قوتابخانەیەکی دیاریکراو هەبوو، لەنێو چیاکانی ڤیرجینیا، کە هیچ مامۆستایەک نەیدەتوانی مامەڵەی لەگەڵدا بکات. کوڕەکان ئەوەندە توندوتیژ بوون کە مامۆستاکان دەستیان لە کار کێشایەوە.
مامۆستایەکی گەنجی چاو-خۆڵەمێشی داواکاری پێشکەش کرد، و بەڕێوەبەرە پیرەکە سەیری کرد؛ پاشان وتی،
«کوڕی گەنج، دەزانی داوای چی دەکەیت؟ لێدانێکی زۆر ناخۆش! هەموو مامۆستایەک کە بۆ چەندین ساڵ هەمانبووە، ناچار بووە قبوڵی بکات.» ئەو وەڵامی دایەوە، «من مەترسییەکەی قبوڵ دەکەم.»
لە کۆتاییدا، ئەو بۆ ئەرکەکەی دەرکەوت. پیاوێکی گەورە، تۆم، بە چرپە وتی،
«پێویستم بە هیچ یارمەتییەک نابێت. دەتوانم خۆم لێی بدەم!» مامۆستاکە وتی،
«بەیانی باش کوڕینە! هاتووین بۆ بەڕێوەبردنی قوتابخانە، بەڵام دان بەوەدا دەنێم کە نازانم چۆن، مەگەر ئێوە یارمەتیم بدەن. وا دابنێین چەند یاسایەکمان هەیە. ئێوە پێم بڵێن و منیش لەسەر تەختەڕەشەکە دەیاننووسم.» کوڕێک هاواری کرد، «دزی ناکرێت!» یەکێکی تر هاواری کرد، «لە کاتی خۆیدا.» لە کۆتاییدا دە یاسا دەرکەوتن.
«ئێستا،» مامۆستاکە وتی، «یاسا هیچ سوودێکی نییە مەگەر سزایەک بەسەریدا سەپێنرابێت. چی لەگەڵ ئەو کەسە بکەین کە یاساکان دەشکێنێت؟»
«دە جار لە پشتی بدرێت بەبێ ئەوەی قاپوتەکەی لەبەردا بێت.» «ئەوە زۆر توندە، کوڕینە. ئامادەن پابەند بن پێوەی؟» هاوارێکی تر، و مامۆستاکە وتی، «قوتابخانە دەست بە وانە دەکات!»
لە ڕۆژێک یان دوو ڕۆژدا، «تۆمی گەورە» زانی کە نانی نیوەڕۆکەی دزراوە. بە لێکۆڵینەوە دزەکە دۆزرایەوە - کوڕێکی بچووکی برسی، نزیکەی دە ساڵ. بەیانییەکەی مامۆستاکە ڕایگەیاند،
«دزەکەمان دۆزیوەتەوە و دەبێت بەپێی یاساکەی ئێوە سزا بدرێت - دە قامچی لە پشتیدا! جیم، وەرە ئێرە!» کوڕە بچووکەکە، بە لەرزینەوە، بە هێواشی هاتە پێشەوە بە قاپوتێکی گەورەوە کە تا ملی بەسترا بوو و پاڕایەوە،
«مامۆستا، دەتوانیت بە هەر شێوەیەک دەتەوێت لێم بدەیت، بەڵام تکایە ناچارم مەکە قاپوتەکەم دابکەنم.» «ئەو قاپوتە دابکەنە؛ تۆ یارمەتیت دا لە دانانی یاساکان.» «ئۆه مامۆستا، ناچارم مەکە!» دەستی کرد بە کردنەوەی دوگمەکان، و مامۆستاکە چی بینی! ئۆه، کوڕەکە کراسێکی لەبەردا نەبوو، بەڵکو پەت بۆ هەڵواسینی پانتۆڵ لەسەر جەستە بچووک و ئێسکدارەکەی.
