لە ژوورە تاریک و پیسەکەیەوە، باراباس دەیانتوانی گوێی لە قەرەباڵغییەکی زۆر بێت کە لە حەوشەی دەرەوە کۆببوونەوە. دەستی کرد بە زۆر ئارەقکردنەوە. ئەو هەموو شتێکی دەربارەی نەریتی پیلات دەزانی کە یەک زیندانی ئازاد دەکرد، و ئەوی تری لە خاچ دەدا. ئەمە یارییەکی پیس بوو کە چێژی لێ وەردەگرت، و خەڵکیشی دڵخۆش دەکرد. دڵەڕاوکێ و ترس باراباسی گرتبوو، کاتێک دەرگای ژوورە زیندانەکەی کرایەوە و دوو پاسەوانی ڕۆمانی دەرکەوتن.
دزی
لە هەوڵدان بۆ دۆزینەوەی ئەوەی کە ئەم پیاوە بە ڕاستی کێ بوو، دەگەینە دۆزینەوەیەکی نائاسایی کە ئێمە لێکچوونێکی ئەخلاقی بەرچاومان لەگەڵیدا هەیە. سەرەتا، باراباس دز بوو (یۆحەننا ١٩:٤٠). ئەوەی کە ئێمە خودامان دزیوە، لە ڕۆما ١دا پشتڕاست دەکرێتەوە کە تێیدا مێژوویەکی کورتی ئەخلاقی مرۆڤایەتیمان پێدەدرێت – نەک تەنها پێش لافاوەکە، بەڵکو تا ئێستا:
کاتێک خودایان ناسی، وەک خودا شکۆدارییان نەکرد، نە سوپاسگوزار بوون؛ بەڵکو لە خەیاڵەکانیاندا پووچ بوون، و دڵی گەمژەیان تاریک بوو. خۆیان بە ژیر دەزانی، بوونە گەمژە، و شکۆی خودای نەفەوتێنەریان گۆڕی بۆ وێنەیەک کە وەک مرۆڤی فەوتێنەر، و باڵندە، و ئاژەڵە چوارپێیەکان، و خشۆکەکان دروست کرابوو.
هەروەها دەڵێت کە مرۆڤایەتی «زیاتر لە دروستکەرەکە، کە بۆ هەتاهەتایە پیرۆزە، دروستکراوەکەی پەرست و خزمەتی کرد. ئامین» (ڕۆما ١:٢١-٢٥ KJV).
ئەمڕۆ، فێرکردنی پەرەسەندن و لابردنی نوێژ لە قوتابخانەکاندا نموونەی زیاترن کە خودا شکۆ و ڕێزی لێ دزراوە. ماوەیەکی کەم لەمەوبەر، پێشنیارێک لە پەرلەمانی ئۆتاوا پێشکەش کرا بۆ لابردنی دەستەواژەی «باڵادەستی خودا» لە جاڕنامەی ماف و ئازادییەکان و گۆڕینی بە دەستەواژەی «باڵادەستی ئازادی فیکری.» جگە لەوەش، ئێمە کات و وزەی خۆمانمان لە خودا دزیوە، کە تەرخانی دەکەین بۆ شتگەلێک کە بەهایەکی هەمیشەییان نییە.
یاخیبوون
شتێکی تر کە دەربارەی باراباس فێری دەبین لە مەرقۆس ١٥:٧دایە: «و یەکێک هەبوو بە ناوی باراباس، کە لەگەڵ ئەوانەی لەگەڵیدا یاخیبوونیان کردبوو بەسترابووەوە.» ئەو ناکۆکی لە نێوان خەڵکدا دروست کرد، و یاخیبوونێکی ئاشکرای دژی حکومەت ڕاگەیاند – زۆر وەک ئەوەی کە ئەمڕۆ لە سەرانسەری جیهاندا دەبیستین. ڕۆحی خودا، بە قسەکردن لە ڕێگەی پێغەمبەر ئیشایاوە، ئەمەی گوت:
گوێ بگرن، ئەی ئاسمانەکان، و گوێ بدەن، ئەی زەوی، چونکە یەزدان قسەی کردووە. من منداڵانم بەخێو کردووە و گەورەم کردوون، و ئەوان لە دژم یاخی بوون. گا خاوەنەکەی خۆی دەناسێت، و کەر لانکەی گەورەکەی؛ بەڵام ئیسرائیل نایزانێت، گەلەکەم بیر ناکاتەوە. ئای نەتەوەی گوناهبار، گەلێک پڕ لە تاوان، نەوەی خراپەکاران، منداڵانی گەندەڵکار. ئەوان یەزدانیان بەجێهێشتووە، ئەوان پیرۆزەکەی ئیسرائیلیان تووڕە کردووە، ئەوان بەرەو دواوە ڕۆیشتوون (ئیشایا ١:٢-٤).
