چۆنیەتیی بینینمان بۆ شتەکان لە ژیاندا کاریگەری لەسەر شێوازی ژیانمان هەیە! تێڕوانین هەموو شتێکە. ئەمە لە ژیانی ڕۆحیمانیشدا ڕاستە. پرسیارەکە بۆ ئێمە بۆ ئەوەی ئەمڕۆ بیری لێ بکەینەوە ئەوەیە، "چۆن سەیری پەروەردگار دەکەین؟" هەندێک کەس وەک پیاوێکی باش سەیری دەکەن، هەندێکی تر وەک پیاوێکی ڕەتکراوە. ئەو بەڕاستی هەموو ئەمانە بوو. پیلاتۆس هێنایە دەرەوە لەبەردەمیان و ڕایگەیاند، "سەیری پیاوەکە بکەن!" (یۆحەننا ١٩:٥).
بەڵام ئەوەی پیلاتۆس نەیبینی و ئەوەی هەموو بێباوەڕێک نایبینێت، پیاوی هەستاوەیە! پەروەردگارمان چیتر پیاوەکەی سەر خاچ نییە؛ ئەو پیاوی هەستاوە، بەرزبووەوە، شکۆدارە، لە دەستە ڕاستی گەورەیی لە بەرزاییدا دانیشتووە!
لە عیبرانییەکان ٢:٩ دەخوێنینەوە، "بەڵام ئێمە عیسا دەبینین، کە کەمێک لە فریشتەکان نزمتر کرایەوە، لە پێناوی ئازاری مردن بە تاجێکی شکۆ و ڕێزەوە." دەبێت وەک پیاوی هەڵبژاردەی خودا سەیری بکەین کە ژیانی خۆی لە پێناوی ئێمەدا لە گۆلگۆتا بەخشی، هەستایەوە، بەرزبووەوە، و شکۆدار کرا. پێش ئەوەی بتوانین وەک ئامانجی خۆمان بۆ ڕاکردنی پێشبڕکێی مەسیحییەت سەیری بکەین، دەبێت لە پێشبڕکێکەدا بین!
تۆ چۆن سەیری پەروەردگار دەکەیت؟ بینینت بۆ ئەو چەند قووڵە؟ ئایا ئەو بە سادەیی پیاوێکی باشە بۆ تۆ؟ هەندێک یۆنانی، لە یۆحەننا ١٢:٢١–٣٢، ویستبوویان "عیسا ببینن" و پەروەردگار وەڵامی دانەوە. ئەو دەنکە گەنمێک بوو کە کەوتە ناو زەوی و مرد، و لەبەر ئەوەی مرد، لە هەستانەوەدا زۆر بەرهەمی هێنا. ئایا تۆ ئەمڕۆ وەک ئەو کەسە سەیری دەکەیت کە لە زەوی بەرز کرایەوە؟ ئایا خۆشەویستیی قوربانیدانی ئەو تۆ بۆ لای خۆی ڕادەکێشێت؟ ئایا دەتوانیت لە دڵی خۆتدا بڵێیت کە ئەو کوڕی خودایە کە منی خۆشویست و خۆی لە پێناوی مندا بەخشی؟ ئەگەر وایە، هەلێلویا! چ بینینێک بۆ ئەو ئەمڕۆ هەتە!
