ژیان «دیارییەکی» نایابە لە خوداوە. خۆشە کە زیندوو بیت! بەڵام، دەزانین کە سروشتی گوناه (ڕەگ) و گوناهەکان (بەرهەم) بارگرانی لەسەر باوەڕدار دروست دەکەن. گوناه قورسمان دەکات. بۆیە، تا زیندوو بین بارگرانی و کێشەمان دەبێت. و ئەوان زۆر و جۆراوجۆر دەبن – بارگرانی خێزانی، بارگرانی دارایی، بارگرانی کەسی، بارگرانی ڕۆحی، و بارگرانی کار. کەر، کە ئاژەڵێکی بارهەڵگرە، ڕەنگە بتوانێت کیسە لەسەر کیسە بە هێزی خۆی هەڵبگرێت، بەڵام ئێمە ناتوانین!
خوداوەند چاوەڕێمان لێدەکات کە «باری یەکتر هەڵبگرین» – بۆ ئەوەی کێش و بارەکە هاوبەش بکەین. لە ڕاستیدا، ئەوە «یاسای» ئەوە (گالاتییەکان ٦:٢). ئەم بنەمایە نایابە هانی مەسیحی دەدات، ناچاری دەکات و فەرمانی پێدەکات کە بە خۆشەویستییەوە بەشداری لە باری براکەیدا بکات، بەم شێوەیە یاسای مەسیح جێبەجێ دەکات. ئایا تۆ بارهەڵگرێکیت بۆ ئەوانی تر؟ ئایا تۆ یاسای مەسیح جێبەجێ دەکەیت؟ با وردتر سەیری گالاتییەکان ٦:٢ بکەین – «باری یەکتر هەڵبگرن، و بەم شێوەیە یاسای مەسیح جێبەجێ بکەن.»
هەڵبگرن
نێردراو پۆڵ بۆ کڵێسای گالاتیای نووسیبوو بۆ ڕاستکردنەوەی هەڵەیەک؛ پیرۆزەکان لەوێ دەستیان بە تێکەڵکردنی یاسا و نیعمەت کردبوو. ئەوان تێوەگلابوون لە بنەماکانی جوولەکەبوون. ئەوان باوەڕیان بە ڕزگاری بە باوەڕ بە عیسای مەسیح هەبوو، بەڵام دەیانویست یاساکە بپارێزن. پۆڵ بیری هێنانەوە کە، «مەسیح ئێمەی لە نەفرەتی یاسا کڕییەوە، بەوەی کە بۆ ئێمە بوو بە نەفرەت، چونکە نووسراوە، 'نەفرەت لە هەموو کەسێک کە بە دارێکەوە هەڵواسراوە'» (گالاتییەکان ٣:١٣). هەروەها پێی گوتن، «چونکە ئێوە کوڕی خودان بە باوەڕ بە عیسای مەسیح» (گالاتییەکان ٣:٢٦). کاتێک پۆڵ نامەکەی کۆتایی پێهێنا، هەندێک ڕێنمایی لەسەر کاریگەرییەکانی ئەم ژیانە نوێیە لە مەسیحدا دا.
گالاتییەکان ٦:٢ بە شێوازی فەرمانی نووسراوە: «هەڵبگرن.» ئەوە بەرپرسیارێتی ئێمەیە نەک تەنها باری یەکتر هەڵبگرین، بەڵکو بیانناسینیش. ناتوانین هەڵیانبگرین ئەگەر نەیانناسین. ئەو ناڵێت «هەڵبگرن» بە ئەندامانی خێزانە سروشتییەکانمان یان هاوڕێ نزیکەکانمان، هەرچەندە ئەوان ڕەنگە بیکەن. ئەو تەنها بە سەرکردەکانی کڵێسا ناڵێت «هەڵبگرن،» هەرچەندە ئەوان لەم بەرپرسیارێتییەدا دڵسۆز دەبن. پۆڵ بە دەروونناسەکانی نەگوت «هەڵبگرن.» ئەو بە باوەڕدارانی گوت باری یەکتر هەڵبگرن.