هەروەها هەمان پێغەمبەر ئێمە وەک «مەڕێک کە گومڕا بووە. هەموومان ڕوومان لە ڕێگەی خۆمان کردووە» وەسف دەکات (ئیشایا ٥٣:٦).
کوشتن
تا ئێستا بینیمان کە باراباس نەک تەنها تاوانباری دزی بوو، بەڵکو یاخیبوونیش. لە کۆتاییدا، مەرقۆس ١٧:٧ پێمان دەڵێت کە ئەو «لە یاخیبوونەکەدا کوشتنی ئەنجام دابوو.» ڕاستییەکی قورس ئەوەیە کە من و تۆ تاوانباری مردنی کوڕی خوداین. لە کردار ٤:٢٥-٢٧دا، ئەم وشانە دەخوێنینەوە:
بۆچی کافرەکان تووڕە بوون، و خەڵک شتی پووچیان خەیاڵ کرد؟ پاشاکانی زەوی هەستان و فەرمانڕەواکان کۆبوونەوە دژی یەزدان، و دژی مەسیحەکەی. چونکە بە ڕاستی دژی منداڵی پیرۆزت عیسا، کە تۆ دەستنیشانت کردووە، هەردوو هێرۆدس، و پۆنتیۆس پیلات، لەگەڵ کافرەکان، و گەلی ئیسرائیل، کۆبوونەوە.
ئەمڕۆ
ئەمڕۆ، زۆر کەس هێشتا هاوار دەکەن، «لێی دوور بکەونەوە! لە خاچی بدەن!» ئایا تۆ یەکێکیت لەوان؟ هەواڵە خۆشەکە ئەوەیە کە عیسا وەک شەهیدێک نەمرد، بەڵکو وەک جێگرەوەی گوناهەکانمان. چونکە ئەو مرد، باراباس وەک پیاوێکی ئازاد ڕۆیشت. لە بڕیارە پێشوەختەکانی خودادا بوو کە عیسا دەبێت ئازار بچێژێت بۆ ئەوەی من و تۆ لەگەڵ خودا ئاشت بینەوە. ئەو ئازاری چەشت، «ڕاستەکە بۆ ناڕاستەکە، بۆ ئەوەی ئێمە بێنێتە لای خودا» (١ پیتەر ٣:١٨).
ئایا تۆ ڕازیت کە ئێمە تاوانباری دزی، یاخیبوون و کوشتنین؟ ئەوا دەتوانیت بە یەکێک لە دوو شێوە وەڵام بدەیتەوە. هێشتا دەتوانیت ڕەتی بکەیتەوە وەک چۆن جەماوەرەکە کردیان، یان دەتوانیت وەڵام بدەیتەوە وەک دزە تۆبەکەرەکە لەسەر خاچ و بڵێیت، «گەورەم، من بەبیر بێنەوە کاتێک دێیتە ناو شانشینەکەت.» و عیسا وەڵامی دایەوە، «ئەمڕۆ تۆ لەگەڵ من دەبیت لە بەهەشتدا» (لۆقا ٢٣:٤٣).
وەک باراباس، هەموو گوناهبارێک لەژێر حوکمدایە، چونکە یۆحەننا ٣:١٨ دەڵێت، «ئەوەی باوەڕی پێی هەیە حوکم نادرێت، بەڵام ئەوەی باوەڕی پێی نییە پێشوەختە حوکم دراوە، چونکە باوەڕی بە ناوی تاکە کوڕی خودا نەکردووە.» تاکە ئازادی تۆ لە باوەڕکردن و وەرگرتنی عیسای مەسیحدایە وەک ڕزگارکەری کەسی و گەورەت. پرسیارەکەی پیلات، «ئەی چی بکەم بە عیسا، کە پێی دەڵێن مەسیح؟» هێشتا داوای وەڵامێک دەکات – ئەمجارە لە تۆوە.
