ئابریچ

من بەرەکەت دەهێنم، یان باوکی میهرەبان

وشەیەکی گوماناوی لە واتا، وەرگێڕدراوە بۆ 'چۆک دادەنێن' لە وەشانی پەسەندکراو و وەشانی پێداچوونەوە (پەیدابوون 41:43 'ئینجا ئەوی [یوسف] سواری گالیسکەی دووەم کرد کە هەیبوو؛ و ئەوان لەبەردەمی هاواریان دەکرد، چۆک دادەنێن؛ و ئەوی کردە سەرۆکی هەموو خاکی میسر'). وشەکە دەبێت عیبری یان میسری بێت. ڕەگێکی ئاشووری پێشنیار کراوە، واتە، ئەباراکو، نازناوی یەکێک لە بەرزترین بەرپرسانی ئیمپراتۆریەتی ئاشووری، بەڵام هیچ قەرزکردنێکی لەو جۆرە لە ئاشوورەوە لە میسردا نەناسراوە. عیبری هیچ ڕوونکردنەوەیەکی گونجاو نادات. میسری تا ئێستا دوو شتی پێشکەش کردووە کە گونجاون: (1) 'ستایش!' بەڵام وشەکە دەگمەن و گوماناوییە؛ (2) ئەبراک، بە ئاشکرا واتای 'سەرنج!' 'ئاگاداربە!' (شپیگلبێرگ). دووەمیان کەمترین گوماناوییە. ف. ل. گریفیت.