چونکە ئایەتەکە بە شێوازی فەرمانی نووسراوە، فەرمانێکە کە بەڕاستی دەڵێت، «تۆ، باوەڕداری تاک، باری برا و خوشکەکەت هەڵبگرە.» ئەمە بیری ئەوەمان دەهێنێتەوە کە عیسا فەرمووی؛ «فەرمانێکی نوێتان پێدەدەم، کە یەکترتان خۆش بوێت؛ وەک چۆن من خۆشم ویستوون، ئێوەش یەکترتان خۆش بوێت» (یۆحەننا ١٣:٣٤). هەروەها فەرمووی، «ئەگەر منتان خۆش بوێت، فەرمانەکانم بپارێزن» (یۆحەننا ١٤:١٥). مەسیحی تاک، لە خۆشەویستی بۆ خوداوەند و هاوباوەڕەکەی، دەبێت هان بدرێت بۆ هەڵگرتنی باری ئەوانەی «باوەڕی گرانبەهای هاوشێوەیان هەیە.» ئایا ئێمە ئەو «ئێوە»ین لە «هەڵبگرن»؟
باری یەکتر
بارگرانییەکانی هاوڕێ مەسیحییەکان زۆرن؛ خۆشەویستی خوداوەندە کە وامان لێدەکات ئامادە بین هەندێک لە بارەکە هەڵبگرین، بەم شێوەیە بارگرانییەکەیان سووک دەکەین. بە واتایەکی سروشتی، ئەگەر کەسێکمان بینی شەش پاکەتی قورسی هەڵگرتبوو، ڕادەکەین بۆ یارمەتیدانی بە هەڵگرتنی هەندێکیان. لە ئەنجامدا، بارگرانییەکەی سووک دەبێت. هەمان تێگەیشتنی ڕۆحی، وزە و ئامادەیی لە بواری مەسیحییەتدا پێویستە. تێگەیشتنی ڕۆحی کلیلە؛ بارهەڵگرەکە ڕەنگە هاوڕێیەکی باش نەبێت، بەڵام هێشتا پیرۆزێکە. پێویستە ئاگاداری ئەوە بین کە لە ژیانی هاوباوەڕەکانماندا چی ڕوودەدات. پێویست ناکات هەموو وردەکارییەکان بزانین، بەڵام دەبێت هەستێکمان هەبێت بەوەی چی ڕوودەدات، و هەستێکی زیاترمان هەبێت بەوەی چی لەگەڵ هاوڕێ نزیکەکانماندا ڕوودەدات.
وزە و ئامادەیی پێویستن – وەک لە نموونەی یارمەتیدانی کەسەکە بە پاکەتەکان. کاتێک لەبارەی بارگرانییەکانی کەسێکی ترەوە دەزانین، بەرپرسیارین لە هەڵگرتنیان. دەتوانرێت باری دارایی خێزانێک هەڵبگیرێت بە بەخشین بەو خێزانە. بێگومان، بەخشینەکە لە نێوان تۆ، خێزانەکە و خوداوەنددایە. دەتوانرێت باری کەسی هەڵبگیرێت بە گوێگرێکی باش بوون، و بە نوێژکردنی تایبەت بۆ پێداویستییەکانی ئەوانی تر (١ تیمۆساوس ٢:١). دەتوانرێت باری ئەوانی تر هەڵبگیرێت بە گوێگرتن لێیان و نەک تەنها قسەکردن لەگەڵیان یان بۆیان.
زۆرجار دەتوانین بارگرانییەک هەڵبگرین تەنها بە بوونمان لەوێ و پشتگیریکردنی کەسە بارگرانەکە. حەننا پێویستی بەو پشتگیرییە لە مێردەکەی و ڕەنگە هاوڕێکانی هەبوو، بەڵام دەبوو ڕاستەوخۆ بچێتە لای خوداوەند (١ ساموئیل ١-٢). بێگومان، کتێبی پیرۆز نەیدەگوت قسەی ناخۆش لەبارەی بارگرانییەکانی یەکترەوە بکەن، یان دڵتەنگ بن بۆیان، یان پشتگوێیان بخەن؛ دەیگوت هەڵیانبگرن. باری کێتان لە ساڵی ڕابردوودا سووکتر کردووە؟ لەگەڵ هەموو چالاکییە مەسیحییەکان و بەرپرسیارێتییەکانی تر کە ڕەنگە هەمان بێت، خوداوەند فەرمانی «هەڵگرتنی بارگرانییەکان»ی پێداین.
