کاتێک گەنج بووم، سەردانی ماڵی هاوڕێیەکم کرد و پلانم دانابوو شەو بمێنمەوە. هەموو دوانیوەڕۆکە یارییمان کردبوو، و ئێستا کاتژمێرەکە زۆر لەو کاتە تێپەڕیبوو کە بەزۆری لە ماڵەوە نانی ئێوارەم دەخوارد. لە کۆتاییدا، زۆر درەنگ لە ئێوارەدا، دایکی هاوڕێیەکەم دەستی کرد بە پێشکەشکردنی ژەمێکی خۆش. ئەو بە پێکەنینەوە سەیری کردم و گوتی، «من بۆم دەرکەوتووە کە ئەگەر ماوەیەکی زۆر چاوەڕێ بکەم بۆ لێنانەوەی نانی ئێوارە، هەمووان حەزیان لەوە دەبێت کە دروستی دەکەم!»
ستراتیژیی چێشتلێنانی ئەو ڕەنگە پەیوەندیی بە ئایەتەکەی سەرەوەوە هەبێت؛ بەڵام وەک پەندەکە ئیلهامی خوداییە، بۆیە بە پلەی یەکەم بۆ ڕێنمایی ڕۆحییە، نەک تەنها دانایی چێشتخانە. هەمووان چێژ لە شیرینیی هەنگوین وەردەگرن—هەمووان، واتە، جگە لە کەسێک کە پێشتر تێرە. لە ڕووی ڕۆحییەوە، ئەمە وێنەی ئەوانەیە کە هەوڵیان داوە خۆیان بە شتەکانی ئەم جیهانە تێر بکەن. هەرچەندە ڕۆحەکانمان هەرگیز بە ڕاستی بەو خواردنە ساختانە خۆراک نادرێن، بەڵام ئارەزووی ئێمە بۆ شیرینیی وشەی خودا کەم دەکەنەوە. بەنرخترین بەڵێنەکانی کتێبی پیرۆز و بەرزترین شکۆمەندییەکانی ڕزگارکەر زۆر ناخۆش دەردەکەون ئەگەر سکی خۆمان بە شتە زەمینییەکان پڕ کردبێت.
بەڵام، ئەگەر برسی و تینووی ڕاستودروستی بین، تەنانەت ئەوەی کە بۆ هەستە سروشتییەکانمان تاڵ دەردەکەوێت، بۆ ڕۆحەکانمان شیرین دەبێت. بۆ نموونە، فێربوونی باوک ڕەنگە ناخۆش بێت؛ بەڵام کاتێک بەهۆیەوە ڕاهێنراین، بەرهەمی ئاشتییانەی ڕاستودروستی دەدات (عیبرانییەکان ١٢:١١). پەیامێکی ڕاستکەرەوەی کتێبی پیرۆز ڕەنگە تاڵ بێت، بەڵام بۆ خزمەتکاری خودا ئەو ئاگادارکردنەوانە لە هەنگوین شیرینترن (زەبوورەکان ١٩:١٠-١١).
زەبووری ١١٩ وشەی خودا بە ڕاگەیاندنی ئەوە پیرۆز دەکات، «چەند شیرینن وشەکانت بۆ تامی من، لە هەنگوین شیرینترن بۆ دەمم!» (ئایەتی ١٠٣). و یەرمیا بەردەوام دەبێت لەسەر بابەتەکە: «وشەکانت دۆزرانەوە، و من خواردم، و وشەکەت بۆ من خۆشی و دڵخۆشیی دڵم بوو» (یەرمیا ١٥:١٦).
