شتێکی وا نییە کە جەستە بە یەک گەردیلەش چاک بکرێتەوە. بە بێتاوانی تێکچوو؛ بەبێ یاسا زۆر و بە شێوەیەکی ترسناک نەزانە؛ لەژێر یاسادا، یاخییە، ملکەچ نییە، و ناتوانێت ببێت. نیعمەت بهێنە، و تف لە ڕووی ئەو کەسە دەکات کە دەیھێنێت؛ ڕۆحی پیرۆز بخەرە ناو پیاوێکەوە، و جەستە ئارەزووی دژی ڕۆح دەکات؛ پیاوێک بخەرە ئاسمانی سێیەمەوە، و کاتێک دێتە خوارەوە جەستە شانازی پێوە دەکات (٢ کۆرنسۆس ١٢:٧). جەستە ھەموو کاتێک ھەمان شتە.
ھەرگیز ناتوانین خۆمان ببەخشین. ئەگەر ئەوەندە گەمژە بین کە دەرگایەک بە کراوەیی بەجێبھێڵین، شەیتان دێتە ژوورەوە. لەوانەیە ساتێک ھەبێت کە نەتوانم بەسەر جەستەدا زاڵ بم، کاتێک ناتوانرێت کۆنترۆڵ بکرێت. بۆچی وا بێت؟ من نوێژکردن، یان خوێندنەوەی ووشەی خودام پشتگوێ خستووە، یان بە شێوەیەک بێباک بووم، و پاشان کاتێک دوژمن دێت، ھیچ ھێزێک نییە بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی، و من تێکشکاوم. ئەگەر بە بێباکی بڕۆم، ئەوا دەرئەنجامەکانی دەچنمەوە.
لێرەدا جیاوازییەکە ھەیە، و جیاوازییەکی زۆر ڕاستەقینەیە. وادانێم کە من بە ڕۆح ناڕۆم، بۆیە ویژدانم باش نییە؛ کاتێک دەچمە بەردەم خودا، و دەبێت بیر لە خۆم بکەمەوە، شەرمەزار دەبم. من بیر لە ئەو ناکەمەوە، و ناچارم بیر لە خۆم بکەمەوە بە شێوەی خۆ-حوکمدان—و باشە کە ئەو وادەکات بیر لە خۆم بکەمەوە بە خۆ-حوکمدان. بەڵام ئەگەر بەبێ بچووکترین شت لەسەر ویژدانم بڕۆم، بیر لە خۆم ناکەمەوە، بەڵکو ئازادم کە سەرقاڵی مەسیح بم. ئەوە نییە کە جەستە لە ھیچ کاتێکدا باشتر بێت. من بە کردەوە پاککراومەتەوە و ویژدانێکی باشم ھەیە، و کاتێک دەچمە بەردەم خودا دەتوانم دڵم دەرببڕم؛ و ئەمە بەرەکەتێکی گەورەیە: ھاوڕێیەتییە. ئەوەیە کە جیاوازی ڕاستەقینە لە نێوان پیاوێکدا کە بە ھێزی ووشەی خودا و بە پشت بەستنی ھەمیشەیی دەڕوات، و یەکێک کە ناڕوات، ھەیە.
