کاری مەسیح ڕزگارت دەکات، ووشەی خودا دڵنیات دەکاتەوە، و دڵخۆشیت لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە پارێزراوە کە لە ناوتدا نیشتەجێیە. بەڵام هەموو کەسێکی ڕزگاربوو هێشتا سروشتی کۆنی گوناهکاری هەیە کە پێوەی لەدایک بووە. ڕۆحی پیرۆز بەرگری لە سروشتی کۆن دەکات بەڵام بە هەموو بیرکردنەوە، قسە، یان کردارێک کە لێیەوە سەرچاوە دەگرێت، خەمبار دەبێت. کاتێک «شایستەی خودا» دەڕۆیت، ڕۆحی پیرۆز میوەی پیرۆزی خۆی لە ناوتدا بەرهەم دەهێنێت: «خۆشەویستی، دڵخۆشی، ئاشتی، درێژخایەنی، میهرەبانی، چاکە، دڵسۆزی، نەرمی، خۆکۆنتڕۆڵکردن» (غەلاتییە ٥:٢٢). بەڵام، کاتێک بە شێوەیەکی دنیایی دەڕۆیت، ڕۆحی پیرۆز خەمبار دەبێت، و ئەم میوەیە کەم دەبێتەوە وەک چۆن ڕێگاکانی دنیایی بوونت زیاد دەکات. لە کاتێکدا کاری مەسیح و ڕزگاربوونت پێکەوە جێگیرن – چونکە ئەو ناتوانێت شکست بهێنێت – ڕۆیشتن و چێژوەرگرتنت پێکەوە دەوەستن یان دەکەون چونکە یەکێکیان پشت بەوی تر دەبەستێت.
قوتابییە سەرەتاییەکان «بە ترسی خودا و ئاسوودەیی ڕۆحی پیرۆز» دەڕۆیشتن، و «ژمارەیان زیاد دەکرد» (کردارەکانی نێردراوان ٩:٣١). دووبارە دەڵێت، «قوتابییەکان پڕ بوون لە دڵخۆشی و لە ڕۆحی پیرۆز» (کردارەکانی نێردراوان ١٣:٥٢). بە واتایەکی تر، دڵخۆشی ڕۆحیت ڕاستەوخۆ پەیوەندی بە سروشتی ڕۆحی ڕۆیشتنتەوە دەبێت دوای ئەوەی ڕزگارت دەبێت.
زۆرێک لە باوەڕداران دڵخۆشی ڕۆحی لەگەڵ ڕزگاری هەتاهەتایی تێکەڵ دەکەن. کاتێک، لە ڕێگەی گوناهەوە، باوەڕدارێک ڕۆحی پیرۆز خەمبار دەکات، دڵخۆشییەکەی لەدەست دەدات بەڵام ڕزگارییەکەی پارێزراو دەمێنێتەوە. ڕزگارییەکەت پشت بە کاری مەسیح بۆ تۆ دەبەستێت، دڵنیاییەکەت لەسەر ڕاستیی ووشەی خودا دامەزراوە، و دڵخۆشییەکەت لەوەدایە کە ڕۆحی پیرۆز خەمبار نەکەیت کە لە ناوتدایە.
کاتێک ڕۆحی پیرۆز خەمبار دەکەیت، هاوبەشیت لەگەڵ باوک و کوڕدا پچڕاوە. تەنها کاتێک خۆت دادوەری دەکەیت و دان بە گوناهەکانتدا دەنێیت، دڵخۆشیت دەگەڕێتەوە.