«چۆن دەتوانم ئەم منداڵە قامچی لێ بدەم؟» بیری کردەوە. «بەڵام دەبێت شتێک بکەم ئەگەر ئەم قوتابخانەیە بهێڵمەوە.» هەموو شتێک وەک مردن بێدەنگ بوو. «چۆن بێ کراس بوویت، جیم؟»
ئەو وەڵامی دایەوە،
«باوکم مرد و دایکم زۆر هەژارە. تەنها یەک کراسم هەیە، و ئەو ئەمڕۆ دەییشوات، و من قاپوتە گەورەکەی براکەمم لەبەر کردبوو بۆ ئەوەی گەرم بم.» مامۆستاکە بە گۆچانەکەی لە دەستیدا دوودڵ بوو. هەر لەو کاتەدا «تۆمی گەورە» هەڵسایە سەر پێ و وتی،
«مامۆستا، ئەگەر ناڕەزایی نیشان نەدەیت، من لێدانەکەی جیم بۆی وەردەگرم.» «زۆر باشە، یاسایەکی دیاریکراو هەیە کە یەکێک دەتوانێت ببێتە جێگرەوە بۆ ئەوی تر. هەمووتان ڕازین؟» قاپوتەکەی تۆم داکەندرا، و دوای پێنج لێدانی توند گۆچانەکە شکا! مامۆستاکە سەری لە دەستەکانیدا چەماندەوە، و بیری کردەوە،
«چۆن دەتوانم ئەم ئەرکە ترسناکە تەواو بکەم؟» پاشان گوێی لە هەموو قوتابخانەکە بوو کە دەگریان، و چی بینی؟ جیمی بچووک دەستی درێژ کردبوو و تۆمی بە هەردوو قۆڵی لە ملی گرتبوو.
«تۆم، داوای لێبوردن دەکەم کە نانی نیوەڕۆکەتم دزی، بەڵام زۆر برسی بووم. تۆم، تا دەمرم خۆشم دەوێیت بۆ ئەوەی لێدانەکەی منت وەرگرت! بەڵێ، بۆ هەمیشە خۆشم دەوێیت!»
جێگرەوەی کۆتایی
هاوڕێم، تۆ یاساکانی ڕاستودروستی خودات شکاندووە. ئەو دەڵێت،
کەس ڕاستودروست نییە، تەنانەت یەکێکیش نا... چونکە هەمووان گوناهیان کردووە.
تۆ شایەنی سزای خودایت - سزای هەتاهەتایی. بەڵام جێگرەوەیەک هەیە بۆ تۆ. خوداوەند عیسای مەسیح ئەو قامچی لێدانە ترسناکەی بۆ گوناهباران هەڵگرت، کاتێک لەسەر خاچ مرد.
چونکە مەسیحیش بۆ گوناهەکان ئازاری چەشت، ڕاستودروستەکە بۆ ناڕاستودروستەکان، بۆ ئەوەی ئێمە بێنێتە لای خودا.
ئەگەر تۆ وەک جێگرەوە و ڕزگارکەرت وەری بگریت، ئەو سزایەی کە بەسەریدا هات، هەرگیز دووبارە نابێتەوە.
کرێی گوناه مردنە، بەڵام دیاری خودا ژیانی هەتاهەتاییە لە ڕێگەی عیسای مەسیحی خوداوەندمانەوە.
ئەو بریندار کرا بۆ سەرپێچییەکانمان، ئەو لێی درا بۆ تاوانەکانمان: سزای ئاشتیی ئێمە لەسەر ئەو بوو؛ و بە لێدانەکانی ئەو ئێمە چاک دەبینەوە. هەموومان وەک مەڕ گومڕا بووین؛ هەموومان گەڕاینەوە سەر ڕێگەی خۆمان؛ و خوداوەند تاوانی هەموومان خستە سەر ئەو (ئیشایا ٥٣:٥-٦).
