هەندێک بیرکردنەوە لەسەر زەبوور ٢
زەبوور ٢ بە پرسیارکردن دەست پێدەکات، «بۆچی نەتەوەکان تووڕەن، و خەڵک شتێکی بێهوودە پیلان دەگێڕن؟» (ئایەتی ١ NKJV). هەندێک لەمە لە ڕۆژگارەکەماندا دەبینین، بەڵام کۆتاییەکەی ڕوونادات تا دوای ئەوەی خودا بۆ کەنیسە دێت (١ تەسەلۆنیکی ٤:١٣-١٨). باوەڕداران لەم دیمەنە دەبرێن و دەگۆڕدرێن، لە چاوتروکانێکدا (١ کۆرنسۆس ١٥:٥١-٥٧). لەم نێوەندەدا، پاشاکان و سەرکردەکانی زەوی «خۆیان دادەنێن و ... پێکەوە ڕاوێژ دەکەن دژی خودا و دژی دەستنیشانکراوەکەی» (زەبوور ٢:٢). خەڵکی بێباوەڕی جیهان ئارەزوویەکی خراپیان هەیە، نایانەوێت خودا فەرمانڕەواییان بکات (ئایەتی ٣). ئەوان ئەمەیان دەربارەی خودا عیسا وت کاتێک قایل بە پیلاتۆس بوون کە لە خاچی بدات (مەرقۆس ١٥:١٢-١٤؛ بڕوانە لۆقا ١٩:١٤).
وتەیەک هەیە، «ئەوەی کۆتا جار پێبکەنێت، باشترین پێکەنینە.» بیرۆکەکە ئەوەیە کە کۆتا کەس کە پێبکەنێت سەرکەوتوو بووە کاتێک ئەوانی تر پێیان وابوو سەرکەوتوو نابێت، پێشتر پێیان پێدەکەنی. ئەوانەی خودایان ناوێت ئەمڕۆ پێدەکەنن، بەڵام خودا کۆتا پێکەنین دەکات (زەبوور ٢:٤). خەڵکی دنیایی بۆ چەندین ساڵ گاڵتەیان بە ئێمە – گەلی خودا – کردووە، و لەویشدا ئێمەش، بە واتایەک، کۆتا پێکەنین دەکەین.
خودا بە تووڕەیی خۆی قسە دەکات. لە ڕێگەی باوەڕ بە مەسیحەوە، من لە لایەنی ڕاستی خودام، لە بەرژەوەندی ئەودا. تووڕەیی خودا پێم ناگات. تۆ چی؟ ئایا بە خوێنی عیسای مەسیح پارێزراویت، دوای ئەوەی پێشنیاری خودات بۆ ڕزگاربوون لە ڕێگەی کوڕەکەیەوە قبوڵ کردووە؟
لە ڕێگەی زەبوورنووسەوە، خودا باوک بە پێشبینیکردن ڕایگەیاند، «من پاشام لەسەر گردی پیرۆزی سیۆن داناوە» (ئایەتی ٦). زۆر مشتومڕ هەیە دەربارەی ئەوەی چەندێک لە ئۆرشەلیم هی جوولەکەکانە و چەندێک هی فەلەستینییەکانە، بەڵام ئەو شارە، ئەو گردە پیرۆزە، هی خودایە. ئەو لە کۆتاییدا هەموو شتێک لە شوێنی خۆی دادەنێت. ئەمە لە ڕێگەی پاشاوە دەکرێت – خودا عیسای مەسیح (بڕوانە بینین ١٩:١١-١٦). لەبیرت بێت، تەنانەت پیاوە ژیرەکانی ڕۆژهەڵاتیش خودایان بە «پاشای جوولەکەکان» ناودێر کرد (مەتتا ٢:٢). بەڵام، ئەو هێشتا بە ئاشکرا ئەو پێگەیەی وەرنەگرتووە، چونکە پێویست بوو خاچەکە یەکەم بێت.
لە زەبوور ٢:٨-٩دا باوک تۆمار کراوە کە بە عیسای مەسیح دەڵێت، «داوام لێ بکە، و نەتەوەکانت پێدەدەم بۆ میراتت، و کۆتاییەکانی زەوی بۆ موڵکت. تۆ بە گۆچانێکی ئاسنین دەیانشکێنیت؛ وەک قاپێکی گۆزەچی دەیانشکێنیت.» ئەمە لە بینین ١٩:١٥دا ڕوودەدات، کاتێک کوڕ – پاشای پاشاکان و خودای خوداکان، مەسیح عیسا – «بە گۆچانێکی ئاسنین فەرمانڕەوایی دەکات.»
دوای قسەکردن دەربارەی ئەم شتانە، زەبوورنووس پێمان دەڵێت «ژیر بن» (زەبوور ٢:١٠). ژیربوون واتە دەسەڵاتێکی دیاریکراومان پێدراوە و دەبێت دیدگایەکی ڕاستمان هەبێت. ئەمە پێویستی بە فێرکردن هەیە. با بە دڵسۆزی وشەی خودا بخوێنین!
دەبێت «بە ترسەوە خزمەتی خودا بکەین» (ئایەتی ١١). «ترس» قووڵترە لە «ڕێزی ڕێزدارانە،» وەک زۆرجار ناودێر دەکرێت. ئەمە بیرۆکەی ئەوە دەگرێتەوە کە من نامەوێت بە هیچ شێوەیەک ناڕەحەتی بکەم. بۆیە، دڵخۆشیم «بە لەرزینەوەیە» (ئایەتی ١١). ئەو خودای هەموو دروستکراوەکانە، و دەتوانێت کاریگەری لەسەر ژیانم هەبێت وەک خۆی بیەوێت، بۆ شکۆمەندی خۆی.
ئایەتی کۆتایی بە داوای «ماچکردنی کوڕ» دەست پێدەکات (ئایەتی ١٢). پێویستە پەیوەندییەکی نزیکم لەگەڵ «کوڕی خودا هەبێت، کە منی خۆشویست و خۆی بۆ من بەخشی» (غەلاتییەکان ٢:٢٠). ئایەتەکە لە زەبوور ٢ بەردەوامە: «... نەوەک تووڕە بێت، و تۆ لە ڕێگادا لەناو بچیت.» بیر لەوانە بکەرەوە کە هیچ پەیوەندییەکیان بە عیسای مەسیحەوە نابێت؛ بیر لەو تووڕەییە بکەرەوە کە لە خوداوە ڕووبەڕوویان دەبێتەوە. بەڵام، «خۆزگە بە هەموو ئەوانەی کە متمانەیان پێی هەیە» (ئایەتی ١٢).
خودا عیسا، خۆشمان دەوێیت، و بە خۆشی دەڕێژین ستایشی دڵە پەرستشکارەکان لە پێی تۆ؛ خودا عیسا، خۆشمان دەوێیت؛ خۆشمان دەوێت و دەپەرستین ئەو ناوەی کە بۆ خودا و بۆ ئێمە زۆر شیرینە.
ناوت، خودای پیرۆز، وەک زەیتێکی ڕژاوە؛ و تەنانەت کاتێک دەری دەبڕین، بۆنێکی خۆش بەرز دەبێتەوە بۆ باوک، کە تەنها بەهای نایابی، کەماڵی بێهاوتای، بە تەواوی دەتوانێت بەهای پێبدات. —کاتەرین هێلین ڤۆن پۆسێک (١٨٥٩–١٩٥٣)
