تۆ وشەی ھەمیشەیی، تاکە کوڕی باوک، خودای ئاشکرا، خودای بینراو و بیستراو، خۆشەویستی ئاسمانەکان؛ بەرخی خودا، گەورەی بەرز، شایانی پەرستنی!
لە تۆدا بە تەواوی دەربڕدراوە، خودی باوک دەدرەوشێتەوە؛ تەواوی خودایەتیش، پیرۆز، ھەمیشەیی خودایی. لەگەڵ تۆ لەبەردەم باوکدا، فەزڵی بێسنووری ئەومان پیرۆز دەکەین.
وێنەی نادیاری بێسنوور، کە بوونی کەس ناتوانێت بیزانێت؛ درەوشانەوەی ڕووناکی کە ھیچ چاوێک نەیبینیوە، خۆشەویستی خودا لە خوارەوە ئاشکرا بوو. ڕووناکی خۆشەویستی لە تۆدا درەوشاوەتەوە و لەو خۆشەویستییەدا ڕۆحەکانمان ئازادن.
نھێنییە بەرزەکانی ناوبانگت، لە دەستی بوونەوەر تێدەپەڕێت؛ تەنھا باوک ئەو ناوی پیرۆزە کوڕ دەتوانێت تێبگات. شیرینی ئەو ناوی خۆشەویستییە باوک ئێستا پێمان دەدات بۆ ئەوەی تاقیبکەینەوە.
کەچی خۆشەویستی تۆ، کە خۆشەویستی ئەو بێوصف لەسەری دەحەسێتەوە، دڵەکانمان بۆ ئەو لە سەرەوە ڕێنمایی دەکرێن، و ئێمە لەگەڵ تۆدا پیرۆزین. ناوی باوکت ڕاگەیاندووە، خۆشەویستی باوک لەگەڵ تۆدا ھاوبەشە.
لە گەردوونی فراوانی بەختەوەری، تۆ ناوەند و خۆریت؛ بابەتی ھەمیشەیی ستایش ئەمەیە، کە کوڕی خۆشەویستی خودا ھەموو ئەو دیمەنە پڕ دەکاتەوە، کە تەنھا خودا لە حەوانەوەی خۆیدا بە تەواوی ناسراوە.
— جۆسایا کۆندەر (١٧٨٩-١٨٥٥)