جێبەجێکردنی یاسای مەسیح
خۆشە ببیستین کە لە هەڵگرتنی باری کەسێکی تردا، هەڵگرەکە بەڕاستی یاسای مەسیح جێبەجێ دەکات. ئەوەیە کە پۆڵ پێمان دەڵێت. یاسای مەسیح بەراورد دەکرێت بە یاسای موسا کە ناچاری بوو. لە دەرچوون ٢٠:١-١٧، دە فەرمانەکە دران؛ خوداوەندیش فەرمانەکانی بۆ ژیانی کەسی دا، وەک ئەمە: «ئەگەر پیاوێک چاڵێک هەڵکەنێت، و داینەپۆشێت، و گایەک یان کەرێک بکەوێتە ناوی، خاوەنی چاڵەکە دەبێت قەرەبووی بکاتەوە، و پارە بدات بە خاوەنیان؛ و ئاژەڵە مردووەکە هی ئەو دەبێت» (دەرچوون ٢١:٣٣-٣٤). «بارگرانییەکە» لەم ئایەتانەدا بەهۆی ئەو پیاوەوە دروست بووە کە چاڵەکەی هەڵکەندووە، بەڵام دەبوو پێی بگوترێت کە دۆخەکە «چاک بکاتەوە».
ئەو «بارگرانییانەی» کە پێمان دەگوترێت هەڵیانبگرین، ئەوانە نین کە بەهۆی ئێمەوە دروست بوون؛ ئەوان بارگرانییەکانی ژیانی تاکەکەسەکەن. زۆرجار، ئەوان تەنانەت بارگرانییەکان نین کە بەهۆی خودی باوەڕدارەکەوە دروست بوون، تەنها سەختییەکانی ژیان یان تاقیکردنەوەکانن کە خوداوەند ڕێگەی پێداون. بەڵام کتێبی پیرۆز فێرمان دەکات هەڵیانبگرین و بەم شێوەیە «یاسای مەسیح جێبەجێ بکەین.» یاسای مەسیح یاسای خۆشەویستی خوداییە: «و هیوا شەرمەزار ناکات، چونکە خۆشەویستی خودا لە دڵەکانماندا بڵاوکراوەتەوە بە ڕۆحی پیرۆز کە پێمان بەخشراوە» (ڕۆما ٥:٥). پۆڵ ئەمەشی بۆ کڵێسای کۆرنسۆس نووسی: «چونکە خۆشەویستی مەسیح ناچارمان دەکات، چونکە ئێمە بەم شێوەیە حوکم دەدەین کە، ئەگەر یەکێک بۆ هەمووان مرد، ئەوا هەمووان مردبوون؛ و ئەوەی کە ئەو بۆ هەمووان مرد، بۆ ئەوەی ئەوانەی کە دەژین لەمەودوا بۆ خۆیان نەژین، بەڵکو بۆ ئەو بژین کە بۆیان مرد، و هەستایەوە» (٢ کۆرنسۆس ٥:١٤-١٥).
بەم شێوەیە جێبەجێکردنی یاسای مەسیح دەبێتە هۆی هەڵگرتنی باری یەکتر بە خۆشەویستییەوە. بە شێوەیەکی ناچاری ناکرێت؛ بە ئامادەیی و بە خۆشەویستییەوە دەکرێت. چونکە خوداوەندمان خۆش دەوێت، بە ئامادەیی یارمەتی سووککردنی باری برا یان خوشکێک دەدەین؛ حەزمان لێدەبێت یاسای مەسیح جێبەجێ بکەین، وەک جەستەی ئەو، دڵی ئەو و دەستەکانی ئەو لەسەر زەوی.
دەرئەنجام
خۆشەویستیمان بۆ خوداوەند دەتوانرێت بە چەندین شێوە دەرببڕدرێت؛ بەڵام خۆشەویستیمان بۆ خوداوەند بە دڵنیاییەوە لەوەدا دەبینرێت کە چۆن مامەڵە لەگەڵ گەلەکەی دەکەین. خوداوەند خۆی فەرمووی، «بە ئەمە هەموو خەڵک دەزانن کە ئێوە قوتابییەکانی منن، ئەگەر خۆشەویستیتان بۆ یەکتر هەبێت» (یۆحەننا ١٣:٣٥). خۆشەویستی هەمیشە لە کاتە خۆشەکاندا دەبینرێت، بەڵام خۆشەویستی بە دڵنیاییەوە لە کاتە سەختەکاندا پێویستە. پیرۆزەکان بەردەوام باری خۆیان هەڵدەگرن. خوداوەند، وەک قەشەی گەورەمان (عیبرانییەکان ٤:١٤-١٦)، بە دڵسۆزییەوە باری ئێمە هەڵدەگرێت. بەڵام ئێمە، بە تاکەکەسی، فەرمانمان پێدراوە کە یارمەتی بدەین بە هەڵگرتنی باری یەکتر. با هەوڵ بدەین «یاسای مەسیح جێبەجێ بکەین» و باری پیرۆزە خۆشەویستەکانی ئەو سووک بکەین.