ڕزگاری مەسیحییەک پشت بە لەدایکبوونی دەبەستێت؛ هاوبەشییەکەی پشت بە ڕەفتاری دەبەستێت. دوای ئەوەی داود زینای لەگەڵ بەت-شەبعادا کرد و ڕێکی خست کە ئوریای لە شەڕدا بکوژرێت (٢ ساموئیل ١١-١٢)، داوای لە خودا نەکرد کە «ڕزگارییەکەم بۆ بگەڕێنەوە،» بەڵکو داوای کرد کە «دڵخۆشی ڕزگارییەکەم بۆ بگەڕێنەوە» (زەبوور ٥١:١٢)،
کاتێک باوەڕدارێک گوناه دەکات، هاوبەشی پچڕاوە، و دڵخۆشی لەدەست دەچێت تاوەکو بە خۆدادوەری و داننان بە گوناهەکانیدا دەگەڕێتەوە لای باوک. پاشان باوەڕدارەکە دەتوانێت بە دڵنیاییەوە بزانێت کە لێخۆشبوونی لێکراوە چونکە ١ یۆحەننا ١:٩ دەڵێت، «ئەگەر دان بە گوناهەکانماندا بنێین، ئەو دڵسۆز و دادپەروەرە بۆ ئەوەی لە گوناهەکانمان خۆش بێت و لە هەموو ناڕاستودروستییەک پاکمان بکاتەوە.»
هەمیشە لەبیرت بێت کە هیچ شتێک بەهێندەی پەیوەندی بەهێز نییە و هیچ شتێک بە ناسکی پەیوەندی هاوبەشی نییە. هیچ شتێک ناتوانێت یەکەم بشکێنێت، بەڵام بیرکردنەوەیەکی ناپاک، پاڵنەرێکی هەڵە، یان قسەیەکی ئازاربەخش دووەم دەشکێنێت. هەرگیز سەلامەتی خۆت لەگەڵ دڵخۆشیت تێکەڵ مەکە! ئایا بێزار بوویت؟ بە دانپێدانانی بێفیزی بگەڕێوە لای خودا. خۆت بپشکنە. کاتێک ئەوەت دەستنیشان کرد کە دڵخۆشی لێ سەندویتەتەوە، دان بە گوناهەکەتدا بنێ لای خودا و خۆت دادوەری بکە بۆ بێباکیت کە ڕێگەی بە گوناهەکە داوە لە سەرەتادا بێتە ژوورەوە.
وامەزانە کە دادوەری خودا بۆ گوناهەکانی باوەڕدار کەمتر توندە لە دادوەری بۆ گوناهەکانی بێباوەڕ. ئەو ستانداردێکی دووانی نییە. ئەو تەنها یەک ڕێگەی هەیە بۆ مامەڵەکردن لەگەڵ گوناه. گوناهەکانی باوەڕدار هەمووی لەلایەن عیسای مەسیحەوە لەسەر خاچ درا. لەوێ، پرسی دادوەری بۆ گوناهی باوەڕدار بۆ هەمیشە یەکلایی کرایەوە. دادوەری کەوتە سەر گەورە عیسا، جێگرەوەی پیرۆز کە شوێنی باوەڕداری گرتەوە: «کە خۆی گوناهەکانی ئێمەی لە جەستەی خۆیدا لەسەر دارەکە هەڵگرت» (١ پەترۆس ٢:٢٤). لە لایەکی ترەوە، بێباوەڕ، ڕەتکەرەوەی مەسیح، دەبێت بۆ هەمیشە سزای گوناهەکانی لە دۆزەخدا هەڵبگرێت چونکە ڕەتی کردووەتەوە عیسای مەسیح وەک جێگرەوەی کەسی خۆی، ڕزگارکەری خۆی، قبوڵ بکات.
کاتێک باوەڕدارێک گوناه دەکات، پرسی دادوەری ناتوانرێت لە دژی بەرز بکرێتەوە چونکە دادوەر پرسی دادوەری لەسەر خاچ یەکلایی کردەوە. بەڵام، پرسی هاوبەشی لەناو باوەڕداردا لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە بەرز دەکرێتەوە هەموو کاتێک کە ئەو خەمبار دەبێت.
