، کۆمەڵێکی سەرکەوتووی کوڕانی خودا، برایانی پیرۆز لە ڕۆح و کرداردا، بە ڕێگای سەرەوە بۆ شکۆمەندی خودا دەڕۆین.
"
