ڕاستیی بیرکاری
با بەم شێوەیە ڕوونی بکەمەوە: «دوو کۆ دوو دەکاتە چوار.» ئێستا، پیاوێک دێت و دەڵێت، «من لە ڕووی بیرکارییەوە بیرتەسک نیم. من بڕوام وایە دوو کۆ دوو دەتوانێت ببێتە پازدە یان بیست. من لە بیرکاریی خۆمدا بیرفراوانم.» باشە، با بچێتە بانک و بزانێت تا چەند دەڕوات!
دەچێتە لای کارمەندێک و دەڵێت، «من چێکێکم هەیە لێرە. دەمەوێت پێنج سەد دۆلار بکێشمەوە،» و ئەو سەیری هەژمارەکەی دەکات و دەڵێت، «تۆ تەنها دوو سەد دۆلار لە هەژمارەکەتدا نییە.» ئەو دەڵێت، «ئای، ئەوە بیرتەسکییە! من سەد دۆلارم دانا، و سەد دۆلاری تریشم دانا، و لە بیرکاریی مندا ئەوە پێنج سەد دۆلارە!» و کارمەندەکە دەڵێت، «تۆ کەسێکی شێتی پلە یەکی!»
ڕاستیی بیرکاری تەسکە.
ڕاستیی زانستی و مێژوویی
پیاوێکی وەرزشکار بخەینە بەرچاو کە بڕوای بە هەموو ئەو شتانە هەیە کە وات لێدەکەن بەهێز و ماسولکەدار بیت. لە ڕۆژێکی زستانی سارددا، کاتێک جیهان لە باکوور بە بەفر داپۆشراوە، ئەو لەسەر پردێک دەوەستێت بۆ ئەوەی خۆی فڕێ بداتە ناو ڕووبارەکەی خوارەوە.
کاتێک خۆی ئامادە دەکات بۆ ئەو بازدانە، کەسێک دێتە لای و دەڵێت، «پیاو، نازانیت ئاو لە ٣٢ پلەدا دەبەستێت؟ ئەو ڕووبارە سەهۆڵبەستووە!» ئەو دەڵێت، «من بڕوام وانییە ئاو لە ٣٢ پلەدا دەبەستێت. من لە قبوڵکردنی ڕاستییە زانستییەکاندا بیرفراوانم. من بڕوام وایە ئاو لە ١٥ پلەدا دەبەستێت.» و پیاوەکە دەڵێت، «پازدە پلە؟ تۆ خۆت فڕێ بدەیتە خوارەوە لەو پردەوە و مێشکت بڵاو دەبێتەوە.» ئەو وەڵام دەداتەوە، «من بیرفراوانم.» و خۆی فڕێ دەداتە خوارەوە لەو پردەوە... و دەدۆزێتەوە کە
ڕاستیی زانستی تەسکە!
مێژوونووسێکی بیرفراوان ڕەنگە بڵێت، «من بە پێویست خۆم بەم کەسایەتییە گەورەیە سنووردار ناکەم کە لە هیچ سەردەمێکی دیاریکراودا ژیابێت. بە بیرفراوانی،» ئەو دەڵێت، «من بڕوام وانییە قەیسەر لە ٤٤ پ.ز ژیاوە، من بڕوام وایە قەیسەر ئێستا دەژی، و لە تێکساسە.» دەزانیت چی؟ ئەگەر وایت بکردایە، بە تۆڕەوە بە دواتدا دەهاتن، و لێکۆڵینەوەیان لەگەڵ دەکردیت سەبارەت بەوەی کە ئایا هەڕەشەیت بۆ کۆمەڵگا... چونکە
ڕاستیی مێژوویی تەسکە.
ڕاستیی خودا
ڕاستیی خودا کەمتر تەسک نییە. هیچ بیرفراوانییەک ڕاستیی خودای هەتاهەتایی ناگۆڕێت. ئەو لە کتێبەکەیدا، کتێبی پیرۆز، دەڵێت کە «هەمووان گوناهیان کردووە، و کەمترن لە شکۆمەندیی خودا» (ڕۆما ٣:٢٣) هەروەها کە «کرێی گوناه مردنە» (ڕۆما ٥:٢٣). بەڵام هەواڵێکی خۆش هەیە – گەورە عیسای مەسیح ڕوو لە گوناهبار دەکات، وەک پزیشک ڕوو لە نەخۆش دەکات.
«چونکە خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە تاکە کوڕی خۆی بەخشی [بۆ مردن لە پێناو گوناهەکانماندا]، بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (یۆحەننا ٣:١٦). مەسیح «ئازاری چەشت لە پێناو گوناهەکاندا، ڕاستودروستەکە لە پێناو ناڕاستودروستەکاندا [ئێمە!] بۆ ئەوەی ئێمە بهێنێتە لای خودا، بە مردن لە جەستەدا» (١ پەترۆس ٣:١٨). پاشان سێ ڕۆژ دواتر لە گۆڕ هەستا بۆ ئەوەی بیسەلمێنێت کە ئەوەی هاتووە بۆی جێبەجێ کردووە (١ کۆرنسۆس ١٥:٤-٦)! «سەیری من بکەن، و ڕزگار ببن، هەموو گۆشەکانی زەوی، چونکە من خودام، و هیچ یەکێکی تر نییە» (ئیشایا ٤٥:٢٢). «هیچ ناوێکی تر لە ژێر ئاسماندا نییە، کە لە نێو پیاواندا درابێت، کە بەهۆیەوە دەبێت ڕزگار بین» (کردارەکان ٤:١٢).
نیعمەت و بەزەیی خودا بۆ گوناهبارانە! چونکە ئێمە گوناهبار و تاوانبارین، مەسیح گەورەترین قوربانی دا و لە پێناو ئێمەدا مرد! ئەو هانت دەدات کە «لە دەروازە تەسکەکەوە بچنە ژوورەوە؛ چونکە دەروازەکە فراوانە، و ڕێگاکە پانە، کە بەرەو لەناوچوون دەبات» (مەتتا ٦:١٣-١٤). و ئەوە تەنها ڕێگایە کە خودا دەڵێت ئێمە هەرگیز لەگەڵیدا ڕاستودروست دەبین و لە گوناهەکانمان خۆش دەبین.
ڕاستیی خودا تەسکە!