پیاوێک، سەیری ڕەنگدانەوەی مانگ لە حەوزێکی ئاوی بێجوڵەدا دەکات، بە هاوڕێیەکی دەڵێت مانگ چەند جوانە. لەناکاو، کەسێک بەردێک فڕێدەداتە ناو حەوزەکە، و پیاوەکە هاوار دەکات، «مانگ پارچە پارچە بوو، و پارچەکانی لە هەموو شوێنێکدان!» هاوڕێیەکەی وەڵامی دەداتەوە، «سەیر بکە! مانگ هیچ گۆڕانکارییەکی بەسەردا نەهاتووە. تەنها حەوزەکە گۆڕاوە.» ئەمە چۆن بۆ باوەڕدار دەگونجێت؟
دڵت (تۆی ڕاستەقینە) حەوزەکەیە. کاتێک ڕێگە بە خراپە نادەیت بێتە ژیانتەوە، ڕۆحی پیرۆز سەرسوڕهێنەرەکانی مەسیح بۆ ئاسوودەیی و دڵخۆشیت ئاشکرا دەکات. بەڵام ئەو ساتەی گوناه دێتە ژوورەوە، ڕۆحی پیرۆز حەوزەکە (دڵت) تێکدەدات، و ئەزموونە دڵخۆشەکانت تێکدەچن. تۆ بێئارام و بێزار دەبیت. بەڵام هەر کە دان بە گوناهەکەتدا دەنێیت، دڵخۆشی ئارامی هاوبەشی دەگەڕێتەوە.
لە کاتێکدا دڵت بەهۆی گوناهەوە بێئارامە، ئایا کاری مەسیح گۆڕاوە؟ بێگومان نەخێر! کەواتە، سەلامەتی ڕزگارییەکەت گۆڕانکاری بەسەردا نەهاتووە. ئایا ووشەی خودا گۆڕاوە؟ نەخێر! کەواتە، دڵنیایی ڕزگارییەکەت گۆڕانکاری بەسەردا نەهاتووە. کەواتە، چی گۆڕاوە؟ کرداری ڕۆحی پیرۆز لە ناوتدا گۆڕاوە. لەبری ئەوەی دڵت پڕ بکات لە هەستی شایستەیی مەسیح، ئەو خەمبارە کە دەبێت لەم کارە خۆشە لابدات بۆ ئەوەی تۆ پڕ بکات لە هەستی گوناهەکەت. ئەو ئاسوودەیی و دڵخۆشیت لێ دەسێنێتەوە تاوەکو دادوەری خراپەکە دەکەیت و بەرگری لێدەکەیت کە خەمباری کردووە. کاتێک ئەمە کرا، ئەو هاوبەشیت دەگەڕێنێتەوە.
خودا لە ووشەکەیدا دەڵێت، «ڕۆحی پیرۆزی خودا خەمبار مەکەن، کە بەهۆیەوە مۆر کراون بۆ ڕۆژی ڕزگاری» (ئەفەسۆس ٤:٣٠). خوێنەری بەڕێز، ڕزگارکەر و خوداوەندمان هەرگیز ناگۆڕێت. کتێبی پیرۆز دەڵێت، «عیسای مەسیح دوێنێ و ئەمڕۆ و بۆ هەتاهەتایە هەر یەکە» (عیبرانییەکان ١٣:٨). کاری تەواوکراوی ئەویش هەرگیز ناگۆڕێت، چونکە «هەرچی خودا بیکات، بۆ هەتاهەتایە دەبێت. هیچ شتێک ناتوانرێت زیاد بکرێت بۆی، و هیچ شتێک ناتوانرێت لێی کەم بکرێتەوە» (سەلمێنەر ٣:١٤). هەروەها، ئەو ووشەیەی کە ئەو قسەی پێکردووە هەرگیز ناگۆڕێت.
بابەتی متمانەت، بناغەی سەلامەتیت، و بنەمای دڵنیاییەکەت بۆ هەمیشە نەگۆڕن
