قوربانییەکان لە لاوییەکاندا زۆر شتمان پێدەبەخشن بۆ بیرکردنەوە. تێبینی دەکەین کە یەکەم قوربانی کە باس کراوە، قوربانی سووتاندنە، کە هەمووی بۆ خودا بوو—جگە لە پێستی گاجووتەکە، کە بۆ کاهین بوو. خودا دەبێت سەرەتا بەشی خۆی لە کاری مەسیحدا هەبێت.
سێ جۆر قوربانی ڕێگەپێدراو بوون: یەکەم، گاجووتێک؛ دووەم، مەڕێک یان بزنێک؛ سێیەم، کۆتر یان جووجەڵە کۆتر.
وەک گاجووت و مەڕ، خوێنی باڵندەکانیش دەبوو لەلای قوربانگاکەدا بپاڵێورێت. خوێنە کە کەفارەت بۆ ڕۆح دەکات (لاوییەکان 17:11). تەنها خوێنی مەسیح بە خوێنی بەنرخ ناودەبرێت، چونکە بەهایەکی ئەزەلی هەیە (1 پەترۆس 1:19).
باڵندەکان مەسیحمان پێ نیشان دەدەن وەک ئەو کەسەی کە لە ئاسمانەوە هاتە خوارەوە (یۆحەننا 6:38)، و وەک ئەو کەسە ئاسمانییەی کە لە باوکەوە هاتە دەرەوە (16:28)، کوڕی ئەزەلی خودا.
بۆچی ئەو دەهاتە خوارەوە؟ ئەو هات بۆ ئەوەی باوکی شکۆمەند بکات وەک قوربانی سووتاندنی ڕاستەقینە. ئینجیلی یۆحەننا خودا و قوربانییەکەی بەم شێوەیەمان پێ نیشان دەدات. کاتێک خاچ نزیک دەبووەوە، ئەو فەرمووی، «ئێستا ڕۆحم ناڕەحەتە» بەڵام وەک هەمیشە لە ژیانیدا، ئەو زیاد دەکات، «باوکە، ناوی خۆت شکۆمەند بکە» (12:27-28). ئەوە ئارەزووی ئەو بوو لە هاتنە ئەم جیهانە.
جگە لەوە، ئەو بۆ ئێمەش هات! «من هاتووم بۆ ئەوەی ئەوان ژیانیان هەبێت، و بە زۆری ژیانیان هەبێت» (10:10). ئێمە لە تاوان و گوناهەکاندا مردووین (ئەفەسۆس 2:1). ئەو هات بۆ ئەوەی ژیانێکی نوێ، ژیانی ئەزەلیمان پێ ببەخشێت. بەڵام بۆ ئەنجامدانی ئەمە، وەک باڵندە قوربانیکراوەکان، ئەو دەبوو بێتە خوارەوە و «خۆی بۆ ئێمە ڕادەست بکات، قوربانی و پێشکەشکردنێک بۆ خودا وەک بۆنێکی خۆش» (ئەفەسۆس 5:2). ڕزگارکەری بەنرخ!